Woensdag 28 maart

Om kwart over tien begint mijn therapie. Ik heb fysio van Annemarijn. We gaan transfer oefenen. Ik ga vanuit mijn stoel zelfstandig naar de bank in de oefenzaal. Ik heb geen kousen meer aan, dus dat gaat goed. Ik krijg geen dikke benen dus dat is fijn. Omdat ik deze kousen niet meer aan heb, kijken ze regelmatig of ik geen dikke benen krijg. Toen ze dat controleerden zagen ze dat ik rode plekken had van mijn eigen schoenen. Dus ging ik weer naar mijn stoel en naar de slaapkamer, waar ik weer een transfer maakte en ik ander sokken en schoenen aan moest. Dit gaat redelijk al moet ik nog veel oefenen.

Om kwart voor elf heb ik ergotherapie van Nienke. We gaan naar beneden, want daar zitten de ergo's voor de volwassenen en die hebben meer ervaringen met de handen dan Nienke.
Alles gaat volgens plan,  daarna gaan we naar de werkplaats van de technische dienst omdat ik weer een ander kussen in mijn nieuwe rolstoel moet.

Het is een drukke ochtend, want gelijk hierna, om kwart voor twaalf, heb ik sport van Wieteke.
We gaan weer in de ligfiets. Deze is wat aangepast en het gaat ook wat beter, maar mijn knieën schieten nog steeds op slot, dus dat is lastig.

Daarna ga ik eten. Na het eten ga ik even buiten in de zon zitten.
Om kwart over twee heb ik fysio van Joep.
Hij gaat weer aan de slag met de Lokomat. Een soort robot die voor mij loopt en ik word daar in vastgemaakt. Het is heel apart. Er zullen eerdaags filmpjes op mijn blog komen, zodat u het kunt zien.
Hierna ben ik heel erg moe, maar ik heb gelijk weer ergotherapie van Nienke.

Ze komt naar mijn kamer en eigenlijk wil ik hier blijven en op mijn bed liggen. Nienke vind dit prima en tussendoor zei ze dat ze pannenkoeken met mij wilde maken. Ik vond dit eigenlijk wel lekker, dus ging ik mijn bed weer uit.
Waar ik een fout maakte, is dat zij dit niet voor mij ging maken, maar ik moest het zelf maken. Zo, viel dat even tegen. Zelf een koekenpan pakken. Zelf boter uit de koelkast pakken, lepels pakken en ga zo maar door. Boter weer op de grond. Maar goed uiteindelijk heb ik met hulp van Nienke drie pannenkoeken gebakken en ze waren nog lekker ook. Maar moeilijk is het wel!!!!

Vanavond komen Opa en Oma Kranenburg gezellig op vistite.

Dan morgen. Ik mag lekker morgenmiddag naar huis omdat ik vrijdag voor het eerst weer naar het ziekenhuis moet. Spannend.

Groetjes, Mitchel