Lieve mensen,
Het gaat redelijk goed met Mitchel. Het is heel moeilijk voor hem om in zijn eigen huis te zijn, omdat niks is aangepast. Die tijd gaat nog komen, maar zolang dit er niet is kan Mitchel totaal niet zelfstandig thuis zijn.
Dit maakt het leven voor hem er niet makkelijk op.
Ook is de harde werkelijkheid hier thuis zwaar en moeilijk te accepteren. Iedereen gaat werken of zwemmen of andere leuke dingen doen, die voor hem op dit moment verleden tijd zijn.
Vrienden gaan en staan waar ze willen en dit kan hij niet meer.
Kortom een hoop moeilijke dingen waar we nog geen plekje voor kunnen vinden.
Dit geeft veel verdriet. Mitchel is dus ook wat stiller en meer teruggetrokken dan hij ooit geweest is.
Vandaag de eerste schooldag. Wat ontzettend moeilijk. Hij heeft al 2 nachten super slecht geslapen. De eerste nacht heeft hij alleen maar liggen piekeren, waarom hij dit heeft en waarom zijn lichaam zoveel niet meer kan. Vannacht heeft hij wakker gelegen hoe het nu allemaal op school moet.
Hij kan niet meer schrijven. We wachten op een goedkeuring voor een laptop van het UWV, maar ook al heeft hij een laptop, dan nog is het heel moeilijk voor hem om daar mee te typen en zijn schoolwerk te maken.
We hebben ook goed nieuws, Mitchel gaat eindelijk de rolstoel krijgen die hij nodig heeft. Een heel gedoe maar het is gelukt. Dus over 2 à 3 maanden heeft hij zijn eigen rolstoel en handbike en dan kan hij zelfstandig naar zijn vrienden of naar school.
Liefs Diana
Over mij
- Mitchel
- Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.
woensdag 19 september 2012
Woensdag 19 september
Lieve allemaal,
Dit zal de laatste keer zijn dat ik op het blog schrijf, gewoon omdat ik er niet meer aan toekom.
Zoals u allen weet is Mitchel op 27 juli thuis gekomen.
Hij zou drie keer in de week naar de Hoogstraat gaan voor therapie. Dit kostte hem ontzettend veel energie en Mitchel kan niet meer de kracht opbrengen om hier heen te gaan, omdat er niks meer in zijn lichaam verandert. Alles staat stil en op dit moment krijgt hij geen nieuwe functies terug. Hij heeft daarom op dit moment de motivatie niet meer om dit te doen.
De Hoogstraat had dit ook door en het leek hun daarom beter om voorlopig eerst maar eens school op te pakken en dan later te kijken hoe dit gaat en wat voor hulp hij nog nodig heeft.
Hij is dus begin september naar school gegaan en ik moet zeggen dat dat de eerste dagen met lood in zijn schoenen was. Iedereen die hem na het ongeluk niet meer gezien heeft, moet hij onder ogen komen en dat is zwaar. Ook was de eerste school dag een ramp, omdat hij gelijk tegen al zijn beperkingen aanliep.
Hij kreeg geen deur open en er was niemand in de buurt die hem even hielp. Hij kan geen schoolboeken meenemen, want dat is te zwaar en dan kan hij niet zelfstandig rollen met zijn stoel.
Een laptop heeft hij nog niet omdat de UWV daar toestemming voor moet geven. Dus hij zit uren op school alleen te zitten en te luisteren, omdat hij meer niet kan.
Ook heeft Mitchel de afgelopen tijd weer een doorligplek gehad, waardoor hij een week op bed moest liggen.
Dit zijn allemaal hele moeilijke dingen. Je merkt ook aan hem dat alles thuis steeds zwaarder wordt. Hij ziet zijn vrienden zich verder ontwikkelen en dingen doen die hij niet kan, zoals zwemmen. Hij vecht erg met zichzelf.
Zo tobben we maar door. School blijft een moeilijk verhaal en we zullen zien of hij het hier vol kan houden. Anders moeten we gaan kijken naar aangepaste scholen.
Op 26 september gaan we weer een dag naar de Hoogstraat. Dan wordt er gekeken of hij nog hulp nodig heeft of dat ze daar nog even mee willen wachten.
Mitchel heeft trouwens nog wel iets heel leuks met zijn vader en zusje gedaan.
Hij is naar de Paralympische Spelen geweest in Londen.
Ze zijn op donderdag weggegaan en zijn op zondag weer thuis gekomen. Het was super gezellig met zijn drieeën. Op zaterdag zijn ze Londen ook nog in geweest, dus genoeg meegemaakt. Een ervaring om nooit meer te vergeten.
Langs deze weg wil ik toch alle lieve familie, vrienden en kennissen bedanken voor alle liefde, aandacht, kaarten en alles wat hier maar bij hoort.
Zonder jullie hadden we het niet gered.
Woorden schieten echt te kort om uit te leggen wat dit voor ons betekend heeft.
Maar toch....... IEDEREEN BEDANKT VOOR ALLES.
Heel veel liefs,
Diana, Mitchel en Kimberly
Dit zal de laatste keer zijn dat ik op het blog schrijf, gewoon omdat ik er niet meer aan toekom.
Zoals u allen weet is Mitchel op 27 juli thuis gekomen.
Hij zou drie keer in de week naar de Hoogstraat gaan voor therapie. Dit kostte hem ontzettend veel energie en Mitchel kan niet meer de kracht opbrengen om hier heen te gaan, omdat er niks meer in zijn lichaam verandert. Alles staat stil en op dit moment krijgt hij geen nieuwe functies terug. Hij heeft daarom op dit moment de motivatie niet meer om dit te doen.
De Hoogstraat had dit ook door en het leek hun daarom beter om voorlopig eerst maar eens school op te pakken en dan later te kijken hoe dit gaat en wat voor hulp hij nog nodig heeft.
Hij is dus begin september naar school gegaan en ik moet zeggen dat dat de eerste dagen met lood in zijn schoenen was. Iedereen die hem na het ongeluk niet meer gezien heeft, moet hij onder ogen komen en dat is zwaar. Ook was de eerste school dag een ramp, omdat hij gelijk tegen al zijn beperkingen aanliep.
Hij kreeg geen deur open en er was niemand in de buurt die hem even hielp. Hij kan geen schoolboeken meenemen, want dat is te zwaar en dan kan hij niet zelfstandig rollen met zijn stoel.
Een laptop heeft hij nog niet omdat de UWV daar toestemming voor moet geven. Dus hij zit uren op school alleen te zitten en te luisteren, omdat hij meer niet kan.
Ook heeft Mitchel de afgelopen tijd weer een doorligplek gehad, waardoor hij een week op bed moest liggen.
Dit zijn allemaal hele moeilijke dingen. Je merkt ook aan hem dat alles thuis steeds zwaarder wordt. Hij ziet zijn vrienden zich verder ontwikkelen en dingen doen die hij niet kan, zoals zwemmen. Hij vecht erg met zichzelf.
Zo tobben we maar door. School blijft een moeilijk verhaal en we zullen zien of hij het hier vol kan houden. Anders moeten we gaan kijken naar aangepaste scholen.
Op 26 september gaan we weer een dag naar de Hoogstraat. Dan wordt er gekeken of hij nog hulp nodig heeft of dat ze daar nog even mee willen wachten.
Mitchel heeft trouwens nog wel iets heel leuks met zijn vader en zusje gedaan.
Hij is naar de Paralympische Spelen geweest in Londen.
Ze zijn op donderdag weggegaan en zijn op zondag weer thuis gekomen. Het was super gezellig met zijn drieeën. Op zaterdag zijn ze Londen ook nog in geweest, dus genoeg meegemaakt. Een ervaring om nooit meer te vergeten.
Langs deze weg wil ik toch alle lieve familie, vrienden en kennissen bedanken voor alle liefde, aandacht, kaarten en alles wat hier maar bij hoort.
Zonder jullie hadden we het niet gered.
Woorden schieten echt te kort om uit te leggen wat dit voor ons betekend heeft.
Maar toch....... IEDEREEN BEDANKT VOOR ALLES.
Heel veel liefs,
Diana, Mitchel en Kimberly
vrijdag 6 juli 2012
Donderdag 5 juli
We hebben ontzettend goed nieuws!
Mitchel mag op 27 juli uit de interne opname van de Hoogstraat.
Yes, hij komt eindelijk naar huis. Wat zijn we blij met dit nieuws; hij is er zo aan toe om daar weg te gaan.
De planning is dat hij daarna voor 3 dagen in de week in dagbehandeling gaat. Dus ook super dat hij geen 5 dagen heen en weer hoeft te reizen.
Op dit moment gaat het even iets minder met hem.
Hij heeft een flinke blaasontsteking waar hij erg ziek van is. Hoofdpijn, ontzettend veel meer last van spasmes, zo erg dat hij vanmorgen lag te stuiteren in zijn bed, misselijk was en hoge koorts had.
Doordat hij koorts heeft mag hij zijn bed niet uit, omdat de huid dan slechter is en hij dan doorligplekken kan krijgen. Maar als je zo'n koorts hebt wil je ook je bed niet uit.
En dan nog meer goed nieuws; Mitchel mag terug naar zijn oude school.
Mitchel wilde absoluut niet naar een andere school. Alleen is het zo dat hij hier nooit een diploma kan halen, alleen een certificaat. Dat komt dat hij techniek deed, nu kan hij zijn theoretische vakken wel doen, maar nooit de techniek waarvoor hij werkstukken moet maken voor zijn examens.
Omdat hij dus niet alles kan doen, kan hij nooit een diploma halen, maar wij zijn al super tevreden als hij een certificaat krijgt. Dus dat maakt helemaal niks uit.
Volgende week donderdag gaat hij met de afdeling jeugd zeilen op de Loosdrechtse Plassen.
Dus dat is ook weer een leuke dag.
Voor de rest doet hij het nog steeds super goed.
Het aftellen is begonnen...
Tot gauw.
Liefs, Diana
Mitchel mag op 27 juli uit de interne opname van de Hoogstraat.
Yes, hij komt eindelijk naar huis. Wat zijn we blij met dit nieuws; hij is er zo aan toe om daar weg te gaan.
De planning is dat hij daarna voor 3 dagen in de week in dagbehandeling gaat. Dus ook super dat hij geen 5 dagen heen en weer hoeft te reizen.
Op dit moment gaat het even iets minder met hem.
Hij heeft een flinke blaasontsteking waar hij erg ziek van is. Hoofdpijn, ontzettend veel meer last van spasmes, zo erg dat hij vanmorgen lag te stuiteren in zijn bed, misselijk was en hoge koorts had.
Doordat hij koorts heeft mag hij zijn bed niet uit, omdat de huid dan slechter is en hij dan doorligplekken kan krijgen. Maar als je zo'n koorts hebt wil je ook je bed niet uit.
En dan nog meer goed nieuws; Mitchel mag terug naar zijn oude school.
Mitchel wilde absoluut niet naar een andere school. Alleen is het zo dat hij hier nooit een diploma kan halen, alleen een certificaat. Dat komt dat hij techniek deed, nu kan hij zijn theoretische vakken wel doen, maar nooit de techniek waarvoor hij werkstukken moet maken voor zijn examens.
Omdat hij dus niet alles kan doen, kan hij nooit een diploma halen, maar wij zijn al super tevreden als hij een certificaat krijgt. Dus dat maakt helemaal niks uit.
Volgende week donderdag gaat hij met de afdeling jeugd zeilen op de Loosdrechtse Plassen.
Dus dat is ook weer een leuke dag.
Voor de rest doet hij het nog steeds super goed.
Het aftellen is begonnen...
Tot gauw.
Liefs, Diana
vrijdag 22 juni 2012
Vrijdag 22 juni
Het gaat super goed met Mitch zijn plek.
Afgelopen maandag was zelfs de korst er al vanaf. Dus mocht hij weer beginnen met het opbouwen van het zitten. Eerst een kwartier. Dat ging goed, dus daarna mocht het 3x op een dag een kwartier.
Dinsdag 3x een half uur enzovoort. Vandaag zit hij al 3x 2,5 uur. En alles is rustig dus gaat goed.
Mitchel loopt regelmatig op een dag. Dit wordt nu sterk verminderd. Hij mag 2x op een dag een klein stukje lopen. Dit is om te kijken of zijn spasmes minder worden. Ze gaan van alles bekijken; of dingen die hij doet de spasmes verergeren. Afwachten maar.
Mitchel heeft ook besloten om botox in zijn arm te laten spuiten. Hij wacht nu wanneer dit kan, dus ook weer spannend, maar goed dat hij het wil proberen.
En nu zijn we weer heerlijk in Nieuw-Vennep. Heerlijk dat hij weer thuis is en dat hij ook even bij de autocross kan kijken.
Tot gauw.
Liefs, Diana en Mitchel
Afgelopen maandag was zelfs de korst er al vanaf. Dus mocht hij weer beginnen met het opbouwen van het zitten. Eerst een kwartier. Dat ging goed, dus daarna mocht het 3x op een dag een kwartier.
Dinsdag 3x een half uur enzovoort. Vandaag zit hij al 3x 2,5 uur. En alles is rustig dus gaat goed.
Mitchel loopt regelmatig op een dag. Dit wordt nu sterk verminderd. Hij mag 2x op een dag een klein stukje lopen. Dit is om te kijken of zijn spasmes minder worden. Ze gaan van alles bekijken; of dingen die hij doet de spasmes verergeren. Afwachten maar.
Mitchel heeft ook besloten om botox in zijn arm te laten spuiten. Hij wacht nu wanneer dit kan, dus ook weer spannend, maar goed dat hij het wil proberen.
En nu zijn we weer heerlijk in Nieuw-Vennep. Heerlijk dat hij weer thuis is en dat hij ook even bij de autocross kan kijken.
Tot gauw.
Liefs, Diana en Mitchel
vrijdag 15 juni 2012
Vrijdag 15 juni
Het gaat goed met Mitchel. Hij is dapper en sterk. Na de eerste klap pakt hij het weer goed op en maakt er weer wat van. Precies wat we van hem gewend zijn.
Nou ik vind het knap. De dagen zijn lang zo. Zeker met het vooruitzicht van het weekend in de Hoogstraat.
Hij baalt enorm dat hij niet in Nieuw-Vennep kan zijn om de feestweek mee te maken en zijn vrienden te zien crossen vandaag en morgen.
Er zijn net 2 artsen bij Mitchel geweest. Het goede nieuws is dat zijn plek er rustig uitziet. De verwachting is dat hij maandag weer een kwartier mag gaan proberen te zitten als het nog wat beter geneest.
Het slechtere nieuws is dat hij met zijn spasmes een probleem heeft. Om spasmes te verminderen willen ze wel eens botox spuiten, maar dan leg je al zijn spieren plat waardoor hij niet meer zou kunnen lopen of staan. Het moet dan met een operatie gebeuren. Hij krijgt dan een pomp in zijn lichaam, waarbij hij zijn medicijnen via zijn ruggemerg zou krijgen.
Dit laten we voorlopig zo en in de toekomst gaan we kijken of hij veel met die spasmes kan lopen of staan kan, anders een pomp.
Maar heel vervelend, want hij heeft dus heel veel spasmes.
Deze pomp zou dus de spasme in zijn benen kunnen wegnemen maar niet in zijn armen of handen.
Er wordt geadviseerd om botox in zijn armen te spuiten om de strekking van zijn hand beter te laten worden. Hij kan namelijk zijn vingers slecht strekken, waardoor hij slecht iets kan pakken. Er wordt over gedacht om dit in zijn rechterarm te gaan proberen, omdat dit zijn slechtste arm is.
Hier moet Mitch over nadenken, dus wordt vervolgd.
Het wordt gelukkig wel in de Hoogstraat gedaan, dus dat zou wel fijn zijn.
Eerst maar het weekend hier door komen daarna zien we wel weer verder.
Liefs, Diana
Nou ik vind het knap. De dagen zijn lang zo. Zeker met het vooruitzicht van het weekend in de Hoogstraat.
Hij baalt enorm dat hij niet in Nieuw-Vennep kan zijn om de feestweek mee te maken en zijn vrienden te zien crossen vandaag en morgen.
Er zijn net 2 artsen bij Mitchel geweest. Het goede nieuws is dat zijn plek er rustig uitziet. De verwachting is dat hij maandag weer een kwartier mag gaan proberen te zitten als het nog wat beter geneest.
Het slechtere nieuws is dat hij met zijn spasmes een probleem heeft. Om spasmes te verminderen willen ze wel eens botox spuiten, maar dan leg je al zijn spieren plat waardoor hij niet meer zou kunnen lopen of staan. Het moet dan met een operatie gebeuren. Hij krijgt dan een pomp in zijn lichaam, waarbij hij zijn medicijnen via zijn ruggemerg zou krijgen.
Dit laten we voorlopig zo en in de toekomst gaan we kijken of hij veel met die spasmes kan lopen of staan kan, anders een pomp.
Maar heel vervelend, want hij heeft dus heel veel spasmes.
Deze pomp zou dus de spasme in zijn benen kunnen wegnemen maar niet in zijn armen of handen.
Er wordt geadviseerd om botox in zijn armen te spuiten om de strekking van zijn hand beter te laten worden. Hij kan namelijk zijn vingers slecht strekken, waardoor hij slecht iets kan pakken. Er wordt over gedacht om dit in zijn rechterarm te gaan proberen, omdat dit zijn slechtste arm is.
Hier moet Mitch over nadenken, dus wordt vervolgd.
Het wordt gelukkig wel in de Hoogstraat gedaan, dus dat zou wel fijn zijn.
Eerst maar het weekend hier door komen daarna zien we wel weer verder.
Liefs, Diana
dinsdag 12 juni 2012
Dinsdag 12 juni
Zo hier weer even een verhaaltje over Mitchel.
Mitchel heeft vorige week donderdag een blaasonderzoek gehad in het UMC. Het was niet een heel vervelend onderzoek en volgens de arts zag alles er prima uit dus dat is fijn.
De weekenden thuis zijn ook nog steeds heel fijn. Hij kan lekker uitslapen en lekker met zijn vrienden op stap. Dit heeft hij nodig om de week weer in Utrecht door te komen.
Afgelopen vrijdag kwamen ze rolstoel passen van de gemeente. Hij heeft aangegeven wat hij wil en heeft ook kleuren uitgekozen. Als dit van de gemeente mag, krijgt hij een hele mooie rolstoel met de kleuren zwart en oranje. Maar als de offerte te duur is voor de gemeente, hebben we alsnog kans dat hij een ander merk rolstoel moet. We hopen heel erg hard dat hij dit mag, want het is toch eigenlijk belachelijk dat dit op geld vast zit. Het moet voor Mitchel perfect zijn want het vervangt zijn benen. We blijven duimen en anders moet we maar kijken hoe we geld bij elkaar krijgen om hem dit te geven.
Mitchel heeft afgelopen vrijdag een spasmepil minder gekregen. Dit op verzoek van Mitch omdat hij verschrikkelijk moe is en blijft van de medicatie.
Helaas zijn de spasmes gelijk weer ontzettend toe genomen en moet er gekeken worden wat nu de oplossing is. De ergotherapeut heeft het over botox in zijn handen spuiten, omdat de spasmes daar heel erg zijn en de fysio wil graag botox in zijn kuiten laten spuiten omdat het daar ook erg is.
Maar het probleem is dus dat de spasmes in zijn hele lichaam heel erg zijn en dat ze niet overal botox in kunnen spuiten. Dus wachten we nu op een oplossing van de arts. Afwachten maar. De spasmes houden Mitch tegen om zijn revalidatie goed te doen, maar zijn moeheid ook.
Helaas hebben we vandaag slecht nieuws gehad. Mitchel heeft een doorzitplek en mag voorlopig niet zitten. De arts hoopt op dagen en geen weken, dus we blijven positief en gaan voor dagen. Dit is een zware tegenvaller voor Mitchel. Al zijn therapieën kunnnen nu niet verder gaan. Hij krijgt vandaag weer een matras met lucht en een elektrische rolbrancard.
Mitchel heeft een slechte dag hierdoor, maar dit is wel te begrijpen. Spannend of hij het weekend nu naar huis mag, maar dat zit er waarschijnlijk niet in.
Ook zou hij morgen voor het eerst mee gaan trainen met rugby, maar dit kan ook niet door gaan.
Ik hou u op de hoogte.
Liefs, Mitchel en Diana
Mitchel heeft vorige week donderdag een blaasonderzoek gehad in het UMC. Het was niet een heel vervelend onderzoek en volgens de arts zag alles er prima uit dus dat is fijn.
De weekenden thuis zijn ook nog steeds heel fijn. Hij kan lekker uitslapen en lekker met zijn vrienden op stap. Dit heeft hij nodig om de week weer in Utrecht door te komen.
Afgelopen vrijdag kwamen ze rolstoel passen van de gemeente. Hij heeft aangegeven wat hij wil en heeft ook kleuren uitgekozen. Als dit van de gemeente mag, krijgt hij een hele mooie rolstoel met de kleuren zwart en oranje. Maar als de offerte te duur is voor de gemeente, hebben we alsnog kans dat hij een ander merk rolstoel moet. We hopen heel erg hard dat hij dit mag, want het is toch eigenlijk belachelijk dat dit op geld vast zit. Het moet voor Mitchel perfect zijn want het vervangt zijn benen. We blijven duimen en anders moet we maar kijken hoe we geld bij elkaar krijgen om hem dit te geven.
Mitchel heeft afgelopen vrijdag een spasmepil minder gekregen. Dit op verzoek van Mitch omdat hij verschrikkelijk moe is en blijft van de medicatie.
Helaas zijn de spasmes gelijk weer ontzettend toe genomen en moet er gekeken worden wat nu de oplossing is. De ergotherapeut heeft het over botox in zijn handen spuiten, omdat de spasmes daar heel erg zijn en de fysio wil graag botox in zijn kuiten laten spuiten omdat het daar ook erg is.
Maar het probleem is dus dat de spasmes in zijn hele lichaam heel erg zijn en dat ze niet overal botox in kunnen spuiten. Dus wachten we nu op een oplossing van de arts. Afwachten maar. De spasmes houden Mitch tegen om zijn revalidatie goed te doen, maar zijn moeheid ook.
Helaas hebben we vandaag slecht nieuws gehad. Mitchel heeft een doorzitplek en mag voorlopig niet zitten. De arts hoopt op dagen en geen weken, dus we blijven positief en gaan voor dagen. Dit is een zware tegenvaller voor Mitchel. Al zijn therapieën kunnnen nu niet verder gaan. Hij krijgt vandaag weer een matras met lucht en een elektrische rolbrancard.
Mitchel heeft een slechte dag hierdoor, maar dit is wel te begrijpen. Spannend of hij het weekend nu naar huis mag, maar dat zit er waarschijnlijk niet in.
Ook zou hij morgen voor het eerst mee gaan trainen met rugby, maar dit kan ook niet door gaan.
Ik hou u op de hoogte.
Liefs, Mitchel en Diana
zaterdag 2 juni 2012
Zaterdag 2 juni
Hier weer eens een keer een berichtje over Mitchel.
Het gaat goed met Mitch. Hij doet zo ontzettend goed zijn best.
Ik heb zo veel respect hoe krachtig en dapper hij is om zo met deze dwarslaesie om te gaan.
Hij geeft nog steeds alles bij zijn therapieën. Er komt eerdaags weer een filmpje op de site hoe hij trap loopt. U zult versteld staan hoe goed hij dit doet.
Hij weet ook precies met sommige dingen wat zijn lichaam niet doet en hoe hij dit zelf dan voor elkaar kan krijgen. Hij werd laatst met zijn stoel en al achter over gelegd en toen moest hij zelf proberen hoe hij dan voor de rest uit zijn stoel kwam en er weer op eigen manier en krachten er weer in kwam. Hij moet hier zo verschrikkelijk hard voor werken, maar hij gaat door tot het uiterste en is daarna helemaal op. Het is voor mij heel moeilijk om te zien hoeveel moeite dit kost. Ik vind het vaak gemeen en zielig.
Ze leggen ons daar ook uit dat ze dit doen om te leren hoe hij in zijn stoel kan komen als hij bijvoorbeeld op straat er uit valt en er niemand zou zijn die hem kan helpen. Ik heb dit gefilmd, maar ik zet het niet op de site omdat ik het nogal pittig vind om dit te laten zien. Maar het zegt heel veel over Mitch, hoeveel kracht hij heeft om door te vechten tot het laatste moment.
Donderdag 7 juni moet Mitchel naar de uroloog in het UMC. Gewoon wat standaard controles voor iemand met een dwarslaesie.
Vrijdag komen ze van de gemeente met rolstoelen naar de Hoogstraat om te kijken wat goed is voor Mitchel en wat hij op proef kan kijken. Mitchel wil heel graag een rolstoel van het merk RGK maar de gemeente had hier geen contract mee dus kon hij deze niet krijgen. Ze hadden andere merken aan Mitch voorgesteld maar dit zijn geen goede stoelen voor Mitch.
Maar hij heeft geluk want ze komen nu wel vrijdag met het merk wat hij graag zou willen. Nu maar hopen dat hier de juiste bij zit en dat deze besteld kan worden, zodat er een beetje vaart in komt, want het is belangrijk dat hij de beste stoel (voor Mitch) kan krijgen, des te eerder heeft hij zijn eigen stoel en handbike.
Qua huis is er nog steeds niks geregeld bij de gemeente. Waarschijnlijk is Mitch met een paar maanden uit de interne behandeling en is er thuis nog helemaal niks geregeld. Maar zo schijnt het te werken bij gemeentes. Het is hun probleem niet hoe Mitch thuis moet komen en hoe hij het maar uit moet zoeken. Hopen dat ze snel met een oplossing komen. Mitch heeft gewoon zijn eigen kamer nodig, waaar hij alleen of met zijn vrienden kan zitten!
Verleden week vrijdag had Mitch het even weer heel moeilijk. We gingen naar huis en hij had zijn vader aan de telefooon die in het land bezig was met het gras. De drukke tijd in het land komt er weer aan en normaal hielp Mitch zijn oom daar altijd mee. En nu gaat dat voorlopig niet en dit is ontzettend moeilijk voor Mitchel. Maar ik blijf zeggen: jij komt weer op de trekker. Dat weten we zeker, we weten alleen niet wanneer.
Want met zijn doorzettingsvermogen kan het niet anders dat hij weer bij zijn oom kan werken!!!!
Vrijdag 11 juni gaan we naar Mitch zijn oude school. Hij heeft aangegeven dat hij hier op school wil blijven, maar we weten niet of dit mogelijk is, dus gaan we daar praten en Mitch wilde heel graag naar zijn oude klas toe om iedereeen daar weer even te zien.
Dit was het weer voor nu.
Tot gauw.
Liefs, Diana
Het gaat goed met Mitch. Hij doet zo ontzettend goed zijn best.
Ik heb zo veel respect hoe krachtig en dapper hij is om zo met deze dwarslaesie om te gaan.
Hij geeft nog steeds alles bij zijn therapieën. Er komt eerdaags weer een filmpje op de site hoe hij trap loopt. U zult versteld staan hoe goed hij dit doet.
Hij weet ook precies met sommige dingen wat zijn lichaam niet doet en hoe hij dit zelf dan voor elkaar kan krijgen. Hij werd laatst met zijn stoel en al achter over gelegd en toen moest hij zelf proberen hoe hij dan voor de rest uit zijn stoel kwam en er weer op eigen manier en krachten er weer in kwam. Hij moet hier zo verschrikkelijk hard voor werken, maar hij gaat door tot het uiterste en is daarna helemaal op. Het is voor mij heel moeilijk om te zien hoeveel moeite dit kost. Ik vind het vaak gemeen en zielig.
Ze leggen ons daar ook uit dat ze dit doen om te leren hoe hij in zijn stoel kan komen als hij bijvoorbeeld op straat er uit valt en er niemand zou zijn die hem kan helpen. Ik heb dit gefilmd, maar ik zet het niet op de site omdat ik het nogal pittig vind om dit te laten zien. Maar het zegt heel veel over Mitch, hoeveel kracht hij heeft om door te vechten tot het laatste moment.
Donderdag 7 juni moet Mitchel naar de uroloog in het UMC. Gewoon wat standaard controles voor iemand met een dwarslaesie.
Vrijdag komen ze van de gemeente met rolstoelen naar de Hoogstraat om te kijken wat goed is voor Mitchel en wat hij op proef kan kijken. Mitchel wil heel graag een rolstoel van het merk RGK maar de gemeente had hier geen contract mee dus kon hij deze niet krijgen. Ze hadden andere merken aan Mitch voorgesteld maar dit zijn geen goede stoelen voor Mitch.
Maar hij heeft geluk want ze komen nu wel vrijdag met het merk wat hij graag zou willen. Nu maar hopen dat hier de juiste bij zit en dat deze besteld kan worden, zodat er een beetje vaart in komt, want het is belangrijk dat hij de beste stoel (voor Mitch) kan krijgen, des te eerder heeft hij zijn eigen stoel en handbike.
Qua huis is er nog steeds niks geregeld bij de gemeente. Waarschijnlijk is Mitch met een paar maanden uit de interne behandeling en is er thuis nog helemaal niks geregeld. Maar zo schijnt het te werken bij gemeentes. Het is hun probleem niet hoe Mitch thuis moet komen en hoe hij het maar uit moet zoeken. Hopen dat ze snel met een oplossing komen. Mitch heeft gewoon zijn eigen kamer nodig, waaar hij alleen of met zijn vrienden kan zitten!
Verleden week vrijdag had Mitch het even weer heel moeilijk. We gingen naar huis en hij had zijn vader aan de telefooon die in het land bezig was met het gras. De drukke tijd in het land komt er weer aan en normaal hielp Mitch zijn oom daar altijd mee. En nu gaat dat voorlopig niet en dit is ontzettend moeilijk voor Mitchel. Maar ik blijf zeggen: jij komt weer op de trekker. Dat weten we zeker, we weten alleen niet wanneer.
Want met zijn doorzettingsvermogen kan het niet anders dat hij weer bij zijn oom kan werken!!!!
Vrijdag 11 juni gaan we naar Mitch zijn oude school. Hij heeft aangegeven dat hij hier op school wil blijven, maar we weten niet of dit mogelijk is, dus gaan we daar praten en Mitch wilde heel graag naar zijn oude klas toe om iedereeen daar weer even te zien.
Dit was het weer voor nu.
Tot gauw.
Liefs, Diana
dinsdag 15 mei 2012
Dinsdag 15 mei
Vrijdagochtend waren we allemaal wel wat zenuwachtig. Mitchel probeerde een broodje te eten maar kreeg dit niet weg. We moesten ons om half elf melden voor de foto`s. Er werden vier verschillende foto`s gemaakt. Om elf uur moesten we bij de arts zijn. Dit duurde natuurlijk weer een half uur voordat we naar binnen konden. Maar eindelijk binnen kregen we de verlossende woorden dat alles in zijn nek goed staat en dat er geen operatie nodig is. Poeh wat zijn wij ontzettend blij en opgelucht dat dit hem bespaard blijft. Weer een stukje wat we kunnen afsluiten.
Voor de rest gaat alles goed met Mitchel. Hij doet ontzettend hard zijn best. Hij loopt steeds verder met zijn rollator. Dit doet hij echt geweldig. Wel wordt hij iets rustiger gehouden met therapieën omdat hij ontzettend moe is. Dit komt doordat hij ontzettend hard werkt, maar ook door de medicatie voor zijn spasmes. Dit is erg vervelend voor hem.
Woensdagmiddag haal ik hem lekker op. Hij blijft op Hemelvaartsdag thuis. Hij moet dan vrijdag een dag terug naar Utrecht en daarna gaat hij weer mee naar huis om weekend te houden.
Liefs, Diana
Voor de rest gaat alles goed met Mitchel. Hij doet ontzettend hard zijn best. Hij loopt steeds verder met zijn rollator. Dit doet hij echt geweldig. Wel wordt hij iets rustiger gehouden met therapieën omdat hij ontzettend moe is. Dit komt doordat hij ontzettend hard werkt, maar ook door de medicatie voor zijn spasmes. Dit is erg vervelend voor hem.
Woensdagmiddag haal ik hem lekker op. Hij blijft op Hemelvaartsdag thuis. Hij moet dan vrijdag een dag terug naar Utrecht en daarna gaat hij weer mee naar huis om weekend te houden.
Liefs, Diana
zondag 6 mei 2012
Zondag 6 mei
Hallo allemaal
Het gaat allemaal goed met Mitchel. Hij doet nog steeds ontzettend zijn best bij alle therapieën. Hij heeft van de week een stuk gelopen met een hoge rollator. Hij legt dan zijn armen hoog op een speciale rollator en hij kan dit heel goed volhouden. Ook doen zijn handen iets meer dan eerst. Hij kan twee vingers nu zelf strekken en buigen dus zo langzaam aan gebeurt er nog steeds wat in zijn lichaam.
Mitchel is vorige week zaterdag uit zijn rolstoel gevallen. Waar we allemaal al bang voor waren is gebeurd. Hij ging weer met zijn vrienden op stap, die zijn rolstoel dan aan hun fiets vastbinden. Toen ze onderweg waren, kwam Mitchel met zijn wieltjes tegen een steen aan en hij vloog uit zijn rolstoel.
Dit was een enorme schrik voor hem. Zijn vriend heeft hem opgepakt en weer in zijn rolstoel gezet.
Hij dacht dat hij niks had, omdat hij niks voelde maar toen hij `s avonds zijn broek en shirt uit deed zaten er toch een paar lelijke schaafwonden.
Op zich kan dit gebeuren maar de schrik was te groot voor hem om dit nog een keer te doen.
Ik had een scootmobiel laten opladen, maar deze accu`s deden het niet meer, dus het gevolg was dat hij op Koninginnedag niet met zijn vrienden naar het dorp kon.
Dit was een hele moeilijke en zware dag voor ons allemaal.
Alleen weet ik dat deze dingen jammer genoeg nog veel vaker gaan komen.
We zaten in de middag even buiten en ik zei tegen hem: Lekker even in de zon hè, waarop hij antwoordde dat hij de zon niet op zijn lichaam voelt, net zoals met het bad. Heel erg confronterend, maar ja het is niet anders. Ik denk hier niet bij na, maar dit is wel de werkelijkheid waar Mitch mee te maken heeft en dit zijn bijzonder moeilijke momenten.
Ik moet wel zeggen na zo'n zware dag, dan is hij nog een dag van slag, maar daarna gaat hij er weer voor de volle honderd procent tegen aan en daarom ben ik ontzettend trots op hem.
We moeten a.s. vrijdag weer naar het ziekenhuis voor zijn nek.
Ook weer een spannende dag, maar we gaan er van uit dat alles nu goed is.
Hij draagt zijn kraag niet meer dus we gaan voor goed nieuws.
Verleden week dinsdag zijn Daan en Ruud (zijn vrienden) een dag mee geweest. Ze mochten de hele dag ook in een rolstoel rijden, zodat ze weten hoe het voelt. Mitch heeft genoten van deze dag. Het was erg gezellig en hij vond het fijn dat ze een dag met hem mee wilden lopen.
Ik laat u vrijdag weten hoe het in het ziekenhuis is geweest.
Liefs, Diana
Het gaat allemaal goed met Mitchel. Hij doet nog steeds ontzettend zijn best bij alle therapieën. Hij heeft van de week een stuk gelopen met een hoge rollator. Hij legt dan zijn armen hoog op een speciale rollator en hij kan dit heel goed volhouden. Ook doen zijn handen iets meer dan eerst. Hij kan twee vingers nu zelf strekken en buigen dus zo langzaam aan gebeurt er nog steeds wat in zijn lichaam.
Mitchel is vorige week zaterdag uit zijn rolstoel gevallen. Waar we allemaal al bang voor waren is gebeurd. Hij ging weer met zijn vrienden op stap, die zijn rolstoel dan aan hun fiets vastbinden. Toen ze onderweg waren, kwam Mitchel met zijn wieltjes tegen een steen aan en hij vloog uit zijn rolstoel.
Dit was een enorme schrik voor hem. Zijn vriend heeft hem opgepakt en weer in zijn rolstoel gezet.
Hij dacht dat hij niks had, omdat hij niks voelde maar toen hij `s avonds zijn broek en shirt uit deed zaten er toch een paar lelijke schaafwonden.
Op zich kan dit gebeuren maar de schrik was te groot voor hem om dit nog een keer te doen.
Ik had een scootmobiel laten opladen, maar deze accu`s deden het niet meer, dus het gevolg was dat hij op Koninginnedag niet met zijn vrienden naar het dorp kon.
Dit was een hele moeilijke en zware dag voor ons allemaal.
Alleen weet ik dat deze dingen jammer genoeg nog veel vaker gaan komen.
We zaten in de middag even buiten en ik zei tegen hem: Lekker even in de zon hè, waarop hij antwoordde dat hij de zon niet op zijn lichaam voelt, net zoals met het bad. Heel erg confronterend, maar ja het is niet anders. Ik denk hier niet bij na, maar dit is wel de werkelijkheid waar Mitch mee te maken heeft en dit zijn bijzonder moeilijke momenten.
Ik moet wel zeggen na zo'n zware dag, dan is hij nog een dag van slag, maar daarna gaat hij er weer voor de volle honderd procent tegen aan en daarom ben ik ontzettend trots op hem.
We moeten a.s. vrijdag weer naar het ziekenhuis voor zijn nek.
Ook weer een spannende dag, maar we gaan er van uit dat alles nu goed is.
Hij draagt zijn kraag niet meer dus we gaan voor goed nieuws.
Verleden week dinsdag zijn Daan en Ruud (zijn vrienden) een dag mee geweest. Ze mochten de hele dag ook in een rolstoel rijden, zodat ze weten hoe het voelt. Mitch heeft genoten van deze dag. Het was erg gezellig en hij vond het fijn dat ze een dag met hem mee wilden lopen.
Ik laat u vrijdag weten hoe het in het ziekenhuis is geweest.
Liefs, Diana
woensdag 25 april 2012
Dinsdag 24 april
Laat ik beginnen bij zaterdagavond.
Ik ging met mijn vrienden op stap. Even naar het dorp. Ik mag vanaf dit weekend mijn elektrische rolstoel niet meer meenemen, dus ging ik het proberen met mijn handbewogen rolstoel. Ik ging alleen de deur uit en kwam tot het fietspad. Even voorbij de buren van mijn opa en oma stond ik al in de berm. De weg loopt daar zo af, dat het niet meer ging. Maar ik zag gelukkig twee vrienden aankomen en die haalden me uit de berm. Zij gingen op de fiets en ik hing aan hun bagagedrager. Dat kon ik alleen niet volhouden, omdat ik niet kan klemmen met mijn hand. We wilden later even naar het dorp, dus hadden we een plan dat ik met een touwje vastgebonden werd aan de rolstoel en aan de fiets van mijn vriend. Het werkte en ik ben niet uit mijn rolstoel geslingerd, dus het ging goed.
Het was leuk om met mijn vrienden op stap te zijn.
Zondag. Tja, DE DAG dat ik naar Ajax mag.
Het was leuk om mee te maken. We moesten naar de 5e etage, waar we ontvangen werden en een bandje om kregen om gratis drinken te halen aan een bar.
Ik werd naar buiten gereden waar we alles perfect konden zien. De sfeer in het stadion is zo onwijs gaaf, dat kan je niet omschrijven.
We kregen dus drinken, maar er stond ook worst en kaas en nootjes klaar en ze kwamen met bitterballen langs. Dus luxe de wedstrijd kijken.
Het was een goede wedstrijd en ze wonnen met 2-0. Echt super om het zo mee te maken.
Maandagochtend had ik gewoon therapie. Om half twee kwamen mijn ouders om me op te halen om naar Rein te gaan. Hij heeft een kalverboerderij en wij mochten meekijken. Het is mooi om te zien hoe deze man moeite doet om in zijn bedrijf te kunnen werken. Hij heeft een elektrische rolstoel om laten bouwen en heeft hier achterop een onkruidspuit op laten zetten met een accupomp, zodat hij zelf dan zijn onkruid kan spuiten. Hij heeft overal takels hangen, zodat hij vanuit zijn rolstoel opgetakeld kan worden en dan in aangepaste middelen kan gaan zitten om zijn kalveren te voeren.
Het is erg knap om te zien hoe hij overal voor vecht om wat te kunnen, maar ook heel confronterend.
Maar overal leer je van en ik ben erg blij dat we hier mochten komen kijken. Hij kent ook iemand met een dwarslaesie die een trekker bestuurt en hij gaat proberen of we daar een keer kunnen kijken. Dat lijkt me helemaal super om te zien, omdat ik daar wat mee zou kunnen.
Voor de rest gaat het goed met mij. Ik heb vandaag voor het eerst trap gelopen. Ja, ja. 5 Treden is me gelukt. Het is zwaar en moeilijk, maar ik heb het wel gedaan. Alleen naar beneden is moeilijk omdat mijn knieën niet knikken, dus mijn benen blijven recht staan. Maar met behulp van José is het me ook weer gelukt om beneden te komen.
Tot gauw.
Groetjes, Mitchel
Ik ging met mijn vrienden op stap. Even naar het dorp. Ik mag vanaf dit weekend mijn elektrische rolstoel niet meer meenemen, dus ging ik het proberen met mijn handbewogen rolstoel. Ik ging alleen de deur uit en kwam tot het fietspad. Even voorbij de buren van mijn opa en oma stond ik al in de berm. De weg loopt daar zo af, dat het niet meer ging. Maar ik zag gelukkig twee vrienden aankomen en die haalden me uit de berm. Zij gingen op de fiets en ik hing aan hun bagagedrager. Dat kon ik alleen niet volhouden, omdat ik niet kan klemmen met mijn hand. We wilden later even naar het dorp, dus hadden we een plan dat ik met een touwje vastgebonden werd aan de rolstoel en aan de fiets van mijn vriend. Het werkte en ik ben niet uit mijn rolstoel geslingerd, dus het ging goed.
Het was leuk om met mijn vrienden op stap te zijn.
Zondag. Tja, DE DAG dat ik naar Ajax mag.
Het was leuk om mee te maken. We moesten naar de 5e etage, waar we ontvangen werden en een bandje om kregen om gratis drinken te halen aan een bar.
Ik werd naar buiten gereden waar we alles perfect konden zien. De sfeer in het stadion is zo onwijs gaaf, dat kan je niet omschrijven.
We kregen dus drinken, maar er stond ook worst en kaas en nootjes klaar en ze kwamen met bitterballen langs. Dus luxe de wedstrijd kijken.
Het was een goede wedstrijd en ze wonnen met 2-0. Echt super om het zo mee te maken.
Maandagochtend had ik gewoon therapie. Om half twee kwamen mijn ouders om me op te halen om naar Rein te gaan. Hij heeft een kalverboerderij en wij mochten meekijken. Het is mooi om te zien hoe deze man moeite doet om in zijn bedrijf te kunnen werken. Hij heeft een elektrische rolstoel om laten bouwen en heeft hier achterop een onkruidspuit op laten zetten met een accupomp, zodat hij zelf dan zijn onkruid kan spuiten. Hij heeft overal takels hangen, zodat hij vanuit zijn rolstoel opgetakeld kan worden en dan in aangepaste middelen kan gaan zitten om zijn kalveren te voeren.
Het is erg knap om te zien hoe hij overal voor vecht om wat te kunnen, maar ook heel confronterend.
Maar overal leer je van en ik ben erg blij dat we hier mochten komen kijken. Hij kent ook iemand met een dwarslaesie die een trekker bestuurt en hij gaat proberen of we daar een keer kunnen kijken. Dat lijkt me helemaal super om te zien, omdat ik daar wat mee zou kunnen.
Voor de rest gaat het goed met mij. Ik heb vandaag voor het eerst trap gelopen. Ja, ja. 5 Treden is me gelukt. Het is zwaar en moeilijk, maar ik heb het wel gedaan. Alleen naar beneden is moeilijk omdat mijn knieën niet knikken, dus mijn benen blijven recht staan. Maar met behulp van José is het me ook weer gelukt om beneden te komen.
Tot gauw.
Groetjes, Mitchel
donderdag 19 april 2012
Donderdag 19 april
Hallo allemaal,
Het gaat goed met Mitchel. Hij heeft het afgelopen zaterdag wel heel erg moeilijk gehad en dat komt omdat Mitch aan het nadenken is over de toekomst. Hij werkte al langere tijd bij zijn oom in het land en zag daar best een toekomst in. Nu valt dit voor hem helemaal weg op dit moment. Zijn vader en ik hebben ook aangegeven dat hij moet proberen dit een beetje los te laten. Niemand kan voorspellen hoe het in de toekomst met hem gaat en tot hoever hij gaat genezen. Maar het is heel logisch dat dit hem zo bezighoudt, want wij zijn daar ook mee bezig.
De therapieën doet hij nog steeds voor de volle honderd procent. Hij heeft van de week zelfs een klein stukje los gelopen in de brug, dus dat is super nieuws.
Hij vecht voor zijn revalidatie en daar kunnen wij hem alleen maar voor prijzen.
Mitch mag zondag naar Ajax, waar hij uitgenodigd is om in de Koninklijke Loge de wedstrijd te komen bekijken, hier kijkt hij erg naar uit. Ben benieuwd hoe het daar is en hoe hij ervan zal genieten.
Vrijdag komt de ergotherapeut Nienke bij Arjen en mij thuis kijken hoe Mitch weer zelfstandig bij ons thuis kan leven. Daarna gaat er een verslag naar de gemeente en dan horen wij ook meer of we hier kunnen blijven wonen of dat er een andere oplossing moet komen.
De weekenden komt hij steeds lekker naar huis, dus dat geeft wel wat rust in deze hectische tijd. Dit gaat allemaal heel erg goed, dus daar zijn we blij mee.
Maandag gaan we naar een kalverboer in Nunspeet. Deze man heeft een zelfde soort laesie als Mitch en deze man doet het meeste zelfstandig. Ik denk dat we daar heel veel van kunnen leren en ik hoop dat Mitch zo ziet dat er een toekomst is.
Ik laat dinsdag even weten hoe deze dagen dan gegaan zijn.
Liefs, Diana
Het gaat goed met Mitchel. Hij heeft het afgelopen zaterdag wel heel erg moeilijk gehad en dat komt omdat Mitch aan het nadenken is over de toekomst. Hij werkte al langere tijd bij zijn oom in het land en zag daar best een toekomst in. Nu valt dit voor hem helemaal weg op dit moment. Zijn vader en ik hebben ook aangegeven dat hij moet proberen dit een beetje los te laten. Niemand kan voorspellen hoe het in de toekomst met hem gaat en tot hoever hij gaat genezen. Maar het is heel logisch dat dit hem zo bezighoudt, want wij zijn daar ook mee bezig.
De therapieën doet hij nog steeds voor de volle honderd procent. Hij heeft van de week zelfs een klein stukje los gelopen in de brug, dus dat is super nieuws.
Hij vecht voor zijn revalidatie en daar kunnen wij hem alleen maar voor prijzen.
Mitch mag zondag naar Ajax, waar hij uitgenodigd is om in de Koninklijke Loge de wedstrijd te komen bekijken, hier kijkt hij erg naar uit. Ben benieuwd hoe het daar is en hoe hij ervan zal genieten.
Vrijdag komt de ergotherapeut Nienke bij Arjen en mij thuis kijken hoe Mitch weer zelfstandig bij ons thuis kan leven. Daarna gaat er een verslag naar de gemeente en dan horen wij ook meer of we hier kunnen blijven wonen of dat er een andere oplossing moet komen.
De weekenden komt hij steeds lekker naar huis, dus dat geeft wel wat rust in deze hectische tijd. Dit gaat allemaal heel erg goed, dus daar zijn we blij mee.
Maandag gaan we naar een kalverboer in Nunspeet. Deze man heeft een zelfde soort laesie als Mitch en deze man doet het meeste zelfstandig. Ik denk dat we daar heel veel van kunnen leren en ik hoop dat Mitch zo ziet dat er een toekomst is.
Ik laat dinsdag even weten hoe deze dagen dan gegaan zijn.
Liefs, Diana
donderdag 12 april 2012
Donderdag 12 april
Ik schrijf vandaag even een bericht over de afgelopen dagen.
Het is soms lastig om dingen te schrijven op het blog, omdat ik niet meer bij alle therapieën ben.
We hebben Mitchel dinsdag om half tien binnen gebracht in de Hoogstraat. Het is een heerlijk lang weekend geweest. Fijn om dan thuis te kunnen zijn met hem.
Ik vind het een beetje moeilijk worden om de dagen de hele tijd te vermelden aan jullie. Zeker omdat heel veel therapieën op elkaar lijken en ik dan elke dag hetzelfde ga schrijven.
Ik denk dat het voor jullie dan niet meer leuk is om te lezen.
Ik wil vandaag even melden dat het goed gaat met Mitchel.
Hij vindt steeds meer zijn draai in de Hoogstraat. Hij sluit zich meer aan bij alle jongeren hier en dat is heel fijn.
De therapieën, daar gaat hij nog steeds 100 procent voor. Hij doet al zijn mogelijke moeite om alles eruit te halen wat er in zit. Daarom wil ik ook zeggen hoe trots ik op hem ben. Ik heb zoveel respect voor hem gekregen, als je ziet hoe zwaar dit allemaal is en hoe hij hier mee omgaat.
Mitchel, je bent een kanjer!!!!
Zondag wilde hij thuis in bad. Dit wilde hij al langere tijd, maar ik durfde het niet aan. Dit hebben we zondag dus wel gedaan en oooh mensen wat viel dat tegen.
Hij voelde het water helemaal niet aan zijn lichaam en in plaats van het warme water voelde hij zijn lichaam koud worden. Misschien stelt dit voor u niet zoveel voor, maar voor ons is het weer een teken dat zijn lichaam niet in orde is en zijn gevoel overal verstoord is.
Maar goed, weer een ervaring rijker.
Ik blijf af en toe wat op het blog schrijven, maar ik denk niet meer elke dag.
Er zijn de laatste tijd ook geen nieuwe ontwikkelingen in zijn lichaam, maar als dit wel zo is dan krijgt u het gelijk te lezen.
Ik wil iedereen voor zijn belangstelling bedanken!
Liefs, Diana
Het is soms lastig om dingen te schrijven op het blog, omdat ik niet meer bij alle therapieën ben.
We hebben Mitchel dinsdag om half tien binnen gebracht in de Hoogstraat. Het is een heerlijk lang weekend geweest. Fijn om dan thuis te kunnen zijn met hem.
Ik vind het een beetje moeilijk worden om de dagen de hele tijd te vermelden aan jullie. Zeker omdat heel veel therapieën op elkaar lijken en ik dan elke dag hetzelfde ga schrijven.
Ik denk dat het voor jullie dan niet meer leuk is om te lezen.
Ik wil vandaag even melden dat het goed gaat met Mitchel.
Hij vindt steeds meer zijn draai in de Hoogstraat. Hij sluit zich meer aan bij alle jongeren hier en dat is heel fijn.
De therapieën, daar gaat hij nog steeds 100 procent voor. Hij doet al zijn mogelijke moeite om alles eruit te halen wat er in zit. Daarom wil ik ook zeggen hoe trots ik op hem ben. Ik heb zoveel respect voor hem gekregen, als je ziet hoe zwaar dit allemaal is en hoe hij hier mee omgaat.
Mitchel, je bent een kanjer!!!!
Zondag wilde hij thuis in bad. Dit wilde hij al langere tijd, maar ik durfde het niet aan. Dit hebben we zondag dus wel gedaan en oooh mensen wat viel dat tegen.
Hij voelde het water helemaal niet aan zijn lichaam en in plaats van het warme water voelde hij zijn lichaam koud worden. Misschien stelt dit voor u niet zoveel voor, maar voor ons is het weer een teken dat zijn lichaam niet in orde is en zijn gevoel overal verstoord is.
Maar goed, weer een ervaring rijker.
Ik blijf af en toe wat op het blog schrijven, maar ik denk niet meer elke dag.
Er zijn de laatste tijd ook geen nieuwe ontwikkelingen in zijn lichaam, maar als dit wel zo is dan krijgt u het gelijk te lezen.
Ik wil iedereen voor zijn belangstelling bedanken!
Liefs, Diana
zondag 8 april 2012
Donderdag 5 april en vrijdag 6 april
Sorry voor de late reactie op het blog.
Donderdag 5 april.
Ik heb om kwart over tien tot kwart over elf een afspraak met de fysio Joep en José om in de Lokomat te gaan.
Het is geweldig om hier mee aan het werk te gaan, maar wel zwaar. Ik ga staan op de loopband en dan zijn ze rond de tien minuten bezig om alles vast te maken, zodat ik kan gaan lopen. Je moet een heel harnas aan om in deze robot te kunnen lopen. Laatst heb ik 1 minuut hierin gelopen, maar deze keer langer. Al lukte het vandaag slecht om alles goed vast te krijgen. Het is moeilijk uit te leggen, maar alles moet zo precies op mij afgesteld worden, voordat alles goed zit en dat lukte vandaag niet zo goed. Maar ik heb wel weer kunnen lopen en het ging voor de rest goed.
Daarna moet ik gelijk mijn bed in, omdat ik gecontroleerd moet worden op rode plekken. Ik heb er wel een paar, maar mijn huid houdt het goed.
Ik blijf op mijn bed liggen want ik ben best wel moe. Ik val in slaap en ze maken me om kwart over twaalf wakker voor het eten.
Ik heb eigenlijk nog sport van Wieteke, maar dit laten ze vallen omdat ik om vier uur zemmen heb en anders wordt het teveel.
Met zwemmen ging het goed. Ik heb een stukje alleen gelopen in het water, maar uiteindelijk viel ik met mijn gezicht in het water. Maar verder ging alles goed.
Ik heb 's avonds geen visite gehad, alleen mijn vader kwam langs.
Vrijdag 6 april.
Ik heb vandaag alleen maar 2x school en 1x fysio.
Elke vrijdag komt de ergo Nienke vroeg aan mijn bed en moet ik mezelf proberen aan te kleden. Het is een heel gedoe, maar beetje bij beetje leer je wel hoe je dingen moet gaan doen.
Over school valt niet veel te vertellen en bij de fysio hebben we geoefend hoe snel ik nu zelf kan rijden met mijn handbewogen rolstoel.
Het lukte me om in 6 minuten een halve kilometer af te leggen.
Om vier uur zijn mijn vader en mijn moeder er om mij op te halen en naar huis te gaan. Ik moet dinsdagochtend om 9 uur weer hier binnen te zijn, dus ik heb lekker een lang weekend.
Tot dinsdag en prettige Paasdagen allemaal.
Groetjes, Mitchel
Donderdag 5 april.
Ik heb om kwart over tien tot kwart over elf een afspraak met de fysio Joep en José om in de Lokomat te gaan.
Het is geweldig om hier mee aan het werk te gaan, maar wel zwaar. Ik ga staan op de loopband en dan zijn ze rond de tien minuten bezig om alles vast te maken, zodat ik kan gaan lopen. Je moet een heel harnas aan om in deze robot te kunnen lopen. Laatst heb ik 1 minuut hierin gelopen, maar deze keer langer. Al lukte het vandaag slecht om alles goed vast te krijgen. Het is moeilijk uit te leggen, maar alles moet zo precies op mij afgesteld worden, voordat alles goed zit en dat lukte vandaag niet zo goed. Maar ik heb wel weer kunnen lopen en het ging voor de rest goed.
Daarna moet ik gelijk mijn bed in, omdat ik gecontroleerd moet worden op rode plekken. Ik heb er wel een paar, maar mijn huid houdt het goed.
Ik blijf op mijn bed liggen want ik ben best wel moe. Ik val in slaap en ze maken me om kwart over twaalf wakker voor het eten.
Ik heb eigenlijk nog sport van Wieteke, maar dit laten ze vallen omdat ik om vier uur zemmen heb en anders wordt het teveel.
Met zwemmen ging het goed. Ik heb een stukje alleen gelopen in het water, maar uiteindelijk viel ik met mijn gezicht in het water. Maar verder ging alles goed.
Ik heb 's avonds geen visite gehad, alleen mijn vader kwam langs.
Vrijdag 6 april.
Ik heb vandaag alleen maar 2x school en 1x fysio.
Elke vrijdag komt de ergo Nienke vroeg aan mijn bed en moet ik mezelf proberen aan te kleden. Het is een heel gedoe, maar beetje bij beetje leer je wel hoe je dingen moet gaan doen.
Over school valt niet veel te vertellen en bij de fysio hebben we geoefend hoe snel ik nu zelf kan rijden met mijn handbewogen rolstoel.
Het lukte me om in 6 minuten een halve kilometer af te leggen.
Om vier uur zijn mijn vader en mijn moeder er om mij op te halen en naar huis te gaan. Ik moet dinsdagochtend om 9 uur weer hier binnen te zijn, dus ik heb lekker een lang weekend.
Tot dinsdag en prettige Paasdagen allemaal.
Groetjes, Mitchel
donderdag 5 april 2012
Woensdag 4 april
Ik begin vandaag met fysio van Annemarijn. We doen wat oefeningen vanuit mijn stoel zelfstandig op een oefenbank te komen. En weer andersom. Als we dit vier keer gedaan hebben dan is mijn tijd al weer om.
Het gaat best goed. Alleen van de bank naar mijn stoel is het moeilijkste.
Daarna heb ik sport van Wieteke. We gaan proberen te tafeltennissen. Ze bindt het batje vast aan mijn hand met tape. Dit is tegelijk een super oefening voor mijn polsen. Het gaat me nog best goed af. Wieteke had niet verwacht dat ik dit zo goed kon.
We doen een wedstrijdje. Ik heb verloren met 9 tegen 11 dus dat valt niet tegen. Ik vind dit leuk om te doen.
Hierna heb ik even rust tot kwart over twee. Ik heb dan een afspraak met Nienke de ergo.
Ik heb in de tussentijd met mijn moeder Roy gezocht van de techniek. We willen vragen of hij iets kan verzinnen zodat ik mijn afstandsbediening voor de tv zelf kan bedienen en de vraag hoe het nou eigenlijk met mijn Playstation zit.
Dit laatste is in bestelling en het had allang binnen moeten zijn, maar ja het gaat erg traag en hij heeft nog niks gezien. Dit heeft gewoon tijd nodig en eens zal ik dat zelf kunnen.
De afstandsbediening gaan ze nu naar kijken.
Dat is fijn want dan kan ik dat ook zelf doen.
Bij de ergo hebben we het ook nog even over de rolstoel. Die ik nu uitprobeer gaat goed. Het is een erg lichte stoel en hij rijdt soepel. Alleen kan ik niet bij m'n remmen.
Volgende week krijg ik weer een andere stoel om uit te proberen. Er staan ondertussen 5 rolstoelen voor mij in de gang.
Ik heb ook nog even aan mijn moeder laten zien dat ik mijn trui redelijk zelf kan aantrekken. Het is allemaal een heel gedoe maar het lukt een beetje.
Daarna heb ik nog fysio van Joep. Mijn moeder heeft foto's meegenomen van de marathonwagen. Ze gaan hier bedenken hoe ik weer op de wagen zou kunnen komen en zitten. Er zijn allemaal maten van de verschillende opstapjes.
Ik ga met Joep proberen hoe ik van 30 cm naar beneden kan komen (zelfstandig) en weer omhoog zou kunnen komen. Met behulp van mijn beenfunctie en mijn ellebogen lukt dit ook redelijk. Het is hard werken, maar alles is voor een goed doel.
Dit waren mijn therapieën van vandaag.
Op visite waren Jack Marks en Rick Verwoert. Het was allemaal heel gezellig en ik ben weer flink verwend met paashazen en eieren. Bedankt.
Groetjes, Mitchel
Het gaat best goed. Alleen van de bank naar mijn stoel is het moeilijkste.
Daarna heb ik sport van Wieteke. We gaan proberen te tafeltennissen. Ze bindt het batje vast aan mijn hand met tape. Dit is tegelijk een super oefening voor mijn polsen. Het gaat me nog best goed af. Wieteke had niet verwacht dat ik dit zo goed kon.
We doen een wedstrijdje. Ik heb verloren met 9 tegen 11 dus dat valt niet tegen. Ik vind dit leuk om te doen.
Hierna heb ik even rust tot kwart over twee. Ik heb dan een afspraak met Nienke de ergo.
Ik heb in de tussentijd met mijn moeder Roy gezocht van de techniek. We willen vragen of hij iets kan verzinnen zodat ik mijn afstandsbediening voor de tv zelf kan bedienen en de vraag hoe het nou eigenlijk met mijn Playstation zit.
Dit laatste is in bestelling en het had allang binnen moeten zijn, maar ja het gaat erg traag en hij heeft nog niks gezien. Dit heeft gewoon tijd nodig en eens zal ik dat zelf kunnen.
De afstandsbediening gaan ze nu naar kijken.
Dat is fijn want dan kan ik dat ook zelf doen.
Bij de ergo hebben we het ook nog even over de rolstoel. Die ik nu uitprobeer gaat goed. Het is een erg lichte stoel en hij rijdt soepel. Alleen kan ik niet bij m'n remmen.
Volgende week krijg ik weer een andere stoel om uit te proberen. Er staan ondertussen 5 rolstoelen voor mij in de gang.
Ik heb ook nog even aan mijn moeder laten zien dat ik mijn trui redelijk zelf kan aantrekken. Het is allemaal een heel gedoe maar het lukt een beetje.
Daarna heb ik nog fysio van Joep. Mijn moeder heeft foto's meegenomen van de marathonwagen. Ze gaan hier bedenken hoe ik weer op de wagen zou kunnen komen en zitten. Er zijn allemaal maten van de verschillende opstapjes.
Ik ga met Joep proberen hoe ik van 30 cm naar beneden kan komen (zelfstandig) en weer omhoog zou kunnen komen. Met behulp van mijn beenfunctie en mijn ellebogen lukt dit ook redelijk. Het is hard werken, maar alles is voor een goed doel.
Dit waren mijn therapieën van vandaag.
Op visite waren Jack Marks en Rick Verwoert. Het was allemaal heel gezellig en ik ben weer flink verwend met paashazen en eieren. Bedankt.
Groetjes, Mitchel
dinsdag 3 april 2012
Dinsdag 3 april
Ik heb zelf gisteren voorgesteld om mijn spasmepil eerder op de morgen in te nemen. Ik heb zo verschrikkelijk veel last hiervan, dat ik hoop dat ik er dan 's morgens minder last van heb.
Ik heb om zes uur deze pil ingenomen, maar ik kon daarna zo moeilijk wakker worden. Ik ben zo moe.
Na het ontbijt ga ik naar mijn kamer. Ik leg mijn hoofd op het kussen en ik slaap gelijk weer.
Ik ben even later naar art geweest. Samen met mijn ergo Nienke wat dingen door genomen met Roy van de techniek.
Ik ben 's middags naar bed gegaan. Ik had eigenlijk in de Lokomat gemoeten, maar ik slaap twee uur. Ze laten me liggen want voor de Lokomat moet je heel erg actief zijn en dat gaat zo niet lukken.
Ik ben nu wel mijn nieuwe rolstoel aan het opbouwen met schuim (weer een andere rolstoel, er staan er nu vier van mij op de gang). Als ik dit heel de dag kan volhouden, mag ik mijn spijkerbroek weer aan.
Tot zover gaat het goed, maar het is vaak maar telkens een half uur dat dit mag.
In de avond komen Oma van Groningen en Tante Janneke. Ook was mijn vader er met zijn hond Boy.
Groetjes, Mitchel
Ik heb om zes uur deze pil ingenomen, maar ik kon daarna zo moeilijk wakker worden. Ik ben zo moe.
Na het ontbijt ga ik naar mijn kamer. Ik leg mijn hoofd op het kussen en ik slaap gelijk weer.
Ik ben even later naar art geweest. Samen met mijn ergo Nienke wat dingen door genomen met Roy van de techniek.
Ik ben 's middags naar bed gegaan. Ik had eigenlijk in de Lokomat gemoeten, maar ik slaap twee uur. Ze laten me liggen want voor de Lokomat moet je heel erg actief zijn en dat gaat zo niet lukken.
Ik ben nu wel mijn nieuwe rolstoel aan het opbouwen met schuim (weer een andere rolstoel, er staan er nu vier van mij op de gang). Als ik dit heel de dag kan volhouden, mag ik mijn spijkerbroek weer aan.
Tot zover gaat het goed, maar het is vaak maar telkens een half uur dat dit mag.
In de avond komen Oma van Groningen en Tante Janneke. Ook was mijn vader er met zijn hond Boy.
Groetjes, Mitchel
Maandag 2 april
Ik heb een heerlijk weekend thuis gehad. Lekker met mijn vrienden op stap en lekker uit eten geweest met mijn vader.
Vandaag begon mijn therapie om kwart over tien.
Ik moest naar beneden naar Roy van de techniek. Hij heeft nog wat kleine aanpassingen gedaan aan mijn mes en aan mijn telefoon. Meer was er niet.
Ik heb om kwart over elf handentherapie. Het zit beneden helemaal vol. De hele tafel was bezet en er stond ook nog een bed aan, dus ik kan er niet bij.
Dus gaan we weer naar boven.
Ik zit even lekker op mijn kamer op de iPad.
Om kwart over twaalf eten en na het eten ga ik even op mijn bed liggen.
Ik ben zo moe dat ik in slaap val. Om kwart voor drie heb ik fysio van José.
We gaan kijken hoe ik goed op mijn buik kan liggen. Ik heb dit al een paar keer gedaan, maar ik weet niet goed waar ik mijn armen kwijt moet en mijn nek doet gauw zeer als ik zo lig.
Ze willen me graag op mijn buik hebben voor de nacht, omdat dit voordelen heeft.
1. De spasmes kunnen hierdoor minder worden
2. Je spieren bij je heup kunnen korter worden, omdat je altijd in je rolstoel zit en ook dan nog op je rug ligt. De spieren worden opgerekt bij buikligging.
En er was nog een punt maar die weet ik niet meer.
Daarna heb ik rustig aan gedaan.
's Avonds kwamen Tante Mieke en Daan.
Groetjes, Mitchel
Vandaag begon mijn therapie om kwart over tien.
Ik moest naar beneden naar Roy van de techniek. Hij heeft nog wat kleine aanpassingen gedaan aan mijn mes en aan mijn telefoon. Meer was er niet.
Ik heb om kwart over elf handentherapie. Het zit beneden helemaal vol. De hele tafel was bezet en er stond ook nog een bed aan, dus ik kan er niet bij.
Dus gaan we weer naar boven.
Ik zit even lekker op mijn kamer op de iPad.
Om kwart over twaalf eten en na het eten ga ik even op mijn bed liggen.
Ik ben zo moe dat ik in slaap val. Om kwart voor drie heb ik fysio van José.
We gaan kijken hoe ik goed op mijn buik kan liggen. Ik heb dit al een paar keer gedaan, maar ik weet niet goed waar ik mijn armen kwijt moet en mijn nek doet gauw zeer als ik zo lig.
Ze willen me graag op mijn buik hebben voor de nacht, omdat dit voordelen heeft.
1. De spasmes kunnen hierdoor minder worden
2. Je spieren bij je heup kunnen korter worden, omdat je altijd in je rolstoel zit en ook dan nog op je rug ligt. De spieren worden opgerekt bij buikligging.
En er was nog een punt maar die weet ik niet meer.
Daarna heb ik rustig aan gedaan.
's Avonds kwamen Tante Mieke en Daan.
Groetjes, Mitchel
vrijdag 30 maart 2012
Vrijdag 30 maart
Hier even een kort verslag van het ziekenhuis.
Gisterenmiddag hebben we Mitchel opgehaald uit het revalidatiecentrum. Hij moest vandaag voor controle naar het ziekenhuis. Ze gingen kijken of zijn nekwervels niet meer instabiel zijn.
Na een gesprek met de arts moesten we foto`s laten maken van zijn nek. Hij moest gewoon recht voor zich uit kijken en toen werd de foto gemaakt. Als op deze foto`s te zien was dat zijn nekwervels recht stonden, moest hij foto`s maken met zijn kin op zijn borst en het hoofd naar achteren gebogen.
Na de eerst foto werd duidelijk dat 1 nekwervel nog niet recht staat en daarom zijn de andere foto`s ook niet gemaakt.
Het blijkt dat de pezen om deze wervel niet of nog niet goed genezen zijn.
Mitchel mag nu zijn kraag gaan afbouwen. 1 uur per dag, na een paar dagen 2 uur per dag, enzovoort.
Hiermee hopen ze dat zijn spieren sterker worden.
Mitchel moet over 6 weken terug naar het AMC en dan worden wel die andere foto`s genomen. Daaruit zal blijken of het genoeg genezen is.
Als dit niet het geval is zal een operatie een optie blijven.
Zoals alles in ons leven is dit ook weer afwachten.
Groetjes, Diana
Gisterenmiddag hebben we Mitchel opgehaald uit het revalidatiecentrum. Hij moest vandaag voor controle naar het ziekenhuis. Ze gingen kijken of zijn nekwervels niet meer instabiel zijn.
Na een gesprek met de arts moesten we foto`s laten maken van zijn nek. Hij moest gewoon recht voor zich uit kijken en toen werd de foto gemaakt. Als op deze foto`s te zien was dat zijn nekwervels recht stonden, moest hij foto`s maken met zijn kin op zijn borst en het hoofd naar achteren gebogen.
Na de eerst foto werd duidelijk dat 1 nekwervel nog niet recht staat en daarom zijn de andere foto`s ook niet gemaakt.
Het blijkt dat de pezen om deze wervel niet of nog niet goed genezen zijn.
Mitchel mag nu zijn kraag gaan afbouwen. 1 uur per dag, na een paar dagen 2 uur per dag, enzovoort.
Hiermee hopen ze dat zijn spieren sterker worden.
Mitchel moet over 6 weken terug naar het AMC en dan worden wel die andere foto`s genomen. Daaruit zal blijken of het genoeg genezen is.
Als dit niet het geval is zal een operatie een optie blijven.
Zoals alles in ons leven is dit ook weer afwachten.
Groetjes, Diana
donderdag 29 maart 2012
Woensdag 28 maart
Om kwart over tien begint mijn therapie. Ik heb fysio van Annemarijn. We gaan transfer oefenen. Ik ga vanuit mijn stoel zelfstandig naar de bank in de oefenzaal. Ik heb geen kousen meer aan, dus dat gaat goed. Ik krijg geen dikke benen dus dat is fijn. Omdat ik deze kousen niet meer aan heb, kijken ze regelmatig of ik geen dikke benen krijg. Toen ze dat controleerden zagen ze dat ik rode plekken had van mijn eigen schoenen. Dus ging ik weer naar mijn stoel en naar de slaapkamer, waar ik weer een transfer maakte en ik ander sokken en schoenen aan moest. Dit gaat redelijk al moet ik nog veel oefenen.
Om kwart voor elf heb ik ergotherapie van Nienke. We gaan naar beneden, want daar zitten de ergo's voor de volwassenen en die hebben meer ervaringen met de handen dan Nienke.
Alles gaat volgens plan, daarna gaan we naar de werkplaats van de technische dienst omdat ik weer een ander kussen in mijn nieuwe rolstoel moet.
Het is een drukke ochtend, want gelijk hierna, om kwart voor twaalf, heb ik sport van Wieteke.
We gaan weer in de ligfiets. Deze is wat aangepast en het gaat ook wat beter, maar mijn knieën schieten nog steeds op slot, dus dat is lastig.
Daarna ga ik eten. Na het eten ga ik even buiten in de zon zitten.
Om kwart over twee heb ik fysio van Joep.
Hij gaat weer aan de slag met de Lokomat. Een soort robot die voor mij loopt en ik word daar in vastgemaakt. Het is heel apart. Er zullen eerdaags filmpjes op mijn blog komen, zodat u het kunt zien.
Hierna ben ik heel erg moe, maar ik heb gelijk weer ergotherapie van Nienke.
Ze komt naar mijn kamer en eigenlijk wil ik hier blijven en op mijn bed liggen. Nienke vind dit prima en tussendoor zei ze dat ze pannenkoeken met mij wilde maken. Ik vond dit eigenlijk wel lekker, dus ging ik mijn bed weer uit.
Waar ik een fout maakte, is dat zij dit niet voor mij ging maken, maar ik moest het zelf maken. Zo, viel dat even tegen. Zelf een koekenpan pakken. Zelf boter uit de koelkast pakken, lepels pakken en ga zo maar door. Boter weer op de grond. Maar goed uiteindelijk heb ik met hulp van Nienke drie pannenkoeken gebakken en ze waren nog lekker ook. Maar moeilijk is het wel!!!!
Vanavond komen Opa en Oma Kranenburg gezellig op vistite.
Dan morgen. Ik mag lekker morgenmiddag naar huis omdat ik vrijdag voor het eerst weer naar het ziekenhuis moet. Spannend.
Groetjes, Mitchel
woensdag 28 maart 2012
Dinsdag 27 maart
Ik heb een goede nacht gehad. Om half tien heb ik fysiotherapie van José.
Ik ga achter een apparaat waarin ik op mijn ellebogen kan leunen en daar zelf mee moet lopen. Ik zet eerdaags het filmpje op mijn blog.
Dit ging heel goed. Je merkt dat ik soms iets beter mijn benen recht kan zetten en soms lukt me dit ook helemaal niet. Ik heb best een aardig stukje hiermee gelopen.
Jose vroeg mij om doelen te bedenken. Ik kon niks verzinnen maar zij vroeg me of ik niet weer op een koets wilde zitten. Ik moet een foto meenemen hiervan en misschien komt Opa een keer langs met de marathon, zodat we kunnen oefenen hoe dit moet en of dit gaat.
Daarna had ik 5 minuten pauze en toen kwam Nienke van de ergo mij halen.
We zijn naar beneden geweest naar de techniek en daar hebben ze m'n mes af gemaakt (zie ook verhaaltje van tante Mieke, maandag 26 maart) en hebben we nog wat dingen opgemeten, zodat ik kan handbiken. Ik vind het rot zitten, maar dat is niet anders omdat ze geen goede maten hebben voor mij. Dus moeten we het doen met een te grote rolstoel en moeten er wat dingen gemaakt worden, zoals een zitting voor in mijn rug en klittenband om mijn handen, zodat deze hierin blijven zitten.
Ook hebben we weer een andere rolstoel. Deze is echt super licht en ik kon er veel makkelijker zelf mee rollen. Zo moeten we telkens kijken wat voor mij het beste is, voordat ik er één voor mezelf krijg. Ze moeten hier alleen oppassen, want ik kan mijn rem van deze rolstoel niet zelf bedienen.
Daarna ben ik even met mijn moeder een half uurtje naar buiten gegaan.
Om kwart over één had ik een afspraak met Nienke van de ergo. Ik heb nu weer een andere rolstoel gehad een we gaan elke week een andere proberen. We houden een lijst bij van alle voors en tegen van de stoelen en zo moet duidelijk worden welke het beste bij mij past en die gaan we dan voor vast bestellen.
Om half drie ga ik nog even buiten zitten met Wouter en Anna.
Ik heb om half vier nog sport. We hebben geprobeerd of ik op een ligfiets kon, maar dit lukte niet zo best omdat mijn knieën telkens op slot schoten.
Vanavond zijn Opa en Oma van Groningen bij me langs geweest.
Daarna probeerde ik zelf wat te drinken, maar er lag meer op de grond in plaats van in mijn mond.
Ach, dat zal nog wel vele keren meer gebeuren.
Groetjes, Mitchel
dinsdag 27 maart 2012
Maandag 26 maart
Vandaag mocht ik, Mieke Wijnhout (tante van), een dagje meelopen met Mitchel. Nou, dat is wat anders dan "even" op bezoek gaan hoor.
De dag is behoorlijk intensief en inspannend. Wat een moeite voor Mitchel om de "gewone" dingen voor elkaar te krijgen, dingen waar je normaal niet bij stil staat....
Om 10.00 uur kwam Mitchel net aanrijden met Odile, aangekleed, gewassen, gegeten en klaar voor een nieuwe dag.
De eerste afspraak had Mitchel bij Roy van de techniek; ik heb m'n ogen uitgekeken, een indrukwekkende afdeling. Roy is bezig om een snijdend en smerend mes te maken voor Mitch. Dit wordt ter plekke aangemeten, bijgeschaafd en goed passend gemaakt. Op een snijplank met een stuk klei kan er geoefend worden. Er wordt net zo lang doorgesleuteld tot alles "lekker" zit en geen irritaties geeft op de huid.
Hierna hebben we een rondleiding gehad over de techniekafdeling; mooi wat hier allemaal kan.
Ieder mens is weer anders en voor iedereen kan iets op maat gemaakt worden om allerlei handelingen toch zo zelfstandig mogelijk uit te voeren, goed om te zien!
Tijd om even iets te drinken en hierna snel naar de handentherapie.
We zijn een beetje laat, dus dit wordt even racen.
Bij de handentherapie doet Mitch allerlei oefeningen om meer kracht en richting in zijn handen te ontwikkelen. Armen optillen, handen samenknijpen, allerlei attributen optillen en verplaatsen, om de strekking van zijn armen verder te ontwikkelen.
Dit alles kost heel veel kracht en energie, maar het lukt uiteindelijk allemaal wel steeds beter.
We hebben even pauze en gaan lekker naar buiten om bij de bakker lekkere broodjes te halen. Deze eten we gezellig buiten op het terras op, heerlijk in de zon.
Na het eten een kleine rustpauze, waarin we een film kijken, hierna gaan we naar de sportzaal.
Hier moet Mitchel proberen vanuit zijn stoel naar een zit-positie te komen, 2 meter verderop tegen een kussen. Dit is een heel geklauter en een flinke inspanning, maar uiteindelijk lukt ook dit weer! We spelen al zittend een spel, de verliezer moet buikspieroefeningen doen, ik zeg niet wie dit was.
Nog een kleine pauze tussendoor, waarin de spannende film net af kunnen kijken en dan op naar de volgende therapie. Deze is lekker buiten gepland en hier gaat Mitch met rolstoel en al verschillende stoepen op en af. Er is buiten een soort parcoursje gemaakt waarin allerlei stoephoogtes en obstakels van de straat zijn nagemaakt. Het valt niet mee om daar met je rolstoel over te moeten denk ik dan, maar Mitch, handig als ie is, is er al aardig behendig in.
Hierna probeert hij nog een paar stapjes te lopen, buiten aan de brug, terwijl deze niet op hoogte verstelbaar is, en dit lukt! Super om te mogen zien!
Het einde van de "werk"dag nadert. We drinken nog even gezellig wat buiten op het balkon, samen met de andere revalidanten en dan is het voor mij tijd om naar huis te gaan.
Ik ben diep onder de indruk van het hele gebeuren van vandaag: Mitch, het is echt heel wat, wat je op een dag moet verzetten! Goed om dit gezien te hebben en goed om te zien dat er nog iedere keer verbetering in zit. Maar ik kan het mij ook heel goed voorstellen dat je er misschien soms even helemaal geen zin in hebt. Respect ook voor het hele team van begeleiding, verpleging, techniek, enz., die zich inzetten om dingen zo goed en aangenaam als mogelijk te laten verlopen voor een ieder.
Mitch, bedankt dat ik mee mocht kijken met zo'n dag en diep respect voor je!
Je blijft je humor houden gelukkig en je bent een mooie vent!
Groetjes, Mieke
vrijdag 23 maart 2012
Vrijdag 23 maart
Ik heb goed geslapen. Ik moest vandaag mezelf proberen aan te kleden. Dit doe ik met de ergotherapeut Nienke.
Wat een vreselijk werk is dit. Dit is zo zwaar, maar ik zet door. Ik zal het vanzelf wel een keer leren.
Ik heb nu weer mijn eigen schoenen aan, omdat ik dit graag wil. Dit mocht de hele tijd niet omdat ik zwachtels om had, omdat ik anders vocht in mijn benen kon krijgen. Door die zwachtels moest ik schoenen van 2 maten groter aan. Ik heb ook al die tijd een buikband om gehad, omdat ik het anders benauwd kreeg.
Ik heb sinds maandag de buikband af en ik zit in de opbouw om mijn eigen schoenen weer aan te hebben.
Ik wil ook graag mijn spijkerbroek weer aan, maar dit mag nog niet.
Dus eigenlijk weer veel vooruit gang deze week, al zijn het dingen die andere mensen niet zien.
Ik heb fysio van José. Ik wil zelf proberen om vanuit mijn stoel mijn bed in te gaan. Dit noem je een transfer. Het lukt me helemaal zelfstandig om vanuit mijn stoel in mijn bed te komen. Alleen vanuit mijn bed naar mijn stoel lukt me nog niet.
Dus weer een ochtend topsport gedaan. Na het eten ga ik op het balkon zitten.
Ik heb eigenlijk weer school, maar ik zit daar op mijn balkon en kan niet zelf rollen naar school (dit zeg ik tegen de verpleging maar ik zou het best wel kunnen).
Ik ben daar lekker blijven zitten tot mijn ouders er even na vier uur zijn. Ik ben zelfs een beetje verkleurd.
We pakken mijn spullen en we gaan lekker naar huis.
Rond half zes ben ik thuis. We rijden langs de boerderij en dan naar Opa en Oma.
Oma heeft macaroni gemaakt.
Daarna ga ik naar mijn vrienden Damon en Nigel. We gaan ook nog even met z'n allen naar de supermarkt.
Fijn om weer met mijn vrienden te zijn en met z'n allen wat te doen.
Groetjes Mitchel
Wat een vreselijk werk is dit. Dit is zo zwaar, maar ik zet door. Ik zal het vanzelf wel een keer leren.
Ik heb nu weer mijn eigen schoenen aan, omdat ik dit graag wil. Dit mocht de hele tijd niet omdat ik zwachtels om had, omdat ik anders vocht in mijn benen kon krijgen. Door die zwachtels moest ik schoenen van 2 maten groter aan. Ik heb ook al die tijd een buikband om gehad, omdat ik het anders benauwd kreeg.
Ik heb sinds maandag de buikband af en ik zit in de opbouw om mijn eigen schoenen weer aan te hebben.
Ik wil ook graag mijn spijkerbroek weer aan, maar dit mag nog niet.
Dus eigenlijk weer veel vooruit gang deze week, al zijn het dingen die andere mensen niet zien.
Ik heb fysio van José. Ik wil zelf proberen om vanuit mijn stoel mijn bed in te gaan. Dit noem je een transfer. Het lukt me helemaal zelfstandig om vanuit mijn stoel in mijn bed te komen. Alleen vanuit mijn bed naar mijn stoel lukt me nog niet.
Dus weer een ochtend topsport gedaan. Na het eten ga ik op het balkon zitten.
Ik heb eigenlijk weer school, maar ik zit daar op mijn balkon en kan niet zelf rollen naar school (dit zeg ik tegen de verpleging maar ik zou het best wel kunnen).
Ik ben daar lekker blijven zitten tot mijn ouders er even na vier uur zijn. Ik ben zelfs een beetje verkleurd.
We pakken mijn spullen en we gaan lekker naar huis.
Rond half zes ben ik thuis. We rijden langs de boerderij en dan naar Opa en Oma.
Oma heeft macaroni gemaakt.
Daarna ga ik naar mijn vrienden Damon en Nigel. We gaan ook nog even met z'n allen naar de supermarkt.
Fijn om weer met mijn vrienden te zijn en met z'n allen wat te doen.
Groetjes Mitchel
Donderdag 22 maart
Ik heb goed geslapen. Na het ontbijt ga ik naar mijn kamer en zit wat op mijn iPad. Ik ben hier wel heel blij mee, want dit lukt me goed om te bedienen.Om kwart over tien heb ik school.
Daarna om kwart voor elf heb ik fysio.
Ik ga met Joep in een soort takel hangen. Ik krijg een soort harnas aan net zoals een bergbeklimmer. Hiermee takelen ze me op en probeer ik met Joep een balletje te trappen. Maar dit valt niet mee.
Het is tegelijk een oefening voor de computer waar ik mee ga oefenen (zie verhaal van Ronald woensdag 21 maart).
Je huid heeft het hiermee erg zwaar en ik moet tien minuten hangen voordat ik op die computer (loopmachine) aangesloten kan worden.
Mijn huid is hier erg rood door geworden, maar het trekt ook weer snel weg.
Om kwart over elf heb ik nog techniek van Roy. Hij heeft mijn elektrische tandenborstel aangepast en kan ik gaan oefenen of ik dit zelf kan.
Alleen is het probleem dat de tandenborstel het na 3 à 4x aan- en uitzetten het niet meer doet. Dus ik hoop dat deze het volgende week weer doet.
Na het eten wil ik even naar buiten metAanna en Lisanne. Alleen vindt Odile dit geen goed idee, dus maak ik haar duidelijk dat ik het hier niet mee eens ben. Na wat mopperen van mijn kant, wil Odile het goed maken met me en gaan we een ijsje halen. Mijn moeder gaat ook mee en Anna ook.
We hebben heerlijk op het terras in de zon een ijsje gegeten.
Op de terugweg komen we langs de viszaak en ik wil graag kibbeling.
Ik moest eigenlijk naar school om kwart over twee, maar dit redden we niet. Na mijn vis ben ik even naar boven gegaan en heb ik een kwartier school gehad.
Het lukt me aardig om er onder uit te komen.
Daarna zit ik nog even lekker buiten.
Tante Mieke komt vanavond met Michelle, Daan, Luuk en Ruud.
Het is gezellig.
Groetjes Mitchel
Daarna om kwart voor elf heb ik fysio.
Ik ga met Joep in een soort takel hangen. Ik krijg een soort harnas aan net zoals een bergbeklimmer. Hiermee takelen ze me op en probeer ik met Joep een balletje te trappen. Maar dit valt niet mee.
Het is tegelijk een oefening voor de computer waar ik mee ga oefenen (zie verhaal van Ronald woensdag 21 maart).
Je huid heeft het hiermee erg zwaar en ik moet tien minuten hangen voordat ik op die computer (loopmachine) aangesloten kan worden.
Mijn huid is hier erg rood door geworden, maar het trekt ook weer snel weg.
Om kwart over elf heb ik nog techniek van Roy. Hij heeft mijn elektrische tandenborstel aangepast en kan ik gaan oefenen of ik dit zelf kan.
Alleen is het probleem dat de tandenborstel het na 3 à 4x aan- en uitzetten het niet meer doet. Dus ik hoop dat deze het volgende week weer doet.
Na het eten wil ik even naar buiten metAanna en Lisanne. Alleen vindt Odile dit geen goed idee, dus maak ik haar duidelijk dat ik het hier niet mee eens ben. Na wat mopperen van mijn kant, wil Odile het goed maken met me en gaan we een ijsje halen. Mijn moeder gaat ook mee en Anna ook.
We hebben heerlijk op het terras in de zon een ijsje gegeten.
Op de terugweg komen we langs de viszaak en ik wil graag kibbeling.
Ik moest eigenlijk naar school om kwart over twee, maar dit redden we niet. Na mijn vis ben ik even naar boven gegaan en heb ik een kwartier school gehad.
Het lukt me aardig om er onder uit te komen.
Daarna zit ik nog even lekker buiten.
Tante Mieke komt vanavond met Michelle, Daan, Luuk en Ruud.
Het is gezellig.
Groetjes Mitchel
Woensdag 21 maart
Vandaag niet namens Mitchel, maar over Mitchel:
Vandaag ga ik, Ronald, een dagje meedraaien tijdens Mitchel z'n revalidatie.
Na wat zoeken naar de juiste oefenruimte, ik was eerst op de begane grond naar een ruimte gestuurd voor volwassenen, werd ik op de eerste etage al opgewacht door Annemarijn.
Mitchel begon met te laten zien hoe hij 'in' de brug, stapje voor stapje, van de ene naar de andere kant kon lopen. Na het smsje van Mitch van afgelopen maandag, dat hij een stap had gezet, was ik natuurlijk reuze benieuwd hoe het lopen zou gaan. Hoewel nog wat wankel, wist Mitch met een hele hoop inspanning van de ene kant van de brug naar de andere kant te komen. Super man, wat een wilskracht!
José liet ons ook nog een apparaat zien waar Mitchel de komende 6 weken een nieuwe therapie in gaat volgen. Hij wordt in dit apparaat gehangen, alles helemaal op z'n lichaam afgesteld, en hiermee gaat Mitchel leren gelijk op de juiste manier te lopen. Het is namelijk heel belangrijk, dat Mitchel het lopen in het begin gelijk goed aanleert, anders kunnen er weer andere klachten ontstaan. Van dit apparaat heb ik foto's gemaakt en deze komen binnenkort op het blog.
Na deze oefeningen zijn we na een korte pauze samen met Nienke en Margreet, verder gegaan met handentherapie. Als eerste werd het eten met de vork geoefend. Bij het prikken in een stuk brood, gaf Mitchel aan dat het brood van z'n vork afschoot. Na wat tips en oefenen, ging het gelijk een stuk beter. Zelfs een stuk fruit en taart gingen erin. Lekker hoor!
Na het oefenen met de lepel in de vla, ging Mitchel verder met het mes. Hoe moet het mes vastgehouden worden en hoe moet je snijden. Het ging zo goed, dat Roy van de techniek het verzoek krijgt een aangepast mes te maken.
Hierna hadden we even pauze en zijn we gezellig samen naar buiten gegaan. We hebben lekkere broodjes gehaald en hebben deze buiten op het terras van De Hoogstraat opgegeten. We hebben genoten van het heerlijke weer en gezellig zitten kletsen.
Omdat Mitchel niet gaat slapen tussendoor, zijn we samen met Wouter even naar "de Plus" geweest en hebben daar wat boodschappen gedaan. Ook nog even een lekker ijsje bij de Italiaan gehaald en weer genoten van het super mooie weer.
Hierna nog even samen op het terras gezeten en een bakkie gedaan, maar hierdoor wel de tijd vergeten. Omdat de lift ook nog stuk was kwamen we een beetje te laat bij fysio aan ;-).
Op eigen verzoek, wat een inzet zeg!, wilde Mitchel het tijgeren op de mat oefenen. Ook jezelf keren van je buik op je rug, werd geoefend. Op het laatst was het behoorlijk zwaar om al tijgerend bij de rolstoel te komen en was hij helemaal moe.
Maar goed, dat is ook logisch na al die inspanningen.
Ik denk dat ik zelf rond 12.00 uur al afgebrand was hoor!!
Na deze leuke leerzame dag voor mij en alle inzet van Mitchel vandaag, ben ik rond 17.00 uur weer huiswaarts vertrokken.
Bedankt voor deze dag Mitch en wou je nog even laten weten dat ik het super vind wat je allemaal hebt laten zien vandaag.
Nou man, ik spreek je, zie je weer!
Groetjes, Ronald
Vandaag ga ik, Ronald, een dagje meedraaien tijdens Mitchel z'n revalidatie.
Na wat zoeken naar de juiste oefenruimte, ik was eerst op de begane grond naar een ruimte gestuurd voor volwassenen, werd ik op de eerste etage al opgewacht door Annemarijn.
Mitchel begon met te laten zien hoe hij 'in' de brug, stapje voor stapje, van de ene naar de andere kant kon lopen. Na het smsje van Mitch van afgelopen maandag, dat hij een stap had gezet, was ik natuurlijk reuze benieuwd hoe het lopen zou gaan. Hoewel nog wat wankel, wist Mitch met een hele hoop inspanning van de ene kant van de brug naar de andere kant te komen. Super man, wat een wilskracht!
José liet ons ook nog een apparaat zien waar Mitchel de komende 6 weken een nieuwe therapie in gaat volgen. Hij wordt in dit apparaat gehangen, alles helemaal op z'n lichaam afgesteld, en hiermee gaat Mitchel leren gelijk op de juiste manier te lopen. Het is namelijk heel belangrijk, dat Mitchel het lopen in het begin gelijk goed aanleert, anders kunnen er weer andere klachten ontstaan. Van dit apparaat heb ik foto's gemaakt en deze komen binnenkort op het blog.
Na deze oefeningen zijn we na een korte pauze samen met Nienke en Margreet, verder gegaan met handentherapie. Als eerste werd het eten met de vork geoefend. Bij het prikken in een stuk brood, gaf Mitchel aan dat het brood van z'n vork afschoot. Na wat tips en oefenen, ging het gelijk een stuk beter. Zelfs een stuk fruit en taart gingen erin. Lekker hoor!
Na het oefenen met de lepel in de vla, ging Mitchel verder met het mes. Hoe moet het mes vastgehouden worden en hoe moet je snijden. Het ging zo goed, dat Roy van de techniek het verzoek krijgt een aangepast mes te maken.
Hierna hadden we even pauze en zijn we gezellig samen naar buiten gegaan. We hebben lekkere broodjes gehaald en hebben deze buiten op het terras van De Hoogstraat opgegeten. We hebben genoten van het heerlijke weer en gezellig zitten kletsen.
Omdat Mitchel niet gaat slapen tussendoor, zijn we samen met Wouter even naar "de Plus" geweest en hebben daar wat boodschappen gedaan. Ook nog even een lekker ijsje bij de Italiaan gehaald en weer genoten van het super mooie weer.
Hierna nog even samen op het terras gezeten en een bakkie gedaan, maar hierdoor wel de tijd vergeten. Omdat de lift ook nog stuk was kwamen we een beetje te laat bij fysio aan ;-).
Op eigen verzoek, wat een inzet zeg!, wilde Mitchel het tijgeren op de mat oefenen. Ook jezelf keren van je buik op je rug, werd geoefend. Op het laatst was het behoorlijk zwaar om al tijgerend bij de rolstoel te komen en was hij helemaal moe.
Maar goed, dat is ook logisch na al die inspanningen.
Ik denk dat ik zelf rond 12.00 uur al afgebrand was hoor!!
Na deze leuke leerzame dag voor mij en alle inzet van Mitchel vandaag, ben ik rond 17.00 uur weer huiswaarts vertrokken.
Bedankt voor deze dag Mitch en wou je nog even laten weten dat ik het super vind wat je allemaal hebt laten zien vandaag.
Nou man, ik spreek je, zie je weer!
Groetjes, Ronald
woensdag 21 maart 2012
Dinsdag 20 maart
Ik heb goed geslapen maar ik ben nog steeds ontzettend moe.
Ik heb om kwart over tien ergotherapie van Nienke en we gaan naar beneden naar de techniek. Mijn lepel glijdt van mijn hand, dus deze moet gemaakt worden. Ook krijg ik nu een drinkbeker en dat lukt nu wel redelijk. Hij is nog niet klaar, dus we moeten het gaan proberen als het glas vol zit dus ik ben benieuwd.
Ook gaan we kijken of ik beter kan hand bike. Er moeten nog wat aanpassingen komen en dan gaat het denk wel een beetje, alleen deze rolstoel en hand bike vind ik zo rot zitten. Hopen dat dit beter word.
Om kwart over elf heb ik gelijk fysio van Jose. Ik probeer te tijgeren op de grond. En ik moet met een rol voor mijn buik proberen op mijn knieën te zitten. Het lukt me allemaal wel maar mensen wat kost dit veel moeite en energie. Ik kan er ook wel om lachen want Jose probeerd of ik met tijgeren ook mijn knieen kan gebruiken maar als ze me knieen optillen dan klap ik door mijn armen.Ik krijg dan spasme in mijn benen en dit gaat zo snel dat ik mijn armen niet zo snel mee kan krijgen.Ik ben kapot. Daarna ga ik even naar mijn kamer.
Ik wil een film kijken via de computer maar dat pokke internet hier zorgt er voor dat ik geen films kan kijken. Ik word even flink boos.
Om kwart over twaalf ga ik eten. Ik ga na het eten in mijn bed. Ze leggen me op mijn buik en ik val in slaap. Het ligt lekker op je buik als je al twaalf weken op je rug moet liggen.
Om kwart over twee heb ik school. Ik lig nog steeds zo te slapen dat ze me maar laten liggen. Ook mijn fysio kan ik niet doen. Ik ben zo verschrikkelijk moe.
Om kwart over drie ben ik goed wakker( nog steeds wat moe) en wil ik mijn bed uit gaan.
Mijn vader komt vanavond en Opa van Groningen met Ome Cees en Tante Wil.
Het is gezellig ik ben alleen weer erg moe en om kwart over acht gaat iedereen naar huis en ga ik mijn bed in.
Groetjes Mitchel
Ik heb om kwart over tien ergotherapie van Nienke en we gaan naar beneden naar de techniek. Mijn lepel glijdt van mijn hand, dus deze moet gemaakt worden. Ook krijg ik nu een drinkbeker en dat lukt nu wel redelijk. Hij is nog niet klaar, dus we moeten het gaan proberen als het glas vol zit dus ik ben benieuwd.
Ook gaan we kijken of ik beter kan hand bike. Er moeten nog wat aanpassingen komen en dan gaat het denk wel een beetje, alleen deze rolstoel en hand bike vind ik zo rot zitten. Hopen dat dit beter word.
Om kwart over elf heb ik gelijk fysio van Jose. Ik probeer te tijgeren op de grond. En ik moet met een rol voor mijn buik proberen op mijn knieën te zitten. Het lukt me allemaal wel maar mensen wat kost dit veel moeite en energie. Ik kan er ook wel om lachen want Jose probeerd of ik met tijgeren ook mijn knieen kan gebruiken maar als ze me knieen optillen dan klap ik door mijn armen.Ik krijg dan spasme in mijn benen en dit gaat zo snel dat ik mijn armen niet zo snel mee kan krijgen.Ik ben kapot. Daarna ga ik even naar mijn kamer.
Ik wil een film kijken via de computer maar dat pokke internet hier zorgt er voor dat ik geen films kan kijken. Ik word even flink boos.
Om kwart over twaalf ga ik eten. Ik ga na het eten in mijn bed. Ze leggen me op mijn buik en ik val in slaap. Het ligt lekker op je buik als je al twaalf weken op je rug moet liggen.
Om kwart over twee heb ik school. Ik lig nog steeds zo te slapen dat ze me maar laten liggen. Ook mijn fysio kan ik niet doen. Ik ben zo verschrikkelijk moe.
Om kwart over drie ben ik goed wakker( nog steeds wat moe) en wil ik mijn bed uit gaan.
Mijn vader komt vanavond en Opa van Groningen met Ome Cees en Tante Wil.
Het is gezellig ik ben alleen weer erg moe en om kwart over acht gaat iedereen naar huis en ga ik mijn bed in.
Groetjes Mitchel
dinsdag 20 maart 2012
Maandag 19 maart
Zo ik heb goed geslapen. Niet zo warm als bij Opa en Oma. Na mijn ochtendritueel zit ik om half negen in mijn stoel.
Maar wat u niet zult geloven is het volgende. Ik stond met Jacqueline om van mijn bed naar mijn stoel te gaan en toen stond mijn ene been helemaal verkeerd. Jacqueline had zoiets van, als ik nu jou in die stoel moet gaan laten zitten, breek ik denk een been. Dus eigenlijk met een grap zei ze tegen mij:
Doe is even een stap met je been. En ja, hoor het lukte mij. De eerste stap in mijn nieuwe leven heb ik gezet. Jemig wat een gevoel om dit stapje te doen. Super.
Ik heb om kwart over tien techniek beneden bij Roy, maar die kan nu niks anders bedenken dan een aanpassing te maken aan een elektrische tandenborstel, alleen moet mijn moeder deze eerst kopen.
Dus ik ben met een kwartier weer boven.
Ik zit wat op mijn iPad en om kwart voor twaalf heb ik fysio van Annemarijn. We gaan weer sjoelen. Deze keer moet ik het schuin doen, omdat ik dan beter bepaalde spieren kan trainen die ik nodig heb voor het rollen met mijn stoel.
Om kwart over twaalf ben ik klaar en moet ik eten. We hebben rode kool met aardappelpuree en vlees. Ik heb redelijk gegeten.
Ook belde de arts naar Jacqueline om te vragen hoe het het weekend thuis is gegaan. Omdat alles zo goed is gegaan en mijn ouders het aan kunnen om mij thuis te hebben, mag ik vanaf nu elke vrijdag middag al weg tot zondagavond. Top, heerlijk.
Na het eten ga ik even naar buiten met Anna, Lisanne en mijn moeder. Daarna moet ik even mijn bed in om te plassen. Toen we hier mee klaar waren, gooide ik zelf mijn benen buiten het bed en kon ik zo zelf gaan zitten. Toen Odile mij op mijn benen had staan, deden we weer stappen; maar nu 3!
Ik reed naar de kamer van de verpleging en daar was Jacqueline, die het gelijk wilde laten zien aan de andere verpleging. Nu kon ik vier stappen nemen. Ik heb een filmpje daarvan, maar weet nog niet wanneer deze op mijn blog komt. Jemig, wat een vooruit gang weer.
Daarna heb ik om kwart voor drie fysio. José wil natuurlijk ook van mij zien wat ik kan, dus loop ik weer wat stappen aan de brug. Ik ben wel ontzettend moe na deze therapie.
Om kwart over drie komen Nel en Rianne even langs. We zitten lekker buiten en Nel haalt een heerlijk broodje gezond voor me.
Om kwart over vijf ben ik weer boven en gaan zij naar huis.
Om een uur of zes is mijn vader er. Ik slaap. Ik ben zo verschrikkelijk moe.
Ik zou nog even mijn stoel in gaan, maar ik red het niet om nog mijn bed uit te komen. Ik blijf de rest van de avond in mijn bed liggen.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
Maar wat u niet zult geloven is het volgende. Ik stond met Jacqueline om van mijn bed naar mijn stoel te gaan en toen stond mijn ene been helemaal verkeerd. Jacqueline had zoiets van, als ik nu jou in die stoel moet gaan laten zitten, breek ik denk een been. Dus eigenlijk met een grap zei ze tegen mij:
Doe is even een stap met je been. En ja, hoor het lukte mij. De eerste stap in mijn nieuwe leven heb ik gezet. Jemig wat een gevoel om dit stapje te doen. Super.
Ik heb om kwart over tien techniek beneden bij Roy, maar die kan nu niks anders bedenken dan een aanpassing te maken aan een elektrische tandenborstel, alleen moet mijn moeder deze eerst kopen.
Dus ik ben met een kwartier weer boven.
Ik zit wat op mijn iPad en om kwart voor twaalf heb ik fysio van Annemarijn. We gaan weer sjoelen. Deze keer moet ik het schuin doen, omdat ik dan beter bepaalde spieren kan trainen die ik nodig heb voor het rollen met mijn stoel.
Om kwart over twaalf ben ik klaar en moet ik eten. We hebben rode kool met aardappelpuree en vlees. Ik heb redelijk gegeten.
Ook belde de arts naar Jacqueline om te vragen hoe het het weekend thuis is gegaan. Omdat alles zo goed is gegaan en mijn ouders het aan kunnen om mij thuis te hebben, mag ik vanaf nu elke vrijdag middag al weg tot zondagavond. Top, heerlijk.
Na het eten ga ik even naar buiten met Anna, Lisanne en mijn moeder. Daarna moet ik even mijn bed in om te plassen. Toen we hier mee klaar waren, gooide ik zelf mijn benen buiten het bed en kon ik zo zelf gaan zitten. Toen Odile mij op mijn benen had staan, deden we weer stappen; maar nu 3!
Ik reed naar de kamer van de verpleging en daar was Jacqueline, die het gelijk wilde laten zien aan de andere verpleging. Nu kon ik vier stappen nemen. Ik heb een filmpje daarvan, maar weet nog niet wanneer deze op mijn blog komt. Jemig, wat een vooruit gang weer.
Daarna heb ik om kwart voor drie fysio. José wil natuurlijk ook van mij zien wat ik kan, dus loop ik weer wat stappen aan de brug. Ik ben wel ontzettend moe na deze therapie.
Om kwart over drie komen Nel en Rianne even langs. We zitten lekker buiten en Nel haalt een heerlijk broodje gezond voor me.
Om kwart over vijf ben ik weer boven en gaan zij naar huis.
Om een uur of zes is mijn vader er. Ik slaap. Ik ben zo verschrikkelijk moe.
Ik zou nog even mijn stoel in gaan, maar ik red het niet om nog mijn bed uit te komen. Ik blijf de rest van de avond in mijn bed liggen.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
Zondag 18 maart
Ik word om half elf wakker. Ik heb redelijk geslapen al is het warm in de woonkamer, waardoor ik telkens wakker word.
We maken lekker scrambled eggs en warme broodjes. Daarna blijf ik nog even op bed liggen.
Om kwart over één ga ik mijn stoel in.
Marijke komt nog even langs en om kwart voor drie komt mijn vader en gaan we met de elektrische stoel naar Opa en Oma Kranenburg.
Het was daar heel gezellig en super fijn om er weer te zijn. Oma heeft heerlijke appeltaart gemaakt en andere Opa komt nog even met de paarden langs. Oma maakt gelijk voor iedereen koffie en natuurlijk die heerlijk appeltaart erbij, alleen nu was er niks meer over voor ome Léon.
Om zes uur ga ik weer naar andere Opa en Oma. We eten heerlijk kip uit de oven.
Tante Sonja komt ook nog even langs met Jennifer en Kelly.
Om acht uur wilden we weggaan, maar we hadden wat oponthoud. Om negen uur vertrokken we uiteindelijk weer richting de Hoofdstaat. Ik vind het niet heel erg om terug te gaan. Ik weet dat het voor mijn eigen bestwil is en voor mijn herstel. Gewoon hopen dat ik vanaf nu op vrijdag al naar huis mag.
Ik ga gelijk naar mijn bed. Mijn ouders ruimen alle spullen op en gaan rond half elf weer naar huis.
Groetjes Mitchel
We maken lekker scrambled eggs en warme broodjes. Daarna blijf ik nog even op bed liggen.
Om kwart over één ga ik mijn stoel in.
Marijke komt nog even langs en om kwart voor drie komt mijn vader en gaan we met de elektrische stoel naar Opa en Oma Kranenburg.
Het was daar heel gezellig en super fijn om er weer te zijn. Oma heeft heerlijke appeltaart gemaakt en andere Opa komt nog even met de paarden langs. Oma maakt gelijk voor iedereen koffie en natuurlijk die heerlijk appeltaart erbij, alleen nu was er niks meer over voor ome Léon.
Om zes uur ga ik weer naar andere Opa en Oma. We eten heerlijk kip uit de oven.
Tante Sonja komt ook nog even langs met Jennifer en Kelly.
Om acht uur wilden we weggaan, maar we hadden wat oponthoud. Om negen uur vertrokken we uiteindelijk weer richting de Hoofdstaat. Ik vind het niet heel erg om terug te gaan. Ik weet dat het voor mijn eigen bestwil is en voor mijn herstel. Gewoon hopen dat ik vanaf nu op vrijdag al naar huis mag.
Ik ga gelijk naar mijn bed. Mijn ouders ruimen alle spullen op en gaan rond half elf weer naar huis.
Groetjes Mitchel
zondag 18 maart 2012
Zaterdag 17 maart
Zo om half tien zit ik er klaar voor. Mijn ouders komen om tien voor tien aan. Gewapend met auto en aanhangwagen.
Er moeten heel veel spullen mee, waaronder mijn elektrische rolstoel, handbewogen rolstoel en mijn douchestoel.
Mijn vader gaat alvast de spullen inladen, terwijl wij nog de andere spullen pakken. Het gaat allemaal prima. Alles staat er zo in en we gaan rijden. Lekker naar huis!!
Eerst weer even een rondje bij de boerderij en dan naar Opa en Oma van Groningen.
Ze staan me al weer op te wachten.
De stoel komt precies het huis in, dus dat is ook geen probleem.
Opa en Oma Kranenburg komen ook gezellig nog even langs.
Na het middag eten wil ik met mijn elektrische rolstoel naar het dorp.
Eerst kom ik lang Damon en Nigel, waar we nog even naar binnen gaan en even wat kletsen. Met mijn rolstoel door de schuifpui. Het is een hobbel maar ik kom binnen.
Daarna gaan we richting het dorp. Jemig wat gaat dat ding langzaam. In de Hoogstraat lijkt hij heel snel te gaan, maar op het fietspad schiet het niet op.
Maar goed het is mooi weer en mijn moeder fietst mee, net zoals Damon en Nigel en nog twee jongens, dus het is gezellig.
Na een goed half uur ga ik weer richting Open Oma.
Onderweg komen we Rob Blom tegen waar we nog even gezellig mee kletsen en Miranda Nijssen komen we ook nog tegen.
Als we thuis aankomen zitten Ronald, Dennis en Ome Bert en Tante Ida er ook. Ook Tante Sonja met Kelly, dus drinken we gezellig achter wat.
Om half vijf ga ik even naar binnen met mijn moeder, want ik zit al vanaf half tien in mijn stoel en ben er niet meer uitgeweest.
Alles ziet er prima uit, maar ik blijf wel even op bed liggen. Ik val even in slaap.
Om kwart voor zes komen Ronald, Brigitte, Rick en Tim gezellig bij ons eten.
We halen lekker Chinees en we kijken "Ik hou van Holland".
Ik val om kwart over elf in slaap.
Groetjes Mitchel
Er moeten heel veel spullen mee, waaronder mijn elektrische rolstoel, handbewogen rolstoel en mijn douchestoel.
Mijn vader gaat alvast de spullen inladen, terwijl wij nog de andere spullen pakken. Het gaat allemaal prima. Alles staat er zo in en we gaan rijden. Lekker naar huis!!
Eerst weer even een rondje bij de boerderij en dan naar Opa en Oma van Groningen.
Ze staan me al weer op te wachten.
De stoel komt precies het huis in, dus dat is ook geen probleem.
Opa en Oma Kranenburg komen ook gezellig nog even langs.
Na het middag eten wil ik met mijn elektrische rolstoel naar het dorp.
Eerst kom ik lang Damon en Nigel, waar we nog even naar binnen gaan en even wat kletsen. Met mijn rolstoel door de schuifpui. Het is een hobbel maar ik kom binnen.
Daarna gaan we richting het dorp. Jemig wat gaat dat ding langzaam. In de Hoogstraat lijkt hij heel snel te gaan, maar op het fietspad schiet het niet op.
Maar goed het is mooi weer en mijn moeder fietst mee, net zoals Damon en Nigel en nog twee jongens, dus het is gezellig.
Na een goed half uur ga ik weer richting Open Oma.
Onderweg komen we Rob Blom tegen waar we nog even gezellig mee kletsen en Miranda Nijssen komen we ook nog tegen.
Als we thuis aankomen zitten Ronald, Dennis en Ome Bert en Tante Ida er ook. Ook Tante Sonja met Kelly, dus drinken we gezellig achter wat.
Om half vijf ga ik even naar binnen met mijn moeder, want ik zit al vanaf half tien in mijn stoel en ben er niet meer uitgeweest.
Alles ziet er prima uit, maar ik blijf wel even op bed liggen. Ik val even in slaap.
Om kwart voor zes komen Ronald, Brigitte, Rick en Tim gezellig bij ons eten.
We halen lekker Chinees en we kijken "Ik hou van Holland".
Ik val om kwart over elf in slaap.
Groetjes Mitchel
Vrijdag 16 maart
Ik heb beter geslapen dan gisteren en voel me weer iets beter. Morgen lekker twee dagen naar huis en een nachtje thuis slapen!!!!
Ik ben door Anna opgegeven om mee te gaan naar de muziek groep om Zumba te doen. Het is niks voor mij maar heb wel gelachen met Anna. Een beetje met mijn handen draaien. Maar goed. Dit was om kwart over tien. Gelijk daarna om kwart voor elf heb ik handentherapie. Ik doe telkens dezelfde oefening en dat is mijn polsen trainen. Daarna heb ik even niks en om kwart over twaalf heb ik zalm gegeten van hier. Het was nog lekker ook.
Om half twee kwam mijn moeder eraan. Ik heb toen even lekker op bed gelegen en om kwart voor drie heb ik school. Om half vier heb ik fysio van Chris.
We gaan even naar buiten. Daar is een oefentuin waar je met je rolstoel hoogjes op en af kunt staan en allemaal ongelijke dingen. De eerst die we namen is van een stoep naar een stukje gras, waar ik al bijna uit mijn stoel vloog.
Dat moet dus achteruit, maar ik kan niet achteruit rollen omdat deze spieren het nog niet doen.
Ook hebben ze buiten een brug waar ik ga staan met Chris.
Dit is lastiger dan binnen, omdat deze brug niet versteld kan naar boven, maar we kwamen er wel weer achter dat ik rechter kon staan dus weer een stapje verder.
Om half vijf ben ik weer binnen.
Vanavond waren Marijke en haar moeder er weer.
Groetjes Mitchel
Ik ben door Anna opgegeven om mee te gaan naar de muziek groep om Zumba te doen. Het is niks voor mij maar heb wel gelachen met Anna. Een beetje met mijn handen draaien. Maar goed. Dit was om kwart over tien. Gelijk daarna om kwart voor elf heb ik handentherapie. Ik doe telkens dezelfde oefening en dat is mijn polsen trainen. Daarna heb ik even niks en om kwart over twaalf heb ik zalm gegeten van hier. Het was nog lekker ook.
Om half twee kwam mijn moeder eraan. Ik heb toen even lekker op bed gelegen en om kwart voor drie heb ik school. Om half vier heb ik fysio van Chris.
We gaan even naar buiten. Daar is een oefentuin waar je met je rolstoel hoogjes op en af kunt staan en allemaal ongelijke dingen. De eerst die we namen is van een stoep naar een stukje gras, waar ik al bijna uit mijn stoel vloog.
Dat moet dus achteruit, maar ik kan niet achteruit rollen omdat deze spieren het nog niet doen.
Ook hebben ze buiten een brug waar ik ga staan met Chris.
Dit is lastiger dan binnen, omdat deze brug niet versteld kan naar boven, maar we kwamen er wel weer achter dat ik rechter kon staan dus weer een stapje verder.
Om half vijf ben ik weer binnen.
Vanavond waren Marijke en haar moeder er weer.
Groetjes Mitchel
vrijdag 16 maart 2012
Donderdag 15 maart
Ik heb niet zo lekker geslapen. De ochtend liep voor de rest wel goed. Ik heb weinig therapieën vandaag.
Om kwart over tien heb ik bij de techniek een afspraak. Er is op dit moment niet zoveel voor mij te doen, maar omdat ik nu een iPad heb, wordt er een standaard bij mijn bed neergezet.
Om kwart over twaalf heb ik school. Daar kan ik dus weinig zinnigs over zeggen.
Na het eten ga ik even buiten zitten in de zon met een paar revalidanten en mijn moeder.
Om kwart over 1 moet ik even naar bed. Ik probeer Janneke van de verpleging zover te krijgen, dat we even met Anna naar buiten gaan, maar eigenlijk heb ik om kwart over twee school en daarna kan zij niet.
Gelukkig krijg ik Janneke zover dat ze met ons naar buiten gaat en ik niet naar school hoef. We zijn even lekker in het park geweest. Heerlijk zo buiten in de zon! Daarna heb ik niks bijzonders meer gedaan.
's Avonds ging het behoorlijk mis met mij. Sinds ik thuis ben geweest is het besef zo groot dat mijn leven niet meer hetzelfde is en dat ik verlamd ben. Toen mijn vader er was heb ik verschrikkelijk liggen huilen.
Ik heb het gevoel dat ik niks meer bereik en dat mijn lichaam niet verder gaat herstellen. Ook ben ik het vechten voor normale dingen even helemaal zat. Na wat gepraat te hebben met mijn vader en later met Jacqueline van de verpleging bedaarde ik wat.
Precies op tijd kwam tante Mieke met Ruud, Daan en Michelle er aan.
Ik kon weer even ophouden met huilen en we hebben er er nog een gezellige avond van gemaakt.
Groetjes Mitchel
Om kwart over tien heb ik bij de techniek een afspraak. Er is op dit moment niet zoveel voor mij te doen, maar omdat ik nu een iPad heb, wordt er een standaard bij mijn bed neergezet.
Om kwart over twaalf heb ik school. Daar kan ik dus weinig zinnigs over zeggen.
Na het eten ga ik even buiten zitten in de zon met een paar revalidanten en mijn moeder.
Om kwart over 1 moet ik even naar bed. Ik probeer Janneke van de verpleging zover te krijgen, dat we even met Anna naar buiten gaan, maar eigenlijk heb ik om kwart over twee school en daarna kan zij niet.
Gelukkig krijg ik Janneke zover dat ze met ons naar buiten gaat en ik niet naar school hoef. We zijn even lekker in het park geweest. Heerlijk zo buiten in de zon! Daarna heb ik niks bijzonders meer gedaan.
's Avonds ging het behoorlijk mis met mij. Sinds ik thuis ben geweest is het besef zo groot dat mijn leven niet meer hetzelfde is en dat ik verlamd ben. Toen mijn vader er was heb ik verschrikkelijk liggen huilen.
Ik heb het gevoel dat ik niks meer bereik en dat mijn lichaam niet verder gaat herstellen. Ook ben ik het vechten voor normale dingen even helemaal zat. Na wat gepraat te hebben met mijn vader en later met Jacqueline van de verpleging bedaarde ik wat.
Precies op tijd kwam tante Mieke met Ruud, Daan en Michelle er aan.
Ik kon weer even ophouden met huilen en we hebben er er nog een gezellige avond van gemaakt.
Groetjes Mitchel
woensdag 14 maart 2012
Woensdag 14 maart
Zo ik heb gelukkig beter geslapen dan gisteren, dus ik voel me ook beter.
Al moet ik zeggen dat het besef zo langzaam maar zeker tot me door gaat dringen dat ik verlamd ben.
Ik heb vanmorgen eerst handentherapie. Dit ga ik nu elke dag krijgen. Puur om alles goed te trainen; ze noemen het fitness voor mijn handen. Dit heb ik elke dag in de ochtend.
Toen ik om kwart voor twaalf terug kwam, heb ik samen met mijn moeder nog een gesprek gehad.
De spasmes worden zo erg dat ik nog meer medicijnen krijg.
Mijn moeder moet vannacht blijven slapen, want ze moet nog wat leren en dan mag ik dit weekend op zaterdag weg en een nacht thuis slapen en zondagavond weer terug.
Dit is natuurlijk super nieuws.
Alleen andere dingen die ik door mijn dwarslaesie allemaal gekregen heb, daar word ik verdrietig van. Schijtziek word ik van de gevolgen van mijn dwarslaesie.
Maar goed na dit gesprek ga ik eten en daarna even mijn bed in.
Om kwart voor twee wil ik er weer uit. Ik merk goed dat ik veel meer mijn bed uit wil, dus dit is een goed teken.
Om kwart over twee heb ik fysio met Joep. We gaan een soort voetballen. Het gaat redelijk, al is het ook wel moeilijk. Ik moest mijn eigen Ajax team samenstellen en die opstelling zette hij dan neer met kegels en ik moest ze dan weer om schoppen. De rest van de dag heb ik geen therapieën meer.
We hebben lekker in de woonkamer gezeten.
Om zes uur kwam mijn vader met heerlijk eten aan Oma Kranenburg. Ze heeft lekker kippensoep gemaakt en salade en snijbonen met aardappels en draadjesvlees. Ik heb lekker gegeten en om half acht kwamen Opa en Oma Kranenburg gezellig op visite. We hebben lekker beneden wat gedronken en bij de rugby gekeken. Dat is wel heel leuk van die mannen van de rugby. Ze vragen allemaal hoe het gaat en hoe het met mijn handen is. Ze vragen vooral wanneer mijn kraag af mag, want dan mag ik met ze meespelen.
Lijkt me erg leuk.
Groetjes Mitchel
Al moet ik zeggen dat het besef zo langzaam maar zeker tot me door gaat dringen dat ik verlamd ben.
Ik heb vanmorgen eerst handentherapie. Dit ga ik nu elke dag krijgen. Puur om alles goed te trainen; ze noemen het fitness voor mijn handen. Dit heb ik elke dag in de ochtend.
Toen ik om kwart voor twaalf terug kwam, heb ik samen met mijn moeder nog een gesprek gehad.
De spasmes worden zo erg dat ik nog meer medicijnen krijg.
Mijn moeder moet vannacht blijven slapen, want ze moet nog wat leren en dan mag ik dit weekend op zaterdag weg en een nacht thuis slapen en zondagavond weer terug.
Dit is natuurlijk super nieuws.
Alleen andere dingen die ik door mijn dwarslaesie allemaal gekregen heb, daar word ik verdrietig van. Schijtziek word ik van de gevolgen van mijn dwarslaesie.
Maar goed na dit gesprek ga ik eten en daarna even mijn bed in.
Om kwart voor twee wil ik er weer uit. Ik merk goed dat ik veel meer mijn bed uit wil, dus dit is een goed teken.
Om kwart over twee heb ik fysio met Joep. We gaan een soort voetballen. Het gaat redelijk, al is het ook wel moeilijk. Ik moest mijn eigen Ajax team samenstellen en die opstelling zette hij dan neer met kegels en ik moest ze dan weer om schoppen. De rest van de dag heb ik geen therapieën meer.
We hebben lekker in de woonkamer gezeten.
Om zes uur kwam mijn vader met heerlijk eten aan Oma Kranenburg. Ze heeft lekker kippensoep gemaakt en salade en snijbonen met aardappels en draadjesvlees. Ik heb lekker gegeten en om half acht kwamen Opa en Oma Kranenburg gezellig op visite. We hebben lekker beneden wat gedronken en bij de rugby gekeken. Dat is wel heel leuk van die mannen van de rugby. Ze vragen allemaal hoe het gaat en hoe het met mijn handen is. Ze vragen vooral wanneer mijn kraag af mag, want dan mag ik met ze meespelen.
Lijkt me erg leuk.
Groetjes Mitchel
dinsdag 13 maart 2012
Dinsdag 13 maart
Ik heb heel slecht geslapen. Ik word telkens wakker van mijn spasmes en word hier niet vrolijk van. Het vreet ontzettend veel energie.
Ik heb om kwart over tien een combinatiebehandeling met Nienke van de ergo en José de fysio.
We hebben even wat dingen door genomen. Dat mijn handen nu zo veel mogelijk getraind moet worden om mijn spieren zo goed mogelijk te krijgen. Mijn handbewogen rolstoel is nog niet optimaal. Ze gaan weer kijken voor andere rolstoelen. Over een poosje wordt er een aanvraag gedaan, zodat ik mijn eigen stoel ga krijgen die precies goed is voor mij. Nou goed een hoop gepraat, maar dat hoort er soms ook bij, maar ik vind het vaak wat lastig.
Daarna heb ik gelijk voor het eerst de handtherapie bij de volwassenen. Ik moet gaan oefenen om mijn pols zo veel mogelijk omhoog te krijgen. Dit gaat me goed af en Margreet die mij begeleidt hierin, had niet verwacht dat ik dit al zou kunnen. Ik blijf ze verbazen.
Ik ben wel helemaal moe nu. Ik ga even naar de woonkamer en we gaan om kwart over twaalf eten.
Hierna ga ik mijn bed in. Ik heb om kwart over twee school.
Ik ben in slaap gevallen en Janneke van de verpleging heeft me laten slapen. Om kwart voor drie heb ik fysio van Annemarijn. Maar ook dit trek ik niet, juist omdat ik zo nog zwemmen heb. We besluiten met z'n allen dat ik de fysio niet ga doen, omdat ik m'n energie nodig heb voor het zwemmen.
Om half vier word ik aangekleed voor het zwemmen.
Het is weer fijn in het water. Ik probeer weer een stukje te lopen in het water en wat te zwemmen.
Het is lekker maar ik heb heel weinig energie. Maar ik lig wel drie kwartier in het water. Odile komt me weer halen.
Na het eten komen Opa van Groningen met Dennis Bos en natuurlijk mijn vader.
Groetjes Mitchel
Ik heb om kwart over tien een combinatiebehandeling met Nienke van de ergo en José de fysio.
We hebben even wat dingen door genomen. Dat mijn handen nu zo veel mogelijk getraind moet worden om mijn spieren zo goed mogelijk te krijgen. Mijn handbewogen rolstoel is nog niet optimaal. Ze gaan weer kijken voor andere rolstoelen. Over een poosje wordt er een aanvraag gedaan, zodat ik mijn eigen stoel ga krijgen die precies goed is voor mij. Nou goed een hoop gepraat, maar dat hoort er soms ook bij, maar ik vind het vaak wat lastig.
Daarna heb ik gelijk voor het eerst de handtherapie bij de volwassenen. Ik moet gaan oefenen om mijn pols zo veel mogelijk omhoog te krijgen. Dit gaat me goed af en Margreet die mij begeleidt hierin, had niet verwacht dat ik dit al zou kunnen. Ik blijf ze verbazen.
Ik ben wel helemaal moe nu. Ik ga even naar de woonkamer en we gaan om kwart over twaalf eten.
Hierna ga ik mijn bed in. Ik heb om kwart over twee school.
Ik ben in slaap gevallen en Janneke van de verpleging heeft me laten slapen. Om kwart voor drie heb ik fysio van Annemarijn. Maar ook dit trek ik niet, juist omdat ik zo nog zwemmen heb. We besluiten met z'n allen dat ik de fysio niet ga doen, omdat ik m'n energie nodig heb voor het zwemmen.
Om half vier word ik aangekleed voor het zwemmen.
Het is weer fijn in het water. Ik probeer weer een stukje te lopen in het water en wat te zwemmen.
Het is lekker maar ik heb heel weinig energie. Maar ik lig wel drie kwartier in het water. Odile komt me weer halen.
Na het eten komen Opa van Groningen met Dennis Bos en natuurlijk mijn vader.
Groetjes Mitchel
Maandag 12 maart
Ik heb goed geslapen en om half negen zit ik in mijn stoel voor het ontbijt. Ik ben eerst gewogen en ik ben één ons aangekomen.
Ik zit in de slaapkamer als mijn moeder komt. Ik heb eerst techniek beneden met Roy.
Hij heeft nu iets besteld voor mijn Playstation. Dit duurt allemaal erg lang, maar deze dingen hebben tijd nodig. Ook heeft hij twee braces besteld die ik met allemaal handelingen nodig zal hebben.
We gaan nog even naar een kamer waar een iPad ligt. Hij laat me zelf proberen om met deze iPad te werken. Het is ongelooflijk wat ze hier mee kunnen.
Eén knopje om de gordijnen open te doen. Om het licht aan en uit te zetten, of om op afstand de voordeur te openen. Het is super. Ik kan gelukkig vrij goed met deze iPad overweg, dus dat is fijn als ik er van de week één van hier krijg.
Om kwart over elf heb ik school. Ik probeer er aan alle kanten onderuit te komen, maar Odile die mij vandaag verzorgt helpt me niet. Als ze me probeert te duwen in mijn rolstoel, zet ik gelijk weer de rem erop. Ze besluit om me aan m'n handen en armen mee te trekken en ik heb geen keuze mee zo.
Ik heb een half uur nask en dan is het weer klaar.
Om kwart voor twaalf heb ik fysio van José en ze wil alles weten over mijn dag thuis. Of ik ook nog dingen ben tegen gekomen wat thuis heel moeilijk was. Ik heb dit niet zo ervaren, alleen mijn handschoenen zitten op de één of andere manier nog steeds rot.
Ik kan niet uitleggen waarom, maar door verder te vragen van José kom ik er ook achter dat het super vervelend is aan mijn handen. Als ik ze aan heb kan ik een paar meter vooruit komen. Sturen en achteruit rollen kan ik nog niet. En als ik de handschoenen aan heb, dan kan ik niks anders meer met mijn handen doen.
We proberen of ik toch zonder handschoenen kan rollen. Dit lijkt iets makkelijker te gaan,. Zonder handschoenen zijn alleen de wielen te glad. Dus zijn we weer naar beneden gegaan om rubber erop te zetten zodat ik meer grip heb. We gaan het zo even proberen.
Daarna gelijk warm eten maar ik heb hier weinig zin in.
Rond één uur ga ik mijn bed in om wat te rusten en een film te kijken.
Ik moet om kwart over twee weer helemaal klaar zijn, omdat ik fysio van Annemarijn heb.
We gaan een spelletje doen.
Annemarijn laat een kaartje zien. Hier staan 4 dieren op in verschillende kleuren.
Ik moet proberen om met een slalom naar een tafel toe te gaan. Daar liggen kaartjes op met het ontbrekende dier met de juiste kleur en die moet ik proberen te pakken en dan weer zo snel mogelijk terug.
Mijn moeder doet ook mee op een kruk met wieltjes. Alleen moet zij veel meer slalommen. Ik ben natuurlijk fanatiek, dus mijn eerste doel is de kegels van mijn moeder om rijden, zodat zij niet kan winnen. Maar goed ik heb gewonnen en het was toch leuk om te doen.
De rest van de dag heb ik geen therapieën meer. Dus ik kijk lekker een film op bed.
Mijn vader was er later weer en Jasper Roubos kwam ook op visite.
Het was gezellig.
Groetjes Mitchel
Ik zit in de slaapkamer als mijn moeder komt. Ik heb eerst techniek beneden met Roy.
Hij heeft nu iets besteld voor mijn Playstation. Dit duurt allemaal erg lang, maar deze dingen hebben tijd nodig. Ook heeft hij twee braces besteld die ik met allemaal handelingen nodig zal hebben.
We gaan nog even naar een kamer waar een iPad ligt. Hij laat me zelf proberen om met deze iPad te werken. Het is ongelooflijk wat ze hier mee kunnen.
Eén knopje om de gordijnen open te doen. Om het licht aan en uit te zetten, of om op afstand de voordeur te openen. Het is super. Ik kan gelukkig vrij goed met deze iPad overweg, dus dat is fijn als ik er van de week één van hier krijg.
Om kwart over elf heb ik school. Ik probeer er aan alle kanten onderuit te komen, maar Odile die mij vandaag verzorgt helpt me niet. Als ze me probeert te duwen in mijn rolstoel, zet ik gelijk weer de rem erop. Ze besluit om me aan m'n handen en armen mee te trekken en ik heb geen keuze mee zo.
Ik heb een half uur nask en dan is het weer klaar.
Om kwart voor twaalf heb ik fysio van José en ze wil alles weten over mijn dag thuis. Of ik ook nog dingen ben tegen gekomen wat thuis heel moeilijk was. Ik heb dit niet zo ervaren, alleen mijn handschoenen zitten op de één of andere manier nog steeds rot.
Ik kan niet uitleggen waarom, maar door verder te vragen van José kom ik er ook achter dat het super vervelend is aan mijn handen. Als ik ze aan heb kan ik een paar meter vooruit komen. Sturen en achteruit rollen kan ik nog niet. En als ik de handschoenen aan heb, dan kan ik niks anders meer met mijn handen doen.
We proberen of ik toch zonder handschoenen kan rollen. Dit lijkt iets makkelijker te gaan,. Zonder handschoenen zijn alleen de wielen te glad. Dus zijn we weer naar beneden gegaan om rubber erop te zetten zodat ik meer grip heb. We gaan het zo even proberen.
Daarna gelijk warm eten maar ik heb hier weinig zin in.
Rond één uur ga ik mijn bed in om wat te rusten en een film te kijken.
Ik moet om kwart over twee weer helemaal klaar zijn, omdat ik fysio van Annemarijn heb.
We gaan een spelletje doen.
Annemarijn laat een kaartje zien. Hier staan 4 dieren op in verschillende kleuren.
Ik moet proberen om met een slalom naar een tafel toe te gaan. Daar liggen kaartjes op met het ontbrekende dier met de juiste kleur en die moet ik proberen te pakken en dan weer zo snel mogelijk terug.
Mijn moeder doet ook mee op een kruk met wieltjes. Alleen moet zij veel meer slalommen. Ik ben natuurlijk fanatiek, dus mijn eerste doel is de kegels van mijn moeder om rijden, zodat zij niet kan winnen. Maar goed ik heb gewonnen en het was toch leuk om te doen.
De rest van de dag heb ik geen therapieën meer. Dus ik kijk lekker een film op bed.
Mijn vader was er later weer en Jasper Roubos kwam ook op visite.
Het was gezellig.
Groetjes Mitchel
maandag 12 maart 2012
Zaterdag 10 en Zondag 11 maart
Eindelijk het is zover. Lekker een dagje naar huis. Ik word om half acht wakker gemaakt en om half negen zit ik kant en klaar in mijn stoel om te gaan.
Om tien over half negen komen mijn ouders binnen met mijn zusje. Even de laatste dingen doornemen en om negen uur ga ik de auto in.
Er was nog even een probleem om mijn stoel in de auto te krijgen. Hier hebben we niet naar gekeken, ze dachten dat deze inklapbaar was, maar dit was niet het geval.
Maar goed, na wat puzzelen gaan we op weg.
Heerlijk om een beetje te zien waar ik eigenlijk lig en om onderweg te zijn.
We zijn eerst bij de boerderij van mijn vader en ome Leon gestopt. Er is daar heel veel veranderd en ik heb wel foto`s van mijn vader gezien, maar in het echt is het toch anders en veel leuker om te zien.
Daarna gaan we door naar het huis van Opa en Oma van Groningen.
Daar hangt de vlag uit en ook de buren hebben de vlag uitgehangen. Heel leuk en lief.
Niet alleen stonden Opa en Oma van Groningen er, maar ook Opa en Oma Kranenburg waren er.
Oma Kranenburg heeft een heerlijk appeltaart en cake gemaakt, dit hebben we lekker met zijn allen opgegeten.
Ik blijf de ochtend nog even binnen en het is gezellig.
Na het eten (eindelijk mijn gebakken ei, die ik hier niet krijg) ga ik even op bed liggen. Ik heb nu viereneenhalf uur gezeten en het gaat prima. Geen rode plekken!!!
Ik wil er om twee uur uit omdat ik naar buiten wil. We zijn naar de paarden gegaan en heb ook even heerlijk in de zon gezeten.
Damon en Nigel komen mij ook even opzoeken en zij nemen mij even mee naar hun huis.
Dit is vlakbij dus dat is ook leuk.
Daarna komt Marijke nog even en Ineke Vlug van de ponyclub komt ook nog even langs. Zij komt wat homeopatische medicijnen brengen voor me. Dank je wel Ineke. Lief dat je er was.
Ik ben vanaf twee uur tot half zes buiten geweest. Super fijn.
Oma maakt voor mijn varkenshaas met roomsaus en patat klaar. Ik heb heel goed zitten eten, want het was heerlijk. Om half zeven moet ik van mijn moeder even mijn bed in. Ik denk dat ze wel gelijk had, want om tien voor zeven sliep ik al. Heel erg moe van de spannende dag en de buitenlucht. Om kwart voor acht maken ze me wakker, want ik moet aankleden en terug naar Utrecht tot mijn spijt.
We komen daar rond negen uur weer aan en ik lig om half tien op mijn bed. Nog even op de computer gezeten en daarna gaan slapen.
Zondag werd ik om half elf wakker gemaakt. Ik heb dus lekker uitgeslapen. Om twaalf uur komen mijn moeder en Marco binnen. We hebben allemaal hetzelfde idee; dat ik lekker naar buiten ga, de stad in.
Ik wist niet of het lopend kon, maar we gaan met de auto.
De winkels zijn dicht, maar het is prachtig weer en we gaan lekker op een terras wat eten en we hebben lekker rondgelopen. Om vijf uur zijn we weer terug in de Hoogstraat.
Ronald, Bregitte, Rick en Tim komen gezellig eten want dat is gisteren niet gelukt.
We halen met zijn allen een patatje en mijn moeder en Marco gaan rond kwart over zeven richting huis. De rest blijft nog even en het is gezellig. Ik heb geprobeerd om Tim ondersteboven te rijden met mijn elektrische rolstoel. Zij gaan om kwart over negen naar huis en ik ga mijn bed in.
Groetjes Mitchel
Om tien over half negen komen mijn ouders binnen met mijn zusje. Even de laatste dingen doornemen en om negen uur ga ik de auto in.
Er was nog even een probleem om mijn stoel in de auto te krijgen. Hier hebben we niet naar gekeken, ze dachten dat deze inklapbaar was, maar dit was niet het geval.
Maar goed, na wat puzzelen gaan we op weg.
Heerlijk om een beetje te zien waar ik eigenlijk lig en om onderweg te zijn.
We zijn eerst bij de boerderij van mijn vader en ome Leon gestopt. Er is daar heel veel veranderd en ik heb wel foto`s van mijn vader gezien, maar in het echt is het toch anders en veel leuker om te zien.
Daarna gaan we door naar het huis van Opa en Oma van Groningen.
Daar hangt de vlag uit en ook de buren hebben de vlag uitgehangen. Heel leuk en lief.
Niet alleen stonden Opa en Oma van Groningen er, maar ook Opa en Oma Kranenburg waren er.
Oma Kranenburg heeft een heerlijk appeltaart en cake gemaakt, dit hebben we lekker met zijn allen opgegeten.
Ik blijf de ochtend nog even binnen en het is gezellig.
Na het eten (eindelijk mijn gebakken ei, die ik hier niet krijg) ga ik even op bed liggen. Ik heb nu viereneenhalf uur gezeten en het gaat prima. Geen rode plekken!!!
Ik wil er om twee uur uit omdat ik naar buiten wil. We zijn naar de paarden gegaan en heb ook even heerlijk in de zon gezeten.
Damon en Nigel komen mij ook even opzoeken en zij nemen mij even mee naar hun huis.
Dit is vlakbij dus dat is ook leuk.
Daarna komt Marijke nog even en Ineke Vlug van de ponyclub komt ook nog even langs. Zij komt wat homeopatische medicijnen brengen voor me. Dank je wel Ineke. Lief dat je er was.
Ik ben vanaf twee uur tot half zes buiten geweest. Super fijn.
Oma maakt voor mijn varkenshaas met roomsaus en patat klaar. Ik heb heel goed zitten eten, want het was heerlijk. Om half zeven moet ik van mijn moeder even mijn bed in. Ik denk dat ze wel gelijk had, want om tien voor zeven sliep ik al. Heel erg moe van de spannende dag en de buitenlucht. Om kwart voor acht maken ze me wakker, want ik moet aankleden en terug naar Utrecht tot mijn spijt.
We komen daar rond negen uur weer aan en ik lig om half tien op mijn bed. Nog even op de computer gezeten en daarna gaan slapen.
Zondag werd ik om half elf wakker gemaakt. Ik heb dus lekker uitgeslapen. Om twaalf uur komen mijn moeder en Marco binnen. We hebben allemaal hetzelfde idee; dat ik lekker naar buiten ga, de stad in.
Ik wist niet of het lopend kon, maar we gaan met de auto.
De winkels zijn dicht, maar het is prachtig weer en we gaan lekker op een terras wat eten en we hebben lekker rondgelopen. Om vijf uur zijn we weer terug in de Hoogstraat.
Ronald, Bregitte, Rick en Tim komen gezellig eten want dat is gisteren niet gelukt.
We halen met zijn allen een patatje en mijn moeder en Marco gaan rond kwart over zeven richting huis. De rest blijft nog even en het is gezellig. Ik heb geprobeerd om Tim ondersteboven te rijden met mijn elektrische rolstoel. Zij gaan om kwart over negen naar huis en ik ga mijn bed in.
Groetjes Mitchel
vrijdag 9 maart 2012
Vrijdag 9 maart
Ik heb vanochtend rustig aan gedaan. Janneke mijn verpleegster zat zo te kletsen dat we laat klaar waren met alles.
Ik heb om kwart voor tien ergotherapie van Nienke. We hebben het nog even gehad om mijn handen vast te zetten en zij had nog niks van de dokter vernomen dat we hier nog even mee wachten. Ze heeft nog even naar mijn douchestoel gekeken, omdat ik hier nog niet goed genoeg in zit, waardoor ik steeds rode plekken krijg. Dus deze wordt nu weer aangepast.
Hierna heb ik geen therapie meer. Mijn moeder kwam wat later en die keek op mijn rooster en daar stond op dat ik eigenlijk school had. Nou ben ik hier niet rouwig, dat ik hier niet geweest ben, maar Janneke was vergeten mij te brengen en normaal komen ze je van school halen en dat hebben ze ook niet gedaan.
Daarna zou ik fysio van Annemarijn hebben, maar zij is ziek dus dit gaat ook niet door.
Ik heb bij het eten een lekker broodje op.
Rond één uur ben ik op mijn bed gaan liggen. Ik zit al vanaf kwart voor negen dus ik heb het weer lang volgehouden.
Ik word om half drie weer uit mijn bed gehaald om naar de fysio met José te gaan. Ik moet zelf mijn rolstoel duwen, maar dan krijg ik heel veel spasmes, dus heeft ze mijn linkerbeen in een soort spalk gedaan en ik moet zeggen dat het gelijk een stuk minder werd. Voor de rest zijn we even gaan staan.
Toen heb ik even wat gedronken in de woonkamer en om vier uur heb ik weer fysio maar nu van Chris.
Hij gaat even staan met mij aan de brug, maar mijn krachten zijn helemaal op dus ik kan moeilijk staan en ik sta helemaal scheef en ik kan me niet goed vasthouden.
Maar ja, ik kan ook wel eens moe zijn na zo'n dag.
Om vijf uur komen Marijke met haar moeder Jacqueline. Het is gezellig. Nog 1 nacht slapen. Ik hoop dat het een beetje lukt.
Groetjes Mitchel
Ik heb om kwart voor tien ergotherapie van Nienke. We hebben het nog even gehad om mijn handen vast te zetten en zij had nog niks van de dokter vernomen dat we hier nog even mee wachten. Ze heeft nog even naar mijn douchestoel gekeken, omdat ik hier nog niet goed genoeg in zit, waardoor ik steeds rode plekken krijg. Dus deze wordt nu weer aangepast.
Hierna heb ik geen therapie meer. Mijn moeder kwam wat later en die keek op mijn rooster en daar stond op dat ik eigenlijk school had. Nou ben ik hier niet rouwig, dat ik hier niet geweest ben, maar Janneke was vergeten mij te brengen en normaal komen ze je van school halen en dat hebben ze ook niet gedaan.
Daarna zou ik fysio van Annemarijn hebben, maar zij is ziek dus dit gaat ook niet door.
Ik heb bij het eten een lekker broodje op.
Rond één uur ben ik op mijn bed gaan liggen. Ik zit al vanaf kwart voor negen dus ik heb het weer lang volgehouden.
Ik word om half drie weer uit mijn bed gehaald om naar de fysio met José te gaan. Ik moet zelf mijn rolstoel duwen, maar dan krijg ik heel veel spasmes, dus heeft ze mijn linkerbeen in een soort spalk gedaan en ik moet zeggen dat het gelijk een stuk minder werd. Voor de rest zijn we even gaan staan.
Toen heb ik even wat gedronken in de woonkamer en om vier uur heb ik weer fysio maar nu van Chris.
Hij gaat even staan met mij aan de brug, maar mijn krachten zijn helemaal op dus ik kan moeilijk staan en ik sta helemaal scheef en ik kan me niet goed vasthouden.
Maar ja, ik kan ook wel eens moe zijn na zo'n dag.
Om vijf uur komen Marijke met haar moeder Jacqueline. Het is gezellig. Nog 1 nacht slapen. Ik hoop dat het een beetje lukt.
Groetjes Mitchel
donderdag 8 maart 2012
Donderdag 8 maart
Dit wordt een kort verhaal want mijn moeder is er vandaag niet dus heb ik via de telefoon verteld wat ik gedaan heb.
Ik had vanmorgen fysio van José.
Zij heeft met een speciaal apparaat gemeten hoe de functies in mijn lichaam zijn.
Vooral wordt gekeken of ik nog beperkingen heb met mijn gewrichten, maar al deze uitslagen zijn goed.
Ik heb ook nog techniek beneden. We zijn nu bezig geweest of ik iets met een IPad kan.
Ik krijg hier een aangepast stokje voor en dan gaan we proberen of dit gaat lukken.
Later heb ik nog school gehad. Ik had Engels en het ging wel goed.
Ook zijn er vanmiddag twee leraren van het HVC geweest.
Ik vind het aardig dat ze even bij mij langskomen.
Ze hebben gelijk nog een afspraak met de school van de Hoogstraat. Ik hoop dat ze iets aardigs over me verteld hebben. Afwachten maar.
Ik weet op dit moment niet wie er vanavond op visite komen.
Nog 2 nachtjes en dan mag ik een dag naar huis. Ik kan niet wachten.
Groetjes Mitchel
Ik had vanmorgen fysio van José.
Zij heeft met een speciaal apparaat gemeten hoe de functies in mijn lichaam zijn.
Vooral wordt gekeken of ik nog beperkingen heb met mijn gewrichten, maar al deze uitslagen zijn goed.
Ik heb ook nog techniek beneden. We zijn nu bezig geweest of ik iets met een IPad kan.
Ik krijg hier een aangepast stokje voor en dan gaan we proberen of dit gaat lukken.
Later heb ik nog school gehad. Ik had Engels en het ging wel goed.
Ook zijn er vanmiddag twee leraren van het HVC geweest.
Ik vind het aardig dat ze even bij mij langskomen.
Ze hebben gelijk nog een afspraak met de school van de Hoogstraat. Ik hoop dat ze iets aardigs over me verteld hebben. Afwachten maar.
Ik weet op dit moment niet wie er vanavond op visite komen.
Nog 2 nachtjes en dan mag ik een dag naar huis. Ik kan niet wachten.
Groetjes Mitchel
Woensdag 7 maart
Ik heb vanacht voor het eerst zonder medicijnen geslapen. Ik kreeg eerst nog medicijnen hiervoor, omdat ik anders niet in slaap kon komen. Dit is dus helemaal goed gegaan.
Na mijn ochtendritueel, dat u nou ondertussen kunt dromen, kwamen mijn ouders deze dag allebei vroeg, omdat het vandaag een meeloopdag is.
Dat betekent dat je met je ouders bij iedere therapie bent.
Er wordt dan uitgelegd wat ze allemaal met me doen de hele dag en ze kunnen dan allemaal vragen stellen.
Mijn ouders hebben eerst een gesprek met de maatschappelijk werker en met de psycholoog, maar daar hoef ik gelukkig niet bij te zijn.
Daarna om kwart over tien hebben we fysio met José. Ik laat aan mijn vader zien hoe ik kan staan aan de brug. Dat soort dingen ziet hij namelijk in de avond niet. José is heel positief over mij. Ik maak zulke goeie stappen de laatste tijd. Hard doortrainen dus.
Om kwart voor elf hebben we ergotherapie. We hebben een gesprek met de ergo van de volwassen afdeling en mijn eigen ergo.
Er wordt voorgesteld om de spieren en pezen in mijn handen te laten verkorten. Dit heeft als doel dat ik een functiehand krijg waar ik meer mee zou kunnen dan nu.
Dat verkorten doen ze door elke nacht een handschoen aan te trekken die mijn vingers in een kromme stand zetten. Dit zou ik twee maanden moeten doen en dan mag ik overdag niet mijn vingers meer oprekken. Ik zie dit helemaal niet zitten. Ik vind het een rot verhaal en wil dit gewoon niet.
Misschien komen de functies in mijn handen nog wel terug. Ik ga op het moment zo goed vooruit.
Ik moet vrijdag zeggen wat mijn beslissing is, dus we laten het nu even rusten.
Om kwart voor twaalf hebben wij een gesprek met de revalidatie arts.
Hij is heel tevreden over mij. Ik ben deze week weer een paar ons aangekomen en ik neem goede stappen en doe erg mijn best.
Ik krijg alleen meer medicijnen voor mijn spasmes want deze worden steeds erger.
Hierna ga ik gezellig beneden eten met mijn ouders.
Om één uur ga ik mijn bed weer in om te rusten.
Ik heb vandaag geen school, daar ben ik blij om.
Om kwart voor drie mag ik nog een keer zwemmen met de fysio Chris.
Dit stond niet in mijn programma, maar omdat we zo graag aan mijn vader willen laten zien hoe ik het doe in het water, heeft hij me extra ingepland om dit te doen.
Het ging weer goed. Ik vind het heerlijk in het water.
Als ik loop in het water is het net of ik over een koord moet lopen. Dit komt omdat mijn spieren aan de binnenkant van mijn benen het wel doen en de buitenkant niet.
Dus als ik op het droge zou lopen zou ik omvallen, omdat ik daardoor geen evenwicht kan hebben.
Ik ben na het zwemmen weer op mijn bed gaan liggen.
Op bezoek komen vanavond Opa en Oma Kranenburg en Gerard Nijsen.
Het is weer heel gezellig.
Groetjes Mitchel
Na mijn ochtendritueel, dat u nou ondertussen kunt dromen, kwamen mijn ouders deze dag allebei vroeg, omdat het vandaag een meeloopdag is.
Dat betekent dat je met je ouders bij iedere therapie bent.
Er wordt dan uitgelegd wat ze allemaal met me doen de hele dag en ze kunnen dan allemaal vragen stellen.
Mijn ouders hebben eerst een gesprek met de maatschappelijk werker en met de psycholoog, maar daar hoef ik gelukkig niet bij te zijn.
Daarna om kwart over tien hebben we fysio met José. Ik laat aan mijn vader zien hoe ik kan staan aan de brug. Dat soort dingen ziet hij namelijk in de avond niet. José is heel positief over mij. Ik maak zulke goeie stappen de laatste tijd. Hard doortrainen dus.
Om kwart voor elf hebben we ergotherapie. We hebben een gesprek met de ergo van de volwassen afdeling en mijn eigen ergo.
Er wordt voorgesteld om de spieren en pezen in mijn handen te laten verkorten. Dit heeft als doel dat ik een functiehand krijg waar ik meer mee zou kunnen dan nu.
Dat verkorten doen ze door elke nacht een handschoen aan te trekken die mijn vingers in een kromme stand zetten. Dit zou ik twee maanden moeten doen en dan mag ik overdag niet mijn vingers meer oprekken. Ik zie dit helemaal niet zitten. Ik vind het een rot verhaal en wil dit gewoon niet.
Misschien komen de functies in mijn handen nog wel terug. Ik ga op het moment zo goed vooruit.
Ik moet vrijdag zeggen wat mijn beslissing is, dus we laten het nu even rusten.
Om kwart voor twaalf hebben wij een gesprek met de revalidatie arts.
Hij is heel tevreden over mij. Ik ben deze week weer een paar ons aangekomen en ik neem goede stappen en doe erg mijn best.
Ik krijg alleen meer medicijnen voor mijn spasmes want deze worden steeds erger.
Hierna ga ik gezellig beneden eten met mijn ouders.
Om één uur ga ik mijn bed weer in om te rusten.
Ik heb vandaag geen school, daar ben ik blij om.
Om kwart voor drie mag ik nog een keer zwemmen met de fysio Chris.
Dit stond niet in mijn programma, maar omdat we zo graag aan mijn vader willen laten zien hoe ik het doe in het water, heeft hij me extra ingepland om dit te doen.
Het ging weer goed. Ik vind het heerlijk in het water.
Als ik loop in het water is het net of ik over een koord moet lopen. Dit komt omdat mijn spieren aan de binnenkant van mijn benen het wel doen en de buitenkant niet.
Dus als ik op het droge zou lopen zou ik omvallen, omdat ik daardoor geen evenwicht kan hebben.
Ik ben na het zwemmen weer op mijn bed gaan liggen.
Op bezoek komen vanavond Opa en Oma Kranenburg en Gerard Nijsen.
Het is weer heel gezellig.
Groetjes Mitchel
dinsdag 6 maart 2012
Dinsdag 6 maart
Ik heb goed geslapen. Ik moest in mijn douchestoel, maar had daarna rode plekken ervan.
Ik moest dus weer een poos op mijn bed liggen. Ik mocht er om tien uur uit en moest toen nog eten.
Ik eet een half broodje en moet gelijk om kwart over tien naar school.
Dat begint goed deze dag.
Ik heb een andere leraar en deze let niet op de tijd en om vijf over elf komt Odile mij bevrijden van deze school.
Heb even lekker gemopperd maar daarna gaat het wel weer.
Ik heb om kwart over elf fysio van José.
Ik heb gisteren avond weer iets nieuws gedaan en José wil dit gelijk van mij zien.
Ik kan vanaf mijn bed (als iemand mijn benen uit bed legt) zelf tot zit komen. Ik ga echt met stappen voor uit.
Dus dit heb ik even laten zien aan de fysio, maar ook aan mijn moeder.
Daarna heb ik weer aan de brug gestaan. Ik kon vijf keer achter elkaar vanaf zit zelf gaan staan.
Ben wel moe hierna maar niet super moe.
Om kwart over twaalf ga ik eten.
Mijn moeder maakt een broodje knakworst voor me.
Na het eten om één uur ga ik mijn bed in om te rusten. Ik kijk lekker een filmpje.
Om kwart voor drie heb ik fysio. We zouden naar beneden gaan om naar andere handschoenen te kijken, zodat ik zelf mijn rolstoel kan rollen. Als ik dit nu doe dan gaan mijn vingers en mijn nagels in mijn andere vingers duwen, omdat deze krom staan en dit doet zeer. Door een communicatie foutje tussen de verpleging en de fysio waren ze me vergeten aan te kleden en in de stoel te zetten. Dus alles snel snel en gauw naar beneden. Het is wel gelukt. Ze maken met dat handschoentje nu mijn duim vast, zodat ik er geen last meer van heb.
Om half vier moet ik me gauw omkleden want ik moet het zwembad in.
Ja, u leest het goed, eindelijk mag ik zwemmen!!!!
Ik vind het heerlijk als ik in het water lig en vind dit helemaal niet eng.
En weet u wat:
IK KAN LOPEN IN HET WATER.
Heel raar. Ik wist zelfs niet meer hoe ik moest lopen.
Gek hè, dat je dat niet meer weet.
Ik heb ook nog een beetje op mijn rug gezwommen en na een half uur moest ik eruit.
Ik ben nu wel heel erg moe, maar ook voldaan.
Ik ga even lekker op mijn bed liggen.
Na het eten komen Ome Fred met Tante Ans Wijnen en Marc van Eck.
Het was heel gezellig.
Groetjes Mitchel
Ik moest dus weer een poos op mijn bed liggen. Ik mocht er om tien uur uit en moest toen nog eten.
Ik eet een half broodje en moet gelijk om kwart over tien naar school.
Dat begint goed deze dag.
Ik heb een andere leraar en deze let niet op de tijd en om vijf over elf komt Odile mij bevrijden van deze school.
Heb even lekker gemopperd maar daarna gaat het wel weer.
Ik heb om kwart over elf fysio van José.
Ik heb gisteren avond weer iets nieuws gedaan en José wil dit gelijk van mij zien.
Ik kan vanaf mijn bed (als iemand mijn benen uit bed legt) zelf tot zit komen. Ik ga echt met stappen voor uit.
Dus dit heb ik even laten zien aan de fysio, maar ook aan mijn moeder.
Daarna heb ik weer aan de brug gestaan. Ik kon vijf keer achter elkaar vanaf zit zelf gaan staan.
Ben wel moe hierna maar niet super moe.
Om kwart over twaalf ga ik eten.
Mijn moeder maakt een broodje knakworst voor me.
Na het eten om één uur ga ik mijn bed in om te rusten. Ik kijk lekker een filmpje.
Om kwart voor drie heb ik fysio. We zouden naar beneden gaan om naar andere handschoenen te kijken, zodat ik zelf mijn rolstoel kan rollen. Als ik dit nu doe dan gaan mijn vingers en mijn nagels in mijn andere vingers duwen, omdat deze krom staan en dit doet zeer. Door een communicatie foutje tussen de verpleging en de fysio waren ze me vergeten aan te kleden en in de stoel te zetten. Dus alles snel snel en gauw naar beneden. Het is wel gelukt. Ze maken met dat handschoentje nu mijn duim vast, zodat ik er geen last meer van heb.
Om half vier moet ik me gauw omkleden want ik moet het zwembad in.
Ja, u leest het goed, eindelijk mag ik zwemmen!!!!
Ik vind het heerlijk als ik in het water lig en vind dit helemaal niet eng.
En weet u wat:
IK KAN LOPEN IN HET WATER.
Heel raar. Ik wist zelfs niet meer hoe ik moest lopen.
Gek hè, dat je dat niet meer weet.
Ik heb ook nog een beetje op mijn rug gezwommen en na een half uur moest ik eruit.
Ik ben nu wel heel erg moe, maar ook voldaan.
Ik ga even lekker op mijn bed liggen.
Na het eten komen Ome Fred met Tante Ans Wijnen en Marc van Eck.
Het was heel gezellig.
Groetjes Mitchel
maandag 5 maart 2012
Maandag 5 maart
Ik ben weer om half acht wakker gemaakt. Aan deze tijd wen ik ook alweer, want mijn humeur is goed.
Ik ben aan het aftellen om naar huis te gaan.
Na het ontbijt ben ik mijn stoel in gegaan, zo rond 9 uur.
Ik had om kwart over tien een afspraak bij de techniek beneden. Ze hebben mijn lepel afgemaakt en we zouden verder gaan kijken of ik wat met een IPad zou kunnen.
Alleen is de IPad die ik krijg er nog niet en beneden bij de techniek was het programma stuk, dus konden we hier weinig mee.
Toen heel even rustig gezeten en om kwart voor twaalf had ik fysio van José.
We zijn weer in en uit de auto gegaan en dit ging allemaal prima.
Daarna moest ik eten.
Na het eten (om tien voor half twee) ben ik mijn bed weer ingegaan.
Ik heb nu bijna vierenenhalf uur gezeten in mijn stoel.
Ik ga even een film kijken op bed.
Om kwart over twee moest ik mijn handbewogen rolstoel in voor fysio.
Ik moet zelf mijn rolstoel rollen en proberen een slalom te doen tussen kegels door.
Het is erg zwaar, maar het lukt me. Alleen doen mijn handen zeer, omdat de handschoenen die ik nu heb heel erg rot zitten. We gaan eerdaags een afspraak maken om te kijken of dit anders kan.
Daarna om kwart voor drie heb ik gelijk school; BAH.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat het achteraf wel meeviel. Ik begrijp gelijk meer van één vak, waar ik eerst helemaal niks van snapte.
Om vier uur ben ik weer mijn bed in gegaan.
Vanavond komen mijn vader, Tante Mieke en Daan. Gezellig.
Ik wil nog wel even vertellen wat ik deze week bereikt heb:
- Gaan staan aan de brug
- Staan in de brug met spalken en zelf steunen op mijn armen ruim 10 seconden
- Staan 3 seconden zonder steun aan de armen tussen de brug
- Opbouwen in de handbewogen rolstoel
- Zelfstandig rijden in de rolstoel met handschoenen
- Zelf telefoon bedienen en een pakje Wicky vasthouden
- Staande transfer naar de auto maken
- Naar school geweest!
- De douchestoel dagelijks gebruiken
Best wel veel hè voor een week!!!!!!!!!!!!!!!!!
Groetjes Mitchel
Ik ben aan het aftellen om naar huis te gaan.
Na het ontbijt ben ik mijn stoel in gegaan, zo rond 9 uur.
Ik had om kwart over tien een afspraak bij de techniek beneden. Ze hebben mijn lepel afgemaakt en we zouden verder gaan kijken of ik wat met een IPad zou kunnen.
Alleen is de IPad die ik krijg er nog niet en beneden bij de techniek was het programma stuk, dus konden we hier weinig mee.
Toen heel even rustig gezeten en om kwart voor twaalf had ik fysio van José.
We zijn weer in en uit de auto gegaan en dit ging allemaal prima.
Daarna moest ik eten.
Na het eten (om tien voor half twee) ben ik mijn bed weer ingegaan.
Ik heb nu bijna vierenenhalf uur gezeten in mijn stoel.
Ik ga even een film kijken op bed.
Om kwart over twee moest ik mijn handbewogen rolstoel in voor fysio.
Ik moet zelf mijn rolstoel rollen en proberen een slalom te doen tussen kegels door.
Het is erg zwaar, maar het lukt me. Alleen doen mijn handen zeer, omdat de handschoenen die ik nu heb heel erg rot zitten. We gaan eerdaags een afspraak maken om te kijken of dit anders kan.
Daarna om kwart voor drie heb ik gelijk school; BAH.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat het achteraf wel meeviel. Ik begrijp gelijk meer van één vak, waar ik eerst helemaal niks van snapte.
Om vier uur ben ik weer mijn bed in gegaan.
Vanavond komen mijn vader, Tante Mieke en Daan. Gezellig.
Ik wil nog wel even vertellen wat ik deze week bereikt heb:
- Gaan staan aan de brug
- Staan in de brug met spalken en zelf steunen op mijn armen ruim 10 seconden
- Staan 3 seconden zonder steun aan de armen tussen de brug
- Opbouwen in de handbewogen rolstoel
- Zelfstandig rijden in de rolstoel met handschoenen
- Zelf telefoon bedienen en een pakje Wicky vasthouden
- Staande transfer naar de auto maken
- Naar school geweest!
- De douchestoel dagelijks gebruiken
Best wel veel hè voor een week!!!!!!!!!!!!!!!!!
Groetjes Mitchel
zondag 4 maart 2012
Zondag 4 maart
Zo even bijkletsen van een paar dagen. Vrijdag ging alles goed. Ik heb zware therapie gehad met José. Ik heb mezelf staand gekregen aan de brug ( zie filmpje).
Het was heel zwaar maar ik krijg het wel voor elkaar om mezelf te laten staan met behulp van de brug.
Zaterdag lekker dagje gehad. Ik was om half elf wakker, ben daarna gedoucht en aangekleed.
Mijn moeder was er om half één met Marijke.
Mijn vader kwam even daarna.
Zo rond één uur kwamen Ome Leon met Martine en Renske en Babet.
Het was gezellig.
's Middags even rustig aan gedaan en om kwart voor zeven was mijn vaste visite Ronald, Brigitte, Rick en Tim er weer. Ronald nam een mooi houtsnijwerk mee van een paard. Deze is van mijn opa en die mag ik lenen zolang ik hier ben. Erg mooi Opa dank u wel.
We hebben Chinees en patat gehaald en het was lekker.
Mijn moeder is om half tien weggegaan en de rest is om ongeveer 11 uur naar huis gegaan. Toen ben ik lekker naar bed gegaan.
Zondag werd ik om elf uur wakker. Lekker uitgeslapen. Alles gaat goed.
Ik moet even op mijn bed blijven liggen omdat ik rode plekken heb van de douchestoel.
Om één uur ga ik mijn rolstoel in.
Ik wil even de auto in om wat meer van de omgeving te zien.
We gaan rond twee uur de auto in. Mijn vader helpt me om hier in te komen. We zijn even langs het stadion van Utrecht gereden en een rondje in de omgeving. Ik denk dat ik drie kwartier in de auto heb gezeten en het ging hartstikke goed.
Toen we terug waren zaten Tante Sonja en Oma van Groningen er al. We hebben even gezellig in de kantine gezeten en daarna ben ik mijn bed weer ingegaan. Even achter de computer.
Om kwart over vijf kwamen Nel en Rianne. Mijn moeder en Nel hebben lekker kip bij KFC gehaald, alleen waren ze daar vergeten om mijn bestelling erin te doen, maar ja het was gezellig.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
Het was heel zwaar maar ik krijg het wel voor elkaar om mezelf te laten staan met behulp van de brug.
Zaterdag lekker dagje gehad. Ik was om half elf wakker, ben daarna gedoucht en aangekleed.
Mijn moeder was er om half één met Marijke.
Mijn vader kwam even daarna.
Zo rond één uur kwamen Ome Leon met Martine en Renske en Babet.
Het was gezellig.
's Middags even rustig aan gedaan en om kwart voor zeven was mijn vaste visite Ronald, Brigitte, Rick en Tim er weer. Ronald nam een mooi houtsnijwerk mee van een paard. Deze is van mijn opa en die mag ik lenen zolang ik hier ben. Erg mooi Opa dank u wel.
We hebben Chinees en patat gehaald en het was lekker.
Mijn moeder is om half tien weggegaan en de rest is om ongeveer 11 uur naar huis gegaan. Toen ben ik lekker naar bed gegaan.
Zondag werd ik om elf uur wakker. Lekker uitgeslapen. Alles gaat goed.
Ik moet even op mijn bed blijven liggen omdat ik rode plekken heb van de douchestoel.
Om één uur ga ik mijn rolstoel in.
Ik wil even de auto in om wat meer van de omgeving te zien.
We gaan rond twee uur de auto in. Mijn vader helpt me om hier in te komen. We zijn even langs het stadion van Utrecht gereden en een rondje in de omgeving. Ik denk dat ik drie kwartier in de auto heb gezeten en het ging hartstikke goed.
Toen we terug waren zaten Tante Sonja en Oma van Groningen er al. We hebben even gezellig in de kantine gezeten en daarna ben ik mijn bed weer ingegaan. Even achter de computer.
Om kwart over vijf kwamen Nel en Rianne. Mijn moeder en Nel hebben lekker kip bij KFC gehaald, alleen waren ze daar vergeten om mijn bestelling erin te doen, maar ja het was gezellig.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
vrijdag 2 maart 2012
Donderdag 1 maart
Ik ben weer om half acht wakker gemaakt. Gelukkig ben ik niet zo chago als de vorige dag.
Na het ritueel van in de douchestoel, wassen en aankleden, ga ik mijn elektrische rolstoel in voor het ontbijt.
Ik heb om half tien ergotherapie. Ze gaan een andere douchestoel regelen, omdat die ik nu heb te groot voor mij is.
Om kwart voor tien komen mijn moeder, Tim en Kimberly er aan. Erg leuk want ze doen een meeloopdag, zodat ze precies kunnen zien wat ik hier de hele dag doe.
Ik ga even mijn bed in en om kwart voor elf tot kwart voor twaalf heb ik fysio van José. Ze heeft weer van alles bedacht. Ik heb gisteren aan een brug gestaan. Zo één die ze ook voor turnen gebruiken.
Ik heb zo goed als los gestaan en met behulp van José heb ik vijf minuten op mijn eigen benen gestaan.
Vandaag hebben we weer geprobeerd te staan, alleen heb ik heel veel last van spasmes dus het was wat moeilijker. José heeft eerst twee spalken aan de achterkant vastgemaakt, om er voor te zorgen dat het staan beter ging. Daarna heeft ze voor aan mijn kuiten en onder mijn voeten een soort brace omgedaan om te kijken of ik dan een stap kon doen. Ze heeft deze omgedaan, omdat ik mijn voeten nog niet kan heffen.
Maar ook door de erge spasmes lukt dit slecht en, oh, wat ben ik ontzettend moe. Zwaar een uur fysio.
Daarna moest ik gelijk door naar een intake van school.
Bah, ik heb hier echt een hekel aan. Maar ja, ze gaan contact opnemen met school om te kijken wat ik kan doen en alles gaat voorlopig mondeling, zolang ik niks kan schrijven of typen.
Ik ben gelijk van slag. Het is allemaal een beetje veel voor me.
Ik ga met mijn moeder, Tim en Kim naar beneden om daar wat te eten. Zo rond één uur ga ik mijn bed in. Ik ben helemaal stuk.
Ik lig lekker naar muziek te luisteren en val in slaap. Ik moest eigenlijk om kwart over twee naar de techniek, maar de verpleging liet me een half uur langer slapen.
Om kwart voor drie ben ik naar beneden gegaan. Roy heeft een aangepaste lepel voor mij gemaakt en een oogje voor mijn telefoon.
Er zit een rondje achterop, zodat ik mijn telefoon kan vasthouden en er is ook iets gemaakt zodat ik zelf kan bellen.
Het lukt dus dat is super. Met de lepel was ik uiteindelijk zo moe dat we hier maandag mee verder gaan.
Kim en Tim hebben bij de techniek een rondleiding gehad, mooi om te zien wat ze allemaal hier kunnen doen.
Daarna zaten we even in de woonkamer en Anna en Lisanne gingen even naar buiten en wij zijn even mee gegaan.
Lekker even naar het park. Mitchel voorop en Anna hing hier achteraan met de rolbrancard. Iedereen staart ons aan buiten. Was leuk en gezellig en het is heerlijk weer. Om kwart voor vijf ga ik weer mijn bed in en doe ik weer even mijn ogen dicht. Erg vermoeiende dag.
Ik ga er om kwart over vijf uit om bij het eten te zijn. Ik eet alleen later, want mijn vader neemt een prak mee van Oma. Ik lig nog even lekker in mijn bed.
Vanavond komen René, Ingrid, Yordi en Sharon en Martijn op visite. Het is erg gezellig en vind het fijn dat er nog zoveel visite voor mij komt.
Groetjes Mitchel
Na het ritueel van in de douchestoel, wassen en aankleden, ga ik mijn elektrische rolstoel in voor het ontbijt.
Ik heb om half tien ergotherapie. Ze gaan een andere douchestoel regelen, omdat die ik nu heb te groot voor mij is.
Om kwart voor tien komen mijn moeder, Tim en Kimberly er aan. Erg leuk want ze doen een meeloopdag, zodat ze precies kunnen zien wat ik hier de hele dag doe.
Ik ga even mijn bed in en om kwart voor elf tot kwart voor twaalf heb ik fysio van José. Ze heeft weer van alles bedacht. Ik heb gisteren aan een brug gestaan. Zo één die ze ook voor turnen gebruiken.
Ik heb zo goed als los gestaan en met behulp van José heb ik vijf minuten op mijn eigen benen gestaan.
Vandaag hebben we weer geprobeerd te staan, alleen heb ik heel veel last van spasmes dus het was wat moeilijker. José heeft eerst twee spalken aan de achterkant vastgemaakt, om er voor te zorgen dat het staan beter ging. Daarna heeft ze voor aan mijn kuiten en onder mijn voeten een soort brace omgedaan om te kijken of ik dan een stap kon doen. Ze heeft deze omgedaan, omdat ik mijn voeten nog niet kan heffen.
Maar ook door de erge spasmes lukt dit slecht en, oh, wat ben ik ontzettend moe. Zwaar een uur fysio.
Daarna moest ik gelijk door naar een intake van school.
Bah, ik heb hier echt een hekel aan. Maar ja, ze gaan contact opnemen met school om te kijken wat ik kan doen en alles gaat voorlopig mondeling, zolang ik niks kan schrijven of typen.
Ik ben gelijk van slag. Het is allemaal een beetje veel voor me.
Ik ga met mijn moeder, Tim en Kim naar beneden om daar wat te eten. Zo rond één uur ga ik mijn bed in. Ik ben helemaal stuk.
Ik lig lekker naar muziek te luisteren en val in slaap. Ik moest eigenlijk om kwart over twee naar de techniek, maar de verpleging liet me een half uur langer slapen.
Om kwart voor drie ben ik naar beneden gegaan. Roy heeft een aangepaste lepel voor mij gemaakt en een oogje voor mijn telefoon.
Er zit een rondje achterop, zodat ik mijn telefoon kan vasthouden en er is ook iets gemaakt zodat ik zelf kan bellen.
Het lukt dus dat is super. Met de lepel was ik uiteindelijk zo moe dat we hier maandag mee verder gaan.
Kim en Tim hebben bij de techniek een rondleiding gehad, mooi om te zien wat ze allemaal hier kunnen doen.
Daarna zaten we even in de woonkamer en Anna en Lisanne gingen even naar buiten en wij zijn even mee gegaan.
Lekker even naar het park. Mitchel voorop en Anna hing hier achteraan met de rolbrancard. Iedereen staart ons aan buiten. Was leuk en gezellig en het is heerlijk weer. Om kwart voor vijf ga ik weer mijn bed in en doe ik weer even mijn ogen dicht. Erg vermoeiende dag.
Ik ga er om kwart over vijf uit om bij het eten te zijn. Ik eet alleen later, want mijn vader neemt een prak mee van Oma. Ik lig nog even lekker in mijn bed.
Vanavond komen René, Ingrid, Yordi en Sharon en Martijn op visite. Het is erg gezellig en vind het fijn dat er nog zoveel visite voor mij komt.
Groetjes Mitchel
woensdag 29 februari 2012
Dinsdag 28 februari
Ik werd om half acht wakker gemaakt, omdat ik weer op mijn douchestoel moest. Ik was nogal flink chagrijnig op Janneke en ze zei dat ze me even met rust zou laten en dan verder met mij ging. Ondertussen was het acht uur en ik had Janneke nog niet gezien. Ik dacht dat ik misschien wel erg boos was geworden en dat ze me daarom langer met rust liet, maar dit was niet het geval.
Mijn stoel was nog stuk en die hebben ze gisteren naar de techniek gebracht om te laten maken. Normaal gesproken is die stoel dan dezelfde dag terug omdat je deze elke dag nodig hebt.
Nu was het geval dat Janneke alle afdelingen is afgelopen om mijn stoel te zoeken, maar ze kon hem dus niet vinden omdat ze er beneden nog niet klaar mee waren.
Dus maar even op het bed mijn gewassen en aangekleed en daarna mijn stoel in voor het ontbijt.
Ik heb me ook nog gewogen vanmorgen en ik ben gelukkig 4 ons aangekomen!!!
Hier ben ik erg blij mee.
Na het ontbijt weer even mijn bed in en een film gekeken. Om kwart over elf had ik fysio en ben ik weer mijn elektrische rolstoel ingegaan. Met José hebben we lopen zoeken naar een draaischijf. Dit omdat ik wel mijn bed staand uit kan komen, maar mijn voeten niet mee kan draaien. We hebben verschillende afdelingen gehad maar niks passends gevonden.
Roy van de techniek heeft weer iets gevonden voor de Playstation. Ze zijn er wel mee bezig maar het neemt een hoop tijd in beslag.
Toen ging ik aan de lunch. Het was niet lekker wat er voor mijn neus stond, dus dit heb ik niet op. Ik ben gelijk na het eten met mijn moeder naar buiten gaan en we hebben bij het bakkertje hier op de hoek een broodje gehaald. Ik heb 2 broodjes op.
Daarna teruggereden en ben ik weer op bed gegaan.
Ik kan even een uurtje rusten voor de volgende therapie.
Ik heb om kwart voor drie weer fysio en ik ga weer proberen zelf te rijden. Dit lukt me vandaag niet.
De handschoenen die ik hier voor heb zijn te groot en mijn nagels gaan de hele tijd in mijn hand staan als ik probeer te rollen. We zijn nog even naar de techniek gegaan, maar er was niemand die me kon helpen. Morgen zullen ze er wel iets aan doen en dan gaat het vast beter.
Om half vier heb ik sport. We gaan proberen of ik een handbike vooruit kan laten komen. Het duurde 20 minuten voordat ze de juiste stoel met het juiste wiel bij elkaar hadden. Toen we dat voor elkaar hadden, toen was het probleem dat mijn handen hier uit vielen.
Ze hebben ze vast getaped en toen ging het. Ik vond het eerst wel licht gaan maar daar kwam ik snel van terug. Jemig wat is dit zwaar; maar ik heb wel een rondje gereden hiermee.
Ik zal morgen wel spierpijn hebben.
Nu ben ik zo moe dat ik weer naar bed ging. Ik kijk wat op de computer en om kwart over vijf ga ik weer eten. Vanavond komen mijn vader en Chris, Damon en Nigel. Gezellig.
Groetjes Mitchel
Mijn stoel was nog stuk en die hebben ze gisteren naar de techniek gebracht om te laten maken. Normaal gesproken is die stoel dan dezelfde dag terug omdat je deze elke dag nodig hebt.
Nu was het geval dat Janneke alle afdelingen is afgelopen om mijn stoel te zoeken, maar ze kon hem dus niet vinden omdat ze er beneden nog niet klaar mee waren.
Dus maar even op het bed mijn gewassen en aangekleed en daarna mijn stoel in voor het ontbijt.
Ik heb me ook nog gewogen vanmorgen en ik ben gelukkig 4 ons aangekomen!!!
Hier ben ik erg blij mee.
Na het ontbijt weer even mijn bed in en een film gekeken. Om kwart over elf had ik fysio en ben ik weer mijn elektrische rolstoel ingegaan. Met José hebben we lopen zoeken naar een draaischijf. Dit omdat ik wel mijn bed staand uit kan komen, maar mijn voeten niet mee kan draaien. We hebben verschillende afdelingen gehad maar niks passends gevonden.
Roy van de techniek heeft weer iets gevonden voor de Playstation. Ze zijn er wel mee bezig maar het neemt een hoop tijd in beslag.
Toen ging ik aan de lunch. Het was niet lekker wat er voor mijn neus stond, dus dit heb ik niet op. Ik ben gelijk na het eten met mijn moeder naar buiten gaan en we hebben bij het bakkertje hier op de hoek een broodje gehaald. Ik heb 2 broodjes op.
Daarna teruggereden en ben ik weer op bed gegaan.
Ik kan even een uurtje rusten voor de volgende therapie.
Ik heb om kwart voor drie weer fysio en ik ga weer proberen zelf te rijden. Dit lukt me vandaag niet.
De handschoenen die ik hier voor heb zijn te groot en mijn nagels gaan de hele tijd in mijn hand staan als ik probeer te rollen. We zijn nog even naar de techniek gegaan, maar er was niemand die me kon helpen. Morgen zullen ze er wel iets aan doen en dan gaat het vast beter.
Om half vier heb ik sport. We gaan proberen of ik een handbike vooruit kan laten komen. Het duurde 20 minuten voordat ze de juiste stoel met het juiste wiel bij elkaar hadden. Toen we dat voor elkaar hadden, toen was het probleem dat mijn handen hier uit vielen.
Ze hebben ze vast getaped en toen ging het. Ik vond het eerst wel licht gaan maar daar kwam ik snel van terug. Jemig wat is dit zwaar; maar ik heb wel een rondje gereden hiermee.
Ik zal morgen wel spierpijn hebben.
Nu ben ik zo moe dat ik weer naar bed ging. Ik kijk wat op de computer en om kwart over vijf ga ik weer eten. Vanavond komen mijn vader en Chris, Damon en Nigel. Gezellig.
Groetjes Mitchel
maandag 27 februari 2012
Maandag 27 februari
De nacht is goed gegaan. Ik werd om half acht wakker gemaakt, omdat ik op de douchestoel moest.
Gelijk in mijn stoel voor het ontbijt.
Ik zou eigenlijk om half negen logopedie krijgen, maar ik weet niet waarvoor.
Misschien praat ik niet duidelijk genoeg hier, maar ze kunnen ook geen Venneps, dus begrijpen ze het minder.
Nee grapje, maar ze is niet geweest.
Daarna heb ik nog ergotherapie gehad met Marloes en met Ingrid. Dit is de psycholoog hier, waar ik niet mee in gesprek wilde.
Marloes moest naar beneden om mijn douchestoel te veranderen bij de techniek en ik heb samen met Ingrid wat filmpjes zitten kijken op YouTube. Gewoon zonder zware gesprekken. Het was wel leuk.
Toen ik daar klaar was kwam mijn moeder hier. Ik heb om kwart voor twaalf fysio met José en we gaan kijken of ik in de auto van mijn moeder kan komen.
Dit ging echt goed. Ik kon er goed inkomen en de auto rook helemaal fijn. Het was een geur die ik rook, die van THUIS komt en wat ik al weken niet geroken heb. Apart hè.
Mijn moeder is toen een klein stukje over de parkeerplaats gaan rijden om te kijken of dit goed ging.
Bochtje linksom, bochtje rechtsom, alles ging goed. Ik kan goed mijn evenwicht bewaren, dus helemaal top.
Ik ben er al klaar voor om naar huis te gaan.
Mijn moeder ging mij zelf uit de auto halen, omdat ze dit als we thuis zijn ook zelf moet doen. Eerst mijn benen uit de auto, mijn lichaam draaien en toen vergat mijn moeder, dat ik er nog niet klaar voor was om te gaan staan. Ze tilde me ineens op en ik zakte gelijk door mijn knieën. Maar gelukkig kon ze me goed opvangen en vielen we niet op de grond samen.
Nog een paar keer oefenen van de week en dan gaat het vast super.
Toen ging ik eten. Er was lekker patat met kip, maar we waren door de fysio te laat voor het eten en dan is de patat al helemaal slap. Bah.
Dus nog een broodje op, want dat warme eten hoef ik zo niet.
Daarna even naar mijn bed gegaan. Om kwart over twee had ik weer fysio. Mijn nieuwe handbewogen rolstoel is boven gebracht en die gaan we nu uitproberen.
Het zit heel heel erg anders dan mijn elektrische rolstoel. Wel beter alleen heel erg wennen. Ik probeer zelf met een soort brace aan mijn hand om vooruit te komen. Jemig wat is dit zwaar aan mijn armen, maar het lukt me redelijk. Even een half uur en dan proberen we het om half vier nog een keer.
Tussendoor in m'n elektrische rolstoel gezeten en daarna weer in mijn andere rolstoel.
Poeh, ik heb een heel rondje op de afdeling gerold en ben heel erg moe nu. Topsport!
Ik ga weer even op mijn bed liggen. Om kwart over vijf gaan we eten. Ik eet wat poffertjes.
Na het eten ga ik weer even op mijn bed liggen. Zo rond kwart voor zeven komen Dorien en Karin op visite. Erg lief dat ze komen. Het zijn twee juffen van mijn basisschool.
We hebben gezellig zitten kletsen en om half negen zijn zij en mijn moeder naar huis gegaan. Ik ga nu op mijn bed wat films liggen kijken.
Groetjes Mitchel
Gelijk in mijn stoel voor het ontbijt.
Ik zou eigenlijk om half negen logopedie krijgen, maar ik weet niet waarvoor.
Misschien praat ik niet duidelijk genoeg hier, maar ze kunnen ook geen Venneps, dus begrijpen ze het minder.
Nee grapje, maar ze is niet geweest.
Daarna heb ik nog ergotherapie gehad met Marloes en met Ingrid. Dit is de psycholoog hier, waar ik niet mee in gesprek wilde.
Marloes moest naar beneden om mijn douchestoel te veranderen bij de techniek en ik heb samen met Ingrid wat filmpjes zitten kijken op YouTube. Gewoon zonder zware gesprekken. Het was wel leuk.
Toen ik daar klaar was kwam mijn moeder hier. Ik heb om kwart voor twaalf fysio met José en we gaan kijken of ik in de auto van mijn moeder kan komen.
Dit ging echt goed. Ik kon er goed inkomen en de auto rook helemaal fijn. Het was een geur die ik rook, die van THUIS komt en wat ik al weken niet geroken heb. Apart hè.
Mijn moeder is toen een klein stukje over de parkeerplaats gaan rijden om te kijken of dit goed ging.
Bochtje linksom, bochtje rechtsom, alles ging goed. Ik kan goed mijn evenwicht bewaren, dus helemaal top.
Ik ben er al klaar voor om naar huis te gaan.
Mijn moeder ging mij zelf uit de auto halen, omdat ze dit als we thuis zijn ook zelf moet doen. Eerst mijn benen uit de auto, mijn lichaam draaien en toen vergat mijn moeder, dat ik er nog niet klaar voor was om te gaan staan. Ze tilde me ineens op en ik zakte gelijk door mijn knieën. Maar gelukkig kon ze me goed opvangen en vielen we niet op de grond samen.
Nog een paar keer oefenen van de week en dan gaat het vast super.
Toen ging ik eten. Er was lekker patat met kip, maar we waren door de fysio te laat voor het eten en dan is de patat al helemaal slap. Bah.
Dus nog een broodje op, want dat warme eten hoef ik zo niet.
Daarna even naar mijn bed gegaan. Om kwart over twee had ik weer fysio. Mijn nieuwe handbewogen rolstoel is boven gebracht en die gaan we nu uitproberen.
Het zit heel heel erg anders dan mijn elektrische rolstoel. Wel beter alleen heel erg wennen. Ik probeer zelf met een soort brace aan mijn hand om vooruit te komen. Jemig wat is dit zwaar aan mijn armen, maar het lukt me redelijk. Even een half uur en dan proberen we het om half vier nog een keer.
Tussendoor in m'n elektrische rolstoel gezeten en daarna weer in mijn andere rolstoel.
Poeh, ik heb een heel rondje op de afdeling gerold en ben heel erg moe nu. Topsport!
Ik ga weer even op mijn bed liggen. Om kwart over vijf gaan we eten. Ik eet wat poffertjes.
Na het eten ga ik weer even op mijn bed liggen. Zo rond kwart voor zeven komen Dorien en Karin op visite. Erg lief dat ze komen. Het zijn twee juffen van mijn basisschool.
We hebben gezellig zitten kletsen en om half negen zijn zij en mijn moeder naar huis gegaan. Ik ga nu op mijn bed wat films liggen kijken.
Groetjes Mitchel
zondag 26 februari 2012
Zondag 26 februari
Ik werd om half elf wakker gemaakt, dus ik heb lekker kunnen uitslapen. Daarna moest ik in de douchestoel. Ik heb daarin gedoucht, dus hoef ik niet meer op zo'n brancard te liggen.
Mijn vader was er ook al vroeg. Gezellig.
Zo rond half één kwam mijn moeder met Marco. Zij heeft broodjes met knakworst voor me gemaakt, die ik in de woonkamer heb opgegeten.
Zo rond twee uur kwamen Richard, José en Martijn Enthoven langs.Ik ben toen in mijn stoel gegaan. Het was heel gezellig. Ze gingen om vier uur weer weg.
Om drie uur kwamen Oma van Groningen, Tante Sonja en Kelly ook langs. Oma had een lekkere cake gemaakt.
Ik ben daarna even lekker op mijn bed een film gaan kijken
's Avonds hebben we Chinees gehaald en dit was erg lekker. Rond kwart over zeven kwamen Sonja en Rick de Boer op visite. Vind het ontzettend lief dat ze kwamen. Rick, die nog zelf ziek is en wel de moeite doet om bij mij te komen. Super lief en bedankt. Vond het super fijn dat jullie er waren.
Nu nog één vol weekend hier en dan een dagje naar huis.
Ik kan niet wachten.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
Mijn vader was er ook al vroeg. Gezellig.
Zo rond half één kwam mijn moeder met Marco. Zij heeft broodjes met knakworst voor me gemaakt, die ik in de woonkamer heb opgegeten.
Zo rond twee uur kwamen Richard, José en Martijn Enthoven langs.Ik ben toen in mijn stoel gegaan. Het was heel gezellig. Ze gingen om vier uur weer weg.
Om drie uur kwamen Oma van Groningen, Tante Sonja en Kelly ook langs. Oma had een lekkere cake gemaakt.
Ik ben daarna even lekker op mijn bed een film gaan kijken
's Avonds hebben we Chinees gehaald en dit was erg lekker. Rond kwart over zeven kwamen Sonja en Rick de Boer op visite. Vind het ontzettend lief dat ze kwamen. Rick, die nog zelf ziek is en wel de moeite doet om bij mij te komen. Super lief en bedankt. Vond het super fijn dat jullie er waren.
Nu nog één vol weekend hier en dan een dagje naar huis.
Ik kan niet wachten.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
zaterdag 25 februari 2012
Zaterdag 25 februari
Zo ik heb uitgeslapen tot een uur of tien. Dat mocht ook wel want gisterenavond heb ik de klok nog gezien om half twee.
Na het wassen ben ik op mijn kamer gebleven en heb ik een film gekeken.
Rond half één was mijn moeder er met Kimberly en die had lekkere broodjes meegenomen en een gebakje van Nel. Dank je wel Nel.
Ik heb in de huiskamer een broodje op.
Rond kwart over twee kwamen Ome Leon, Sanne en mijn neefje Rick.
Het was gezellig en we hebben lekker zitten kletsen.
Mijn vader was er rond drie uur.
Ik ben om een uur of vier naar mijn kamer gegaan en ben even gaan slapen want ik was heel moe.
Zo rond kwart over zes werd ik wakker en ik had een spasme gehad. Mijn knieën lagen omhoog gebogen. Ik ging proberen om mijn been weer recht te krijgen en tot mijn verbazing lukte dat. Ik heb gauw de verpleging gebeld en mijn moeder laten roepen om te komen kijken.
Ik kan dus nu ook mijn been buigen en dat kon ik nog niet. Super nieuws!!!!!
Ik moet vaker slapen tussen door, dan gebeurt er nog eens iets.
Om kwart voor zeven kwamen Ronald, Brigitte, Rick en Tim om weer samen te eten. Eerst even het goede nieuws laten zien en dan eten bestellen. We eten patat en ik ga mijn stoel nu in.
Na het eten heb ik heel even met mijn speciale kussen op de bank gezeten.
Het ging wel even maar ik kreeg snel last van mijn kont, dus ben ik weer mijn stoel in gegaan.
We hebben even gezellig 'Ik hou van Holland' gekeken.
Het was weer gezellig.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
Na het wassen ben ik op mijn kamer gebleven en heb ik een film gekeken.
Rond half één was mijn moeder er met Kimberly en die had lekkere broodjes meegenomen en een gebakje van Nel. Dank je wel Nel.
Ik heb in de huiskamer een broodje op.
Rond kwart over twee kwamen Ome Leon, Sanne en mijn neefje Rick.
Het was gezellig en we hebben lekker zitten kletsen.
Mijn vader was er rond drie uur.
Ik ben om een uur of vier naar mijn kamer gegaan en ben even gaan slapen want ik was heel moe.
Zo rond kwart over zes werd ik wakker en ik had een spasme gehad. Mijn knieën lagen omhoog gebogen. Ik ging proberen om mijn been weer recht te krijgen en tot mijn verbazing lukte dat. Ik heb gauw de verpleging gebeld en mijn moeder laten roepen om te komen kijken.
Ik kan dus nu ook mijn been buigen en dat kon ik nog niet. Super nieuws!!!!!
Ik moet vaker slapen tussen door, dan gebeurt er nog eens iets.
Om kwart voor zeven kwamen Ronald, Brigitte, Rick en Tim om weer samen te eten. Eerst even het goede nieuws laten zien en dan eten bestellen. We eten patat en ik ga mijn stoel nu in.
Na het eten heb ik heel even met mijn speciale kussen op de bank gezeten.
Het ging wel even maar ik kreeg snel last van mijn kont, dus ben ik weer mijn stoel in gegaan.
We hebben even gezellig 'Ik hou van Holland' gekeken.
Het was weer gezellig.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
vrijdag 24 februari 2012
Vrijdag 24 februari
Zo ik heb goed geslapen en met het ontbijt zit ik weer in mijn stoel. Ik heb mijn eetlust weer een beetje terug, dus ik ben voor a.s. maandag (het weegmomentje) nu minder bang dan de vorige weken. Ik weet zeker dat ik nu wat ben aangekomen.
In de ochtend fysio van José gehad. We hebben geprobeerd of ik in een auto kon komen, maar dit lukte niet. Ik krijg geen vervoer voor de weekenden dat ik naar huis mag, dus moeten we kijken of het in een gewone auto lukt.
Nu probeerden we in een hele hoge auto te komen, maar ik ga het maandag in de auto van mijn moeder proberen en die is lager, dus denk dat dat wel gaat lukken.
Aan het einde van de ochtend had ik fysio, maar dan met alle kinderen die hier opgenomen zijn. Je hebt deze therapie alleen met z'n allen als het vakantie is, want dan valt school uit.
We hebben een spel gedaan. Het was best wel leuk.
Daarna 2 broodjes met kibbeling gegeten, want dit had mijn moeder meegenomen. Lekker!!!!
Toen dit klaar was ben ik even lekker naar m'n bed gegaan waar ik wat films heb liggen kijken.
Rond kwart over drie ben ik weer aangekleed en in mijn handbewogen rolstoel gezet.
Ik ging met de ergotherapeute Marloes naar beneden, omdat er nog aanpassingen gemaakt moeten worden voordat ik naar huis kan. Ik krijg nu weer een hele andere stoel, die ze maandag op maat gaan maken voor mij.
Ik kan waarschijnlijk zelf met deze stoel rijden. Ik krijg een soort handschoenen aan, die heel stroef zijn, zodat ik zelf kan duwen (rollen). Ik moet dit dan met mijn handpalm doen. Het is allemaal nog even afwachten of dit gaat lukken.
Ik heb daarna even met mijn andere rolstoel geoefend en dit lukte me aardig, alleen aan de linkerkant is het wiel te glad, dus lukt dit niet zo goed.
Ik ben redelijk moe hierna en ga weer mijn bed in. Het is nu kwart voor vijf. Het gaat goed zo, want ik moest proberen deze week mijn doel te halen van 3x per dag 2 uur in mijn stoel zitten. Van de week zat ik in totaal 8 uur in mijn stoel zonder rode plekjes, dus dit gaat super.
Vanavond komt de Familie Wijnhout met Luuk en Ruud. Gezellig. En natuurlijk mijn vader.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
In de ochtend fysio van José gehad. We hebben geprobeerd of ik in een auto kon komen, maar dit lukte niet. Ik krijg geen vervoer voor de weekenden dat ik naar huis mag, dus moeten we kijken of het in een gewone auto lukt.
Nu probeerden we in een hele hoge auto te komen, maar ik ga het maandag in de auto van mijn moeder proberen en die is lager, dus denk dat dat wel gaat lukken.
Aan het einde van de ochtend had ik fysio, maar dan met alle kinderen die hier opgenomen zijn. Je hebt deze therapie alleen met z'n allen als het vakantie is, want dan valt school uit.
We hebben een spel gedaan. Het was best wel leuk.
Daarna 2 broodjes met kibbeling gegeten, want dit had mijn moeder meegenomen. Lekker!!!!
Toen dit klaar was ben ik even lekker naar m'n bed gegaan waar ik wat films heb liggen kijken.
Rond kwart over drie ben ik weer aangekleed en in mijn handbewogen rolstoel gezet.
Ik ging met de ergotherapeute Marloes naar beneden, omdat er nog aanpassingen gemaakt moeten worden voordat ik naar huis kan. Ik krijg nu weer een hele andere stoel, die ze maandag op maat gaan maken voor mij.
Ik kan waarschijnlijk zelf met deze stoel rijden. Ik krijg een soort handschoenen aan, die heel stroef zijn, zodat ik zelf kan duwen (rollen). Ik moet dit dan met mijn handpalm doen. Het is allemaal nog even afwachten of dit gaat lukken.
Ik heb daarna even met mijn andere rolstoel geoefend en dit lukte me aardig, alleen aan de linkerkant is het wiel te glad, dus lukt dit niet zo goed.
Ik ben redelijk moe hierna en ga weer mijn bed in. Het is nu kwart voor vijf. Het gaat goed zo, want ik moest proberen deze week mijn doel te halen van 3x per dag 2 uur in mijn stoel zitten. Van de week zat ik in totaal 8 uur in mijn stoel zonder rode plekjes, dus dit gaat super.
Vanavond komt de Familie Wijnhout met Luuk en Ruud. Gezellig. En natuurlijk mijn vader.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
donderdag 23 februari 2012
Woensdag 22 en donderdag 23 februari
Hier even een kort berichtje van mij. We kunnen niet zoveel schrijven op het blog, want mijn moeder is even niet geweest wegens omstandigheden met mijn zusje Kimberly.
Het gaat best wel goed met mij. Ik zit deze dagen veel in mijn stoel en voel me redelijk goed.
Ik heb deze dagen fysio gehad (2x op een dag) en ergo elke dag.
Ik heb wel heel goed nieuws gehad.
Ik mag over 2 weken een dagje naar huis. Dus u begrijpt dat ik hier heel heel erg blij mee ben.
We moeten nog wat dingen regelen maar dit komt zeker goed.
Woensdagavond waren mijn vader er met Opa en Oma Kranenburg.
Oma heeft heerlijke rollade gemaakt met gebakken aardappels en ik heb heel veel gegeten. Bedankt.
Vanavond kon mijn vader niet komen want Oma Kranenburg is vandaag jarig.
Lieve oma, van harte gefeliciteerd met uw verjaardag en maak er een leuke dag van.
En nu is Marijke er met haar moeder.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
Oh ja, ik vergeet het telkens, maar wil iedereen bedanken die deze week kaarten, kadootjes en e-cards hebben gestuurd i.v.m. mijn verjaardag. En ook iedereen die iedere keer kaarten stuurt voor mijn herstel en de mailtjes op mijn blog. Dit waardeer ik erg en vind dit super leuk.
Ontzettend bedankt voor alle belangstelling.
Het gaat best wel goed met mij. Ik zit deze dagen veel in mijn stoel en voel me redelijk goed.
Ik heb deze dagen fysio gehad (2x op een dag) en ergo elke dag.
Ik heb wel heel goed nieuws gehad.
Ik mag over 2 weken een dagje naar huis. Dus u begrijpt dat ik hier heel heel erg blij mee ben.
We moeten nog wat dingen regelen maar dit komt zeker goed.
Woensdagavond waren mijn vader er met Opa en Oma Kranenburg.
Oma heeft heerlijke rollade gemaakt met gebakken aardappels en ik heb heel veel gegeten. Bedankt.
Vanavond kon mijn vader niet komen want Oma Kranenburg is vandaag jarig.
Lieve oma, van harte gefeliciteerd met uw verjaardag en maak er een leuke dag van.
En nu is Marijke er met haar moeder.
Tot morgen.
Groetjes Mitchel
Oh ja, ik vergeet het telkens, maar wil iedereen bedanken die deze week kaarten, kadootjes en e-cards hebben gestuurd i.v.m. mijn verjaardag. En ook iedereen die iedere keer kaarten stuurt voor mijn herstel en de mailtjes op mijn blog. Dit waardeer ik erg en vind dit super leuk.
Ontzettend bedankt voor alle belangstelling.
Abonneren op:
Posts (Atom)