Woensdag 7 maart

Ik heb vanacht voor het eerst zonder medicijnen geslapen. Ik kreeg eerst nog medicijnen hiervoor, omdat ik anders niet in slaap kon komen. Dit is dus helemaal goed gegaan.
Na mijn ochtendritueel, dat u nou ondertussen kunt dromen, kwamen mijn ouders deze dag allebei vroeg, omdat het vandaag een meeloopdag is.
Dat betekent dat je met je ouders bij iedere therapie bent.
Er wordt dan uitgelegd wat ze allemaal met me doen de hele dag en ze kunnen dan allemaal vragen stellen.
Mijn ouders hebben eerst een gesprek met de maatschappelijk werker en met de psycholoog, maar daar hoef ik gelukkig niet bij te zijn.

Daarna om kwart over tien hebben we fysio met José. Ik laat aan mijn vader zien hoe ik kan staan aan de brug. Dat soort dingen ziet hij namelijk in de avond niet. José is heel positief over mij. Ik maak zulke goeie stappen de laatste tijd. Hard doortrainen dus.

Om kwart voor elf hebben we ergotherapie. We hebben een gesprek met de ergo van de volwassen afdeling en mijn eigen ergo.
Er wordt voorgesteld om de spieren en pezen in mijn handen te laten verkorten. Dit heeft als doel dat ik een functiehand krijg waar ik meer mee zou kunnen dan nu.
Dat verkorten doen ze door elke nacht een handschoen aan te trekken die mijn vingers in een kromme stand zetten. Dit zou ik twee maanden moeten doen en dan mag ik overdag niet mijn vingers meer oprekken. Ik zie dit helemaal niet zitten. Ik vind het een rot verhaal en wil dit gewoon niet.
Misschien komen de functies in mijn handen nog wel terug. Ik ga op het moment zo goed vooruit.
Ik moet vrijdag zeggen wat mijn beslissing is, dus we laten het nu even rusten.

Om kwart voor twaalf hebben wij een gesprek met de revalidatie arts.
Hij is heel tevreden over mij. Ik ben deze week weer een paar ons aangekomen en ik neem goede stappen en doe erg mijn best.
Ik krijg alleen meer medicijnen voor mijn spasmes want deze worden steeds erger.

Hierna ga ik gezellig beneden eten met mijn ouders.
Om één uur ga ik mijn bed weer in om te rusten.
Ik heb vandaag geen school, daar ben ik blij om.

Om kwart voor drie mag ik nog een keer zwemmen met de fysio Chris.
Dit stond niet in mijn programma, maar omdat we zo graag aan mijn vader willen laten zien hoe ik het doe in het water, heeft hij me extra ingepland om dit te doen.
Het ging weer goed. Ik vind het heerlijk in het water.
Als ik loop in het water is het net of ik over een koord moet lopen. Dit komt omdat mijn spieren aan de binnenkant van mijn benen het wel doen en de buitenkant niet.
Dus als ik op het droge zou lopen zou ik omvallen, omdat ik daardoor geen evenwicht kan hebben.

Ik ben na het zwemmen weer op mijn bed gaan liggen.
Op bezoek komen vanavond Opa en Oma Kranenburg en Gerard Nijsen.
Het is weer heel gezellig.

Groetjes Mitchel