Dinsdag 24 april

Laat ik beginnen bij zaterdagavond.
Ik ging met mijn vrienden op stap. Even naar het dorp. Ik mag vanaf dit weekend mijn elektrische rolstoel niet meer meenemen, dus ging ik het proberen met mijn handbewogen rolstoel. Ik ging alleen de deur uit en kwam tot het fietspad. Even voorbij de buren van mijn opa en oma stond ik al in de berm. De weg loopt daar zo af, dat het niet meer ging. Maar ik zag gelukkig twee vrienden aankomen en die haalden me uit de berm. Zij gingen op de fiets en ik hing aan hun bagagedrager. Dat kon ik alleen niet volhouden, omdat ik niet kan klemmen met mijn hand. We wilden later even naar het dorp, dus hadden we een plan dat ik met een touwje vastgebonden werd aan de rolstoel en aan de fiets van mijn vriend. Het werkte en ik ben niet uit mijn rolstoel geslingerd, dus het ging goed.
Het was leuk om met mijn vrienden op stap te zijn.

Zondag. Tja, DE DAG dat ik naar Ajax mag.
Het was leuk om mee te maken. We moesten naar de 5e etage, waar we ontvangen werden en een bandje om kregen om gratis drinken te halen aan een bar.
Ik werd naar buiten gereden waar we alles perfect konden zien. De sfeer in het stadion is zo onwijs gaaf, dat kan je niet omschrijven.
We kregen dus drinken, maar er stond ook worst en kaas en nootjes klaar en ze kwamen met bitterballen langs. Dus luxe de wedstrijd kijken.
Het was een goede wedstrijd en ze wonnen met 2-0. Echt super om het zo mee te maken.

Maandagochtend had ik gewoon therapie. Om half twee kwamen mijn ouders om me op te halen om naar Rein te gaan. Hij heeft een kalverboerderij en wij mochten meekijken. Het is mooi om te zien hoe deze man moeite doet om in zijn bedrijf te kunnen werken. Hij heeft een elektrische rolstoel om laten bouwen en heeft hier achterop een onkruidspuit op laten zetten met een accupomp, zodat hij zelf dan zijn onkruid kan spuiten. Hij heeft overal takels hangen, zodat hij vanuit zijn rolstoel opgetakeld kan worden en dan in aangepaste middelen kan gaan zitten om zijn kalveren te voeren.
Het is erg knap om te zien hoe hij overal voor vecht om wat te kunnen, maar ook heel confronterend.
Maar overal leer je van en ik ben erg blij dat we hier mochten komen kijken. Hij kent ook iemand met een dwarslaesie die een trekker bestuurt en hij gaat proberen of we daar een keer kunnen kijken. Dat lijkt me helemaal super om te zien, omdat ik daar wat mee zou kunnen.

Voor de rest gaat het goed met mij. Ik heb vandaag voor het eerst trap gelopen. Ja, ja. 5 Treden is me gelukt. Het is zwaar en moeilijk, maar ik heb het wel gedaan. Alleen naar beneden is moeilijk omdat mijn knieën niet knikken, dus mijn benen blijven recht staan. Maar met behulp van José is het me ook weer gelukt om beneden te komen.

Tot gauw.

Groetjes, Mitchel

Donderdag 19 april

Hallo allemaal,

Het gaat goed met Mitchel. Hij heeft het afgelopen zaterdag wel heel erg moeilijk gehad en dat komt omdat Mitch aan het nadenken is over de toekomst. Hij werkte al langere tijd bij zijn oom in het land en zag daar best een toekomst in. Nu valt dit voor hem helemaal weg op dit moment. Zijn vader en ik hebben ook aangegeven dat hij moet proberen dit een beetje los te laten. Niemand kan voorspellen hoe het in de toekomst met hem gaat en tot hoever hij gaat genezen. Maar het is heel logisch dat dit hem zo bezighoudt, want wij zijn daar ook mee bezig.

De therapieën doet hij nog steeds voor de volle honderd procent. Hij heeft van de week zelfs een klein stukje los gelopen in de brug, dus dat is super nieuws.
Hij vecht voor zijn revalidatie en daar kunnen wij hem alleen maar voor prijzen.

Mitch mag zondag naar Ajax, waar hij uitgenodigd is om in de Koninklijke Loge de wedstrijd te komen bekijken, hier kijkt hij erg naar uit. Ben benieuwd hoe het daar is en hoe hij ervan zal genieten.

Vrijdag komt de ergotherapeut Nienke bij Arjen en mij thuis kijken hoe Mitch weer zelfstandig bij ons thuis kan leven. Daarna gaat er een verslag naar de gemeente en dan horen wij ook meer of we hier kunnen blijven wonen of dat er een andere oplossing moet komen.

De weekenden komt hij steeds lekker naar huis, dus dat geeft wel wat rust in deze hectische tijd. Dit gaat allemaal heel erg goed, dus daar zijn we blij mee.
Maandag gaan we naar een kalverboer in Nunspeet. Deze man heeft een zelfde soort laesie als Mitch en deze man doet het meeste zelfstandig. Ik denk dat we daar heel veel van kunnen leren en ik hoop dat Mitch zo ziet dat er een toekomst is.

Ik laat dinsdag even weten hoe deze dagen dan gegaan zijn.

Liefs, Diana

Donderdag 12 april

Ik schrijf vandaag even een bericht over de afgelopen dagen.
Het is soms lastig om dingen te schrijven op het blog, omdat ik niet meer bij alle therapieën ben.

We hebben Mitchel dinsdag om half tien  binnen gebracht in de Hoogstraat. Het is een heerlijk lang weekend geweest. Fijn om dan thuis te kunnen zijn met hem.

Ik vind het een beetje moeilijk worden om de dagen de hele tijd te vermelden aan jullie. Zeker omdat heel veel therapieën op elkaar lijken en ik dan elke dag hetzelfde ga schrijven.
Ik denk dat het voor jullie dan niet meer leuk is om te lezen.

Ik wil vandaag even melden dat het goed gaat met Mitchel.
Hij vindt steeds meer zijn draai in de Hoogstraat. Hij sluit zich meer aan bij alle jongeren hier en dat is heel fijn.
De therapieën, daar gaat hij nog steeds 100 procent voor. Hij doet al zijn mogelijke moeite om alles eruit te halen wat er in zit. Daarom wil ik ook zeggen hoe trots ik op hem ben. Ik heb zoveel respect voor hem gekregen, als je ziet hoe zwaar dit allemaal is en hoe hij hier mee omgaat.
Mitchel, je bent een kanjer!!!!

Zondag wilde hij thuis in bad. Dit wilde hij al langere tijd, maar ik durfde het niet aan. Dit hebben we zondag dus wel gedaan en oooh mensen wat viel dat tegen.
Hij voelde het water helemaal niet aan zijn lichaam en in plaats van het warme water voelde hij zijn lichaam koud worden. Misschien stelt dit voor u niet zoveel voor, maar voor ons is het weer een teken dat zijn lichaam niet in orde is en zijn gevoel overal verstoord is.
Maar goed, weer een ervaring rijker.

Ik blijf af en toe wat op het blog schrijven, maar ik denk niet meer elke dag.

Er zijn de laatste tijd ook geen nieuwe ontwikkelingen in zijn lichaam, maar als dit wel zo is dan krijgt u het gelijk te lezen.

Ik wil iedereen voor zijn belangstelling bedanken!

Liefs, Diana

Donderdag 5 april en vrijdag 6 april

Sorry voor de late reactie op het blog.

Donderdag 5 april.

Ik heb om kwart over tien tot kwart over elf een afspraak met de fysio Joep en José om in de Lokomat te gaan.
Het is geweldig om hier mee aan het werk te gaan, maar wel zwaar. Ik ga staan op de loopband en dan zijn ze rond de tien minuten bezig om alles vast te maken, zodat ik kan gaan lopen. Je moet een heel harnas aan om in deze robot te kunnen lopen. Laatst heb ik 1 minuut hierin gelopen, maar deze keer langer. Al lukte het vandaag slecht om alles goed vast te krijgen. Het is moeilijk uit te leggen, maar alles moet zo precies op mij afgesteld worden, voordat alles goed zit en dat lukte vandaag niet zo goed. Maar ik heb wel weer kunnen lopen en het ging voor de rest goed.

Daarna moet ik gelijk mijn bed in, omdat ik gecontroleerd moet worden op rode plekken. Ik heb er wel een paar, maar mijn huid houdt het goed.
Ik blijf op mijn bed liggen want ik ben best wel moe. Ik val in slaap en ze maken me om kwart over twaalf wakker voor het eten.
Ik heb eigenlijk nog sport van Wieteke, maar dit laten ze vallen omdat ik om vier uur zemmen heb en anders wordt het teveel.

Met zwemmen ging het goed. Ik heb een stukje alleen gelopen in het water, maar uiteindelijk viel ik met mijn gezicht in het water. Maar verder ging alles goed.
Ik heb 's avonds geen visite gehad, alleen mijn vader kwam langs.

Vrijdag 6 april.

Ik heb vandaag alleen maar 2x school en 1x fysio.
Elke vrijdag komt de ergo Nienke vroeg aan mijn bed en moet ik mezelf proberen aan te kleden. Het is een heel gedoe, maar beetje bij beetje leer je wel hoe je dingen moet gaan doen.
Over school valt niet veel te vertellen en bij de fysio hebben we geoefend hoe snel ik nu zelf kan rijden met mijn handbewogen rolstoel.
Het lukte me om in 6 minuten een halve kilometer af te leggen.

Om vier uur zijn mijn vader en mijn moeder er om mij op te halen en naar huis te gaan. Ik  moet dinsdagochtend om 9 uur weer hier binnen te zijn, dus ik heb lekker een lang weekend.

Tot dinsdag en prettige Paasdagen allemaal.

Groetjes, Mitchel

Woensdag 4 april

Ik begin vandaag met fysio van Annemarijn. We doen wat oefeningen vanuit mijn stoel zelfstandig op een oefenbank te komen. En weer andersom. Als we dit vier keer gedaan hebben dan is mijn tijd al weer om.
Het gaat best goed. Alleen van de bank naar mijn stoel is het moeilijkste.

Daarna heb ik sport van Wieteke. We gaan proberen te tafeltennissen. Ze bindt het batje vast aan mijn hand met tape. Dit is tegelijk een super oefening voor mijn polsen. Het gaat me nog best goed af. Wieteke had niet verwacht dat ik dit zo goed kon.
We doen een wedstrijdje. Ik heb verloren met 9 tegen 11 dus dat valt niet tegen. Ik vind dit leuk om te doen.

Hierna heb ik even rust tot kwart over twee. Ik heb dan een afspraak met Nienke de ergo.
Ik heb in de tussentijd met mijn moeder Roy gezocht van de techniek. We willen vragen of hij iets kan verzinnen zodat ik mijn afstandsbediening voor de tv zelf kan bedienen en de vraag hoe het nou eigenlijk met mijn Playstation zit.
Dit laatste is in bestelling en het had allang binnen moeten zijn, maar ja het gaat erg traag en hij heeft nog niks gezien. Dit heeft gewoon tijd nodig en eens zal ik dat zelf kunnen.
De afstandsbediening gaan ze nu naar kijken.
Dat is fijn want dan kan ik dat ook zelf doen.

Bij de ergo hebben we het ook nog even over de rolstoel. Die ik nu uitprobeer gaat goed. Het is een erg lichte stoel en hij rijdt soepel. Alleen kan ik niet bij m'n remmen.
Volgende week krijg ik weer een andere stoel om uit te proberen. Er staan ondertussen 5 rolstoelen voor mij in de gang.
Ik heb ook nog even aan mijn moeder laten zien dat ik mijn trui redelijk zelf kan aantrekken. Het is allemaal een heel gedoe maar het lukt een beetje.

Daarna heb ik nog fysio van Joep. Mijn moeder heeft foto's meegenomen van de marathonwagen. Ze gaan hier bedenken hoe ik weer op de wagen zou kunnen komen en zitten. Er zijn allemaal maten van de verschillende opstapjes.

Ik ga met Joep proberen hoe ik van 30 cm naar beneden kan komen (zelfstandig) en weer omhoog zou kunnen komen. Met behulp van mijn beenfunctie en mijn ellebogen lukt dit ook redelijk. Het is hard werken, maar alles is voor een goed doel.

Dit waren mijn therapieën van vandaag.
Op visite waren Jack Marks en Rick Verwoert. Het was allemaal heel gezellig en ik ben weer flink verwend met paashazen en eieren. Bedankt.

Groetjes, Mitchel

Dinsdag 3 april

Ik heb zelf gisteren voorgesteld om mijn spasmepil eerder op de morgen in te nemen. Ik heb zo verschrikkelijk veel last hiervan, dat ik hoop dat ik er dan 's morgens minder last van heb.
Ik heb om zes uur deze pil ingenomen, maar ik kon daarna zo moeilijk wakker worden. Ik ben zo moe.
Na het ontbijt ga ik naar mijn kamer. Ik leg mijn hoofd op het kussen en ik slaap gelijk weer.

Ik ben even later naar art geweest. Samen met mijn ergo Nienke wat dingen door genomen met Roy van de techniek.

Ik ben 's middags naar bed gegaan. Ik had eigenlijk in de Lokomat gemoeten, maar ik slaap twee uur. Ze laten me liggen want voor de Lokomat moet je heel erg actief zijn en dat gaat zo niet lukken.

Ik ben nu wel mijn nieuwe rolstoel aan het opbouwen met schuim (weer een andere rolstoel, er staan er nu vier van mij op de gang). Als ik dit heel de dag kan volhouden, mag ik mijn spijkerbroek weer aan.
Tot zover gaat het goed, maar het is vaak maar telkens een half uur dat dit mag.

In de avond komen Oma van Groningen en Tante Janneke. Ook was mijn vader er met zijn hond Boy.

Groetjes, Mitchel

Maandag 2 april

Ik heb een heerlijk weekend thuis gehad. Lekker met mijn vrienden op stap en lekker uit eten geweest met mijn vader.

Vandaag begon mijn therapie om kwart over tien.
Ik moest naar beneden naar Roy van de techniek. Hij heeft nog wat kleine aanpassingen gedaan aan mijn mes en aan mijn telefoon. Meer was er niet.

Ik heb om kwart over elf handentherapie. Het zit beneden helemaal vol. De hele tafel was bezet en er stond ook nog een bed aan, dus ik kan er niet bij.
Dus gaan we weer naar boven.
Ik zit even lekker op mijn kamer op de iPad.
Om kwart over twaalf eten en na het eten ga ik even op mijn bed liggen.
Ik ben zo moe dat ik in slaap val. Om kwart voor drie heb ik fysio van José.

We gaan kijken hoe ik goed op mijn buik kan liggen. Ik heb dit al een paar keer gedaan, maar ik weet niet goed waar ik mijn armen kwijt moet en mijn nek doet gauw zeer als ik zo lig.
Ze willen me graag op mijn buik hebben voor de nacht, omdat dit voordelen heeft.
1. De spasmes kunnen hierdoor minder worden
2. Je spieren bij je heup kunnen korter worden, omdat je altijd in je rolstoel zit en ook dan nog op je rug ligt. De spieren worden opgerekt bij buikligging.
En er was nog een punt maar die weet ik niet meer.

Daarna heb ik rustig aan gedaan.

's Avonds kwamen Tante Mieke en Daan.

Groetjes, Mitchel