Vrijdag 30 maart

Hier even een kort verslag van het ziekenhuis.

Gisterenmiddag hebben we Mitchel opgehaald uit het revalidatiecentrum. Hij moest vandaag voor controle naar het ziekenhuis. Ze gingen kijken of zijn nekwervels niet meer instabiel zijn.

Na een gesprek met de arts moesten we foto`s laten maken van zijn nek. Hij moest gewoon recht voor zich uit kijken en toen werd de foto gemaakt. Als op deze foto`s te zien was dat zijn nekwervels recht stonden, moest hij foto`s maken met zijn kin op zijn borst en het hoofd naar achteren gebogen.
Na de eerst foto werd duidelijk dat 1 nekwervel nog niet recht staat en daarom zijn de andere foto`s ook niet gemaakt.
Het blijkt dat de pezen om deze wervel niet of nog niet goed genezen zijn.

Mitchel mag nu zijn kraag gaan afbouwen. 1 uur per dag, na een paar dagen 2 uur per dag, enzovoort.
Hiermee hopen ze dat zijn spieren sterker worden.
Mitchel moet over 6 weken terug naar het AMC en dan worden wel die andere foto`s genomen. Daaruit zal blijken of het genoeg genezen is.
Als dit niet het geval is zal een operatie een optie blijven.

Zoals alles in ons leven is dit ook weer afwachten.

Groetjes, Diana

Woensdag 28 maart

Om kwart over tien begint mijn therapie. Ik heb fysio van Annemarijn. We gaan transfer oefenen. Ik ga vanuit mijn stoel zelfstandig naar de bank in de oefenzaal. Ik heb geen kousen meer aan, dus dat gaat goed. Ik krijg geen dikke benen dus dat is fijn. Omdat ik deze kousen niet meer aan heb, kijken ze regelmatig of ik geen dikke benen krijg. Toen ze dat controleerden zagen ze dat ik rode plekken had van mijn eigen schoenen. Dus ging ik weer naar mijn stoel en naar de slaapkamer, waar ik weer een transfer maakte en ik ander sokken en schoenen aan moest. Dit gaat redelijk al moet ik nog veel oefenen.

Om kwart voor elf heb ik ergotherapie van Nienke. We gaan naar beneden, want daar zitten de ergo's voor de volwassenen en die hebben meer ervaringen met de handen dan Nienke.
Alles gaat volgens plan,  daarna gaan we naar de werkplaats van de technische dienst omdat ik weer een ander kussen in mijn nieuwe rolstoel moet.

Het is een drukke ochtend, want gelijk hierna, om kwart voor twaalf, heb ik sport van Wieteke.
We gaan weer in de ligfiets. Deze is wat aangepast en het gaat ook wat beter, maar mijn knieën schieten nog steeds op slot, dus dat is lastig.

Daarna ga ik eten. Na het eten ga ik even buiten in de zon zitten.
Om kwart over twee heb ik fysio van Joep.
Hij gaat weer aan de slag met de Lokomat. Een soort robot die voor mij loopt en ik word daar in vastgemaakt. Het is heel apart. Er zullen eerdaags filmpjes op mijn blog komen, zodat u het kunt zien.
Hierna ben ik heel erg moe, maar ik heb gelijk weer ergotherapie van Nienke.

Ze komt naar mijn kamer en eigenlijk wil ik hier blijven en op mijn bed liggen. Nienke vind dit prima en tussendoor zei ze dat ze pannenkoeken met mij wilde maken. Ik vond dit eigenlijk wel lekker, dus ging ik mijn bed weer uit.
Waar ik een fout maakte, is dat zij dit niet voor mij ging maken, maar ik moest het zelf maken. Zo, viel dat even tegen. Zelf een koekenpan pakken. Zelf boter uit de koelkast pakken, lepels pakken en ga zo maar door. Boter weer op de grond. Maar goed uiteindelijk heb ik met hulp van Nienke drie pannenkoeken gebakken en ze waren nog lekker ook. Maar moeilijk is het wel!!!!

Vanavond komen Opa en Oma Kranenburg gezellig op vistite.

Dan morgen. Ik mag lekker morgenmiddag naar huis omdat ik vrijdag voor het eerst weer naar het ziekenhuis moet. Spannend.

Groetjes, Mitchel

Dinsdag 27 maart

Ik heb een goede nacht gehad. Om half tien heb ik fysiotherapie van José.

Ik ga achter een apparaat waarin ik op mijn ellebogen kan leunen en daar zelf mee moet lopen. Ik zet eerdaags het filmpje op mijn blog. 

Dit ging heel goed. Je merkt dat ik soms iets beter mijn benen recht kan zetten en soms lukt me dit ook helemaal niet. Ik heb best een aardig stukje hiermee gelopen.

Jose vroeg mij om doelen te bedenken. Ik kon niks verzinnen maar zij vroeg me of ik niet weer op een koets wilde zitten. Ik moet een foto meenemen hiervan en misschien komt Opa een keer langs met de marathon, zodat we kunnen oefenen hoe dit moet en of dit gaat.

Daarna had ik 5 minuten pauze en toen kwam Nienke van de ergo mij halen.

We zijn naar beneden geweest naar de techniek en daar hebben ze m'n mes af gemaakt (zie ook verhaaltje van tante Mieke, maandag 26 maart) en hebben we nog wat dingen opgemeten, zodat ik kan handbiken. Ik vind het rot zitten, maar dat is niet anders omdat ze geen goede maten hebben voor mij. Dus moeten we het doen met een te grote rolstoel en moeten er wat dingen gemaakt worden, zoals een zitting voor in mijn rug en klittenband om mijn handen, zodat deze hierin blijven zitten.

Ook hebben we weer een andere rolstoel. Deze is echt super licht en ik kon er veel makkelijker zelf mee rollen. Zo moeten we telkens kijken wat voor mij het beste is, voordat ik er één voor mezelf krijg. Ze moeten hier alleen oppassen, want ik kan mijn rem van deze rolstoel niet zelf bedienen.

Daarna ben ik even met mijn moeder een half uurtje naar buiten gegaan.

Na het eten kreeg ik de uitslag van mijn weegmomentje. Helaas ben ik weer een halve kilo afgevallen, maar mijn moeder denkt dat het komt omdat ik verschrikkelijk veel geef met mijn therapieën en dat het heel veel energie kost, want ik eet nog wel normaal.

Om kwart over één had ik een afspraak met Nienke van de ergo. Ik heb nu weer een andere rolstoel gehad een we gaan elke week een andere proberen. We houden een lijst bij van alle voors en tegen van de stoelen en zo moet duidelijk worden welke het beste bij mij past en die gaan we dan voor vast bestellen.

Om half drie ga ik nog even buiten zitten met Wouter en Anna.
Ik heb om half vier nog sport. We hebben geprobeerd of ik op een ligfiets kon, maar dit lukte niet zo best omdat mijn knieën telkens op slot schoten.

Vanavond zijn Opa en Oma van Groningen bij me langs geweest.

Daarna probeerde ik zelf wat te drinken, maar er lag meer op de grond in plaats van in mijn mond.
Ach, dat zal nog wel vele keren meer gebeuren.

Groetjes, Mitchel

Maandag 26 maart

Vandaag mocht ik, Mieke Wijnhout (tante van), een dagje meelopen met Mitchel. Nou, dat is wat anders dan "even" op bezoek gaan hoor.
De dag is behoorlijk intensief en inspannend. Wat een moeite voor Mitchel om de "gewone" dingen voor elkaar te krijgen, dingen waar je normaal niet bij stil staat....

Om 10.00 uur kwam Mitchel net aanrijden met Odile, aangekleed, gewassen, gegeten en klaar voor een nieuwe dag.
De eerste afspraak had Mitchel bij Roy van de techniek; ik heb m'n ogen uitgekeken, een indrukwekkende afdeling. Roy is bezig om een snijdend en smerend mes te maken voor Mitch. Dit wordt ter plekke aangemeten, bijgeschaafd en goed passend gemaakt. Op een snijplank met een stuk klei kan er geoefend worden. Er wordt net zo lang doorgesleuteld tot alles "lekker" zit en geen irritaties geeft op de huid.

Hierna hebben we een rondleiding gehad over de techniekafdeling; mooi wat hier allemaal kan.
Ieder mens is weer anders en voor iedereen kan iets op maat gemaakt worden om allerlei handelingen toch zo zelfstandig mogelijk uit te voeren, goed om te zien!

Tijd om even iets te drinken en hierna snel naar de handentherapie.
We zijn een beetje laat, dus dit wordt even racen.
Bij de handentherapie doet Mitch allerlei oefeningen om meer kracht en richting in zijn handen te ontwikkelen. Armen optillen, handen samenknijpen, allerlei attributen optillen en verplaatsen, om de strekking van zijn armen verder te ontwikkelen.
Dit alles kost heel veel kracht en energie, maar het lukt uiteindelijk allemaal wel steeds beter.

We hebben even pauze en gaan lekker naar buiten om bij de bakker lekkere broodjes te halen. Deze eten we gezellig buiten op het terras op, heerlijk in de zon.
Na het eten een kleine rustpauze, waarin we een film kijken, hierna gaan we naar de sportzaal.

Hier moet Mitchel proberen vanuit zijn stoel naar een zit-positie te komen, 2 meter verderop tegen een kussen. Dit is een heel geklauter en een flinke inspanning, maar uiteindelijk lukt ook dit weer! We spelen al zittend een spel, de verliezer moet buikspieroefeningen doen, ik zeg niet wie dit was.

Nog een kleine pauze tussendoor, waarin de spannende film net af kunnen kijken en dan op naar de volgende therapie. Deze is lekker buiten gepland en hier gaat Mitch met rolstoel en al verschillende stoepen op en af. Er is buiten een soort parcoursje gemaakt waarin allerlei stoephoogtes en obstakels van de straat zijn nagemaakt. Het valt niet mee om daar met je rolstoel over te moeten denk ik dan, maar Mitch, handig als ie is, is er al aardig behendig in.
Hierna probeert hij nog een paar stapjes te lopen, buiten aan de brug, terwijl deze niet op hoogte verstelbaar is, en dit lukt! Super om te mogen zien!

Het einde van de "werk"dag nadert. We drinken nog even gezellig wat buiten op het balkon, samen met de andere revalidanten en dan is het voor mij tijd om naar huis te gaan.

Ik ben diep onder de indruk van het hele gebeuren van vandaag: Mitch, het is echt heel wat, wat je op een dag moet verzetten! Goed om dit gezien te hebben en goed om te zien dat er nog iedere keer verbetering in zit. Maar ik kan het mij ook heel goed voorstellen dat je er misschien soms even helemaal geen zin in hebt. Respect ook voor het hele team van begeleiding, verpleging, techniek, enz., die zich inzetten om dingen zo goed en aangenaam als mogelijk te laten verlopen voor een ieder.

Mitch, bedankt dat ik mee mocht kijken met zo'n dag en diep respect voor je!
Je blijft je humor houden gelukkig en je bent een mooie vent!

Groetjes, Mieke

Vrijdag 23 maart

Ik heb goed geslapen. Ik moest vandaag mezelf proberen aan te kleden. Dit doe ik met de ergotherapeut Nienke.
Wat een vreselijk werk is dit. Dit is zo zwaar, maar ik zet door. Ik zal het vanzelf wel een keer leren.

Ik heb nu weer mijn eigen schoenen aan, omdat ik dit graag wil. Dit mocht de hele tijd niet omdat ik zwachtels om had, omdat ik anders vocht in mijn benen kon krijgen. Door die zwachtels moest ik schoenen van 2 maten groter aan. Ik heb ook al die tijd een buikband om gehad, omdat ik het anders benauwd kreeg.
Ik heb sinds maandag de buikband af en ik zit in de opbouw om mijn eigen schoenen weer aan te hebben.
Ik wil ook graag mijn spijkerbroek weer aan, maar dit mag nog niet.
Dus eigenlijk weer veel vooruit gang deze week, al zijn het dingen die andere mensen niet zien.

Ik heb fysio van José. Ik wil zelf proberen om vanuit mijn stoel mijn bed in te gaan. Dit noem je een transfer. Het lukt me helemaal zelfstandig om vanuit mijn stoel in mijn bed te komen. Alleen vanuit mijn bed naar mijn stoel lukt me nog niet.
Dus weer een ochtend topsport gedaan. Na het eten ga ik op het balkon zitten.
Ik heb eigenlijk weer school, maar ik zit daar op mijn balkon en kan niet zelf rollen naar school (dit zeg ik tegen de verpleging maar ik zou het best wel kunnen).

Ik ben daar lekker blijven zitten tot mijn ouders er even na vier uur zijn. Ik ben zelfs een beetje verkleurd.
We pakken mijn spullen en we gaan lekker naar huis.
Rond half zes ben ik thuis. We rijden langs de boerderij en dan naar Opa en Oma.
Oma heeft macaroni gemaakt.

Daarna ga ik naar mijn vrienden Damon en Nigel. We gaan ook nog even met z'n allen naar de supermarkt.
Fijn om weer met mijn vrienden te zijn en met z'n allen wat te doen.

Groetjes Mitchel

Donderdag 22 maart

Ik heb goed geslapen. Na het ontbijt ga ik naar mijn kamer en zit wat op mijn iPad. Ik ben hier wel heel blij mee, want dit lukt me goed om te bedienen.Om kwart over tien heb ik school.

Daarna om kwart voor elf heb ik fysio.
Ik ga met Joep in een soort takel hangen. Ik krijg een soort harnas aan net zoals een bergbeklimmer. Hiermee takelen ze me op en probeer ik met Joep een balletje te trappen. Maar dit valt niet mee.
Het is tegelijk een oefening voor de computer waar ik mee ga oefenen (zie verhaal van Ronald woensdag 21 maart).
Je huid heeft het hiermee erg zwaar en ik moet tien minuten hangen voordat ik op die computer (loopmachine) aangesloten kan worden.
Mijn huid is hier erg rood door geworden, maar het trekt ook weer snel weg.

Om kwart over elf heb ik nog techniek van Roy. Hij heeft mijn elektrische tandenborstel aangepast en kan ik gaan oefenen of ik dit zelf kan.
Alleen is het probleem dat de tandenborstel het na 3 à 4x aan- en uitzetten het niet meer doet. Dus ik hoop dat deze het volgende week weer doet.

Na het eten wil ik even naar buiten metAanna en Lisanne. Alleen vindt Odile dit geen goed idee, dus maak ik haar duidelijk dat ik het hier niet mee eens ben. Na wat mopperen van mijn kant, wil Odile het goed maken met me en gaan we een ijsje halen. Mijn moeder gaat ook mee en Anna ook.
We hebben heerlijk op het terras in de zon een ijsje gegeten.

Op de terugweg komen we langs de viszaak en ik wil graag kibbeling.
Ik moest eigenlijk naar school om kwart over twee, maar dit redden we niet. Na mijn vis ben ik even naar boven gegaan en heb ik een kwartier school gehad.
Het lukt me aardig om er onder uit te komen.

Daarna zit ik nog even lekker buiten.
Tante Mieke komt vanavond met Michelle, Daan, Luuk en Ruud.
Het is gezellig.

Groetjes Mitchel

Woensdag 21 maart

Vandaag niet namens Mitchel, maar over Mitchel:
Vandaag ga ik, Ronald, een dagje meedraaien tijdens Mitchel z'n revalidatie.

Na wat zoeken naar de juiste oefenruimte, ik was eerst op de begane grond naar een ruimte gestuurd voor volwassenen, werd ik op de eerste etage al opgewacht door Annemarijn.
Mitchel begon met te laten zien hoe hij 'in' de brug, stapje voor stapje, van de ene naar de andere kant kon lopen. Na het smsje van Mitch van afgelopen maandag, dat hij een stap had gezet, was ik natuurlijk reuze benieuwd hoe het lopen zou gaan. Hoewel nog wat wankel, wist Mitch met een hele hoop inspanning van de ene kant van de brug naar de andere kant te komen. Super man, wat een wilskracht!

José liet ons ook nog een apparaat zien waar Mitchel de komende 6 weken een nieuwe therapie in gaat volgen. Hij wordt in dit apparaat gehangen, alles helemaal op z'n lichaam afgesteld, en hiermee gaat Mitchel leren gelijk op de juiste manier te lopen. Het is namelijk heel belangrijk, dat Mitchel het lopen in het begin gelijk goed aanleert, anders kunnen er weer andere klachten ontstaan. Van dit apparaat heb ik foto's gemaakt en deze komen binnenkort op het blog.

Na deze oefeningen zijn we na een korte pauze samen met Nienke en Margreet, verder gegaan met handentherapie. Als eerste werd het eten met de vork geoefend. Bij het prikken in een stuk brood, gaf Mitchel aan dat het brood van z'n vork afschoot. Na wat tips en oefenen, ging het gelijk een stuk beter. Zelfs een stuk fruit en taart gingen erin. Lekker hoor!
Na het oefenen met de lepel in de vla, ging Mitchel verder met het mes. Hoe moet het mes vastgehouden worden en hoe moet je snijden. Het ging zo goed, dat Roy van de techniek het verzoek krijgt een aangepast mes te maken.

Hierna hadden we even pauze en zijn we gezellig samen naar buiten gegaan. We hebben lekkere broodjes gehaald en hebben deze buiten op het terras van De Hoogstraat opgegeten. We hebben genoten van het heerlijke weer en gezellig zitten kletsen.
Omdat Mitchel niet gaat slapen tussendoor, zijn we samen met Wouter even naar "de Plus" geweest en hebben daar wat boodschappen gedaan. Ook nog even een lekker ijsje bij de Italiaan gehaald en weer genoten van het super mooie weer.
Hierna nog even samen op het terras gezeten en een bakkie gedaan, maar hierdoor wel de tijd vergeten. Omdat de lift ook nog stuk was kwamen we een beetje te laat bij fysio aan  ;-).

Op eigen verzoek, wat een inzet zeg!, wilde Mitchel het tijgeren op de mat oefenen. Ook jezelf keren van je buik op je rug, werd geoefend. Op het laatst was het behoorlijk zwaar om al tijgerend bij de rolstoel te komen en was hij helemaal moe.
Maar goed, dat is ook logisch na al die inspanningen.
Ik denk dat ik zelf rond 12.00 uur al afgebrand was hoor!!

Na deze leuke leerzame dag voor mij en alle inzet van Mitchel vandaag, ben ik rond 17.00 uur weer huiswaarts vertrokken.

Bedankt voor deze dag Mitch en wou je nog even laten weten dat ik het super vind wat je allemaal hebt laten zien vandaag.

Nou man, ik spreek je, zie je weer!

Groetjes, Ronald

Dinsdag 20 maart

Ik heb goed geslapen maar ik ben nog steeds ontzettend moe.
Ik heb om kwart over tien ergotherapie van Nienke en we gaan naar beneden naar de techniek. Mijn  lepel glijdt van mijn hand, dus deze moet gemaakt worden. Ook krijg ik nu een drinkbeker en dat lukt nu wel redelijk. Hij is nog niet klaar, dus we moeten het gaan proberen als het glas vol zit dus ik ben benieuwd.
Ook gaan we kijken of ik beter kan hand bike. Er moeten nog wat aanpassingen komen en dan gaat het denk wel een beetje, alleen deze rolstoel en hand bike vind ik zo rot zitten. Hopen dat dit beter word.
Om kwart over elf heb ik gelijk fysio van Jose. Ik probeer te tijgeren op de grond. En ik moet met een rol voor mijn buik proberen op mijn knieën te zitten. Het lukt me allemaal wel maar mensen wat kost dit veel moeite en energie. Ik kan er ook wel om lachen want Jose probeerd of ik met tijgeren ook mijn knieen kan gebruiken maar als ze me knieen optillen dan klap ik door mijn armen.Ik krijg dan spasme in mijn benen en dit gaat zo snel dat ik mijn armen niet zo snel mee kan krijgen.Ik ben kapot. Daarna ga ik even naar mijn kamer.
Ik wil een film kijken via de computer maar dat pokke internet hier zorgt er voor dat ik geen films kan kijken. Ik word even flink boos.

Om kwart over twaalf ga ik eten. Ik ga na het eten in mijn bed. Ze leggen me op mijn buik en ik val in slaap. Het ligt lekker op je buik als je al twaalf weken op je rug moet liggen.
Om kwart over twee heb ik school. Ik lig nog steeds zo te slapen dat ze me maar laten liggen. Ook mijn fysio kan ik niet doen. Ik ben zo verschrikkelijk moe.
Om kwart over drie ben ik goed wakker( nog steeds wat moe) en wil ik mijn bed uit gaan.

Mijn vader komt vanavond en Opa van Groningen met Ome Cees en Tante Wil.
Het is gezellig ik ben alleen weer erg moe en om kwart over acht gaat iedereen naar huis en ga ik mijn bed in.

Groetjes Mitchel

Maandag 19 maart

Zo ik heb goed geslapen. Niet zo warm als bij Opa en Oma. Na mijn ochtendritueel zit ik om half negen in mijn stoel.
Maar wat u niet zult geloven is het volgende. Ik stond met Jacqueline om van mijn bed naar mijn stoel te gaan en toen stond mijn ene been helemaal verkeerd. Jacqueline had zoiets van, als ik nu jou in die stoel moet gaan laten zitten, breek ik denk een been. Dus eigenlijk met een grap zei ze tegen mij:
Doe is even een stap met je been. En ja, hoor het lukte mij. De eerste stap in mijn nieuwe leven heb ik gezet. Jemig wat een gevoel om dit stapje te doen. Super.

Ik heb om kwart over tien techniek beneden bij Roy, maar die kan nu niks anders bedenken dan een aanpassing te maken aan een elektrische tandenborstel, alleen moet mijn moeder deze eerst kopen.
Dus ik ben met een kwartier weer boven.
Ik zit wat op mijn iPad en om kwart voor twaalf heb ik fysio van Annemarijn. We gaan weer sjoelen. Deze keer moet ik het schuin doen, omdat ik dan beter bepaalde spieren kan trainen die ik nodig heb voor het rollen met mijn stoel.

Om kwart over twaalf ben ik klaar en moet ik eten. We hebben rode kool met aardappelpuree en vlees. Ik heb redelijk gegeten.
Ook belde de arts naar Jacqueline om te vragen hoe het het weekend thuis is gegaan. Omdat alles zo goed is gegaan en mijn ouders het aan kunnen om mij thuis te hebben, mag ik vanaf nu elke vrijdag middag al weg tot zondagavond. Top, heerlijk.

Na het eten ga ik even naar buiten met Anna, Lisanne en mijn moeder. Daarna moet ik even mijn bed in om te plassen. Toen we hier mee klaar waren, gooide ik zelf mijn benen buiten het bed en kon ik zo zelf gaan zitten. Toen Odile mij op mijn benen had staan, deden we weer stappen; maar nu 3!
Ik reed naar de kamer van de verpleging en daar was Jacqueline, die het gelijk wilde laten zien aan de andere verpleging. Nu kon ik vier stappen nemen. Ik heb een filmpje daarvan, maar weet nog niet wanneer deze op mijn blog komt. Jemig, wat een vooruit gang weer.

Daarna heb ik om kwart voor drie fysio. José wil natuurlijk ook van mij zien wat ik kan, dus loop ik weer wat stappen aan de brug. Ik ben wel ontzettend moe na deze therapie.

Om kwart over drie komen Nel en Rianne even langs. We zitten lekker buiten en Nel haalt een heerlijk broodje gezond voor me.
Om kwart over vijf ben ik weer boven en gaan zij naar huis.

Om een uur of zes is mijn vader er. Ik slaap. Ik ben zo verschrikkelijk moe.
Ik zou nog even mijn stoel in gaan, maar ik red het niet om nog mijn bed uit te komen. Ik blijf de rest van de avond in mijn bed liggen.

Tot morgen.

Groetjes Mitchel

Zondag 18 maart

Ik word om half elf wakker. Ik heb redelijk geslapen al is het warm in de woonkamer, waardoor ik telkens wakker word.
We maken lekker scrambled eggs en warme broodjes. Daarna blijf ik nog even op bed liggen.
Om kwart over één ga ik mijn stoel in.

Marijke komt nog even langs en om kwart voor drie komt mijn vader en gaan we met de elektrische stoel naar Opa en Oma Kranenburg.
Het was daar heel gezellig en super fijn om er weer te zijn. Oma heeft heerlijke appeltaart gemaakt en andere Opa komt nog even met de paarden langs. Oma maakt gelijk voor iedereen koffie en natuurlijk die heerlijk appeltaart erbij, alleen nu was er niks meer over voor ome Léon.
Om zes uur ga ik weer naar andere Opa en Oma. We eten heerlijk kip uit de oven.
Tante Sonja komt ook nog even langs met Jennifer en Kelly.

Om acht uur wilden we weggaan, maar we hadden wat oponthoud. Om negen uur vertrokken we uiteindelijk weer richting de Hoofdstaat. Ik vind het niet heel erg om terug te gaan. Ik weet dat het voor mijn eigen bestwil is en voor mijn herstel. Gewoon hopen dat ik vanaf nu op vrijdag al naar huis mag.

Ik ga gelijk naar mijn bed. Mijn ouders ruimen alle spullen op en gaan rond half elf weer naar huis.

Groetjes Mitchel

Zaterdag 17 maart

Zo om half tien zit ik er klaar voor. Mijn ouders komen om tien voor tien aan. Gewapend met auto en aanhangwagen.
Er moeten heel veel spullen mee, waaronder mijn elektrische rolstoel, handbewogen rolstoel en mijn douchestoel.
Mijn vader gaat alvast de spullen inladen, terwijl wij nog de andere spullen pakken. Het gaat allemaal prima. Alles staat er zo in en we gaan rijden. Lekker naar huis!!

Eerst weer even een rondje bij de boerderij en dan naar Opa en Oma van Groningen.
Ze staan me al weer op te wachten.
De stoel komt precies het huis in, dus dat is ook geen probleem.
Opa en Oma Kranenburg komen ook gezellig nog even langs.

Na het middag eten wil ik met mijn elektrische rolstoel naar het dorp.
Eerst kom ik lang Damon en Nigel, waar we nog even naar binnen gaan en even wat kletsen. Met mijn rolstoel door de schuifpui. Het is een hobbel maar ik kom binnen.

Daarna gaan we richting het dorp. Jemig wat gaat dat ding langzaam. In de Hoogstraat lijkt hij heel snel te gaan, maar op het fietspad schiet het niet op.
Maar goed het is mooi weer en mijn moeder fietst mee, net zoals Damon en Nigel en nog twee jongens, dus het is gezellig.
Na een goed half uur ga ik weer richting Open Oma.

Onderweg komen we Rob Blom tegen waar we nog even gezellig mee kletsen en Miranda Nijssen komen we ook nog tegen.
Als we thuis aankomen zitten Ronald, Dennis en Ome Bert en Tante Ida er ook. Ook Tante Sonja met Kelly, dus drinken we gezellig achter wat.

Om half vijf ga ik even naar binnen met mijn moeder, want ik zit al vanaf half tien in mijn stoel en ben er niet meer uitgeweest.
Alles ziet er prima uit, maar ik blijf wel even op bed liggen. Ik val even in slaap.
Om kwart voor zes komen Ronald, Brigitte, Rick en Tim gezellig bij ons eten.
We  halen lekker Chinees en we kijken "Ik hou van Holland".

Ik val om kwart over elf in slaap.

Groetjes Mitchel

Vrijdag 16 maart

Ik heb beter geslapen dan gisteren en voel me weer iets beter. Morgen lekker twee dagen naar huis en een nachtje thuis slapen!!!!

Ik ben door Anna opgegeven om mee te gaan naar de muziek groep om Zumba te doen. Het is niks voor mij maar heb wel gelachen met Anna. Een beetje met mijn handen draaien. Maar goed. Dit was om kwart over tien. Gelijk daarna om kwart voor elf heb ik handentherapie. Ik doe telkens dezelfde oefening en dat is mijn polsen trainen. Daarna heb ik even niks en om kwart over twaalf heb ik zalm gegeten van hier. Het was nog lekker ook.

Om half twee kwam mijn moeder eraan. Ik heb toen even lekker op bed gelegen en om kwart voor drie heb ik school. Om half vier heb ik fysio van Chris.
We gaan even naar buiten. Daar is een oefentuin waar je met je rolstoel hoogjes op en af kunt staan en allemaal ongelijke dingen. De eerst die we namen is van een stoep naar een stukje gras, waar ik al bijna uit mijn stoel vloog.
Dat moet dus achteruit, maar ik kan niet achteruit rollen omdat deze spieren het nog niet doen.
Ook hebben ze buiten een brug waar ik ga staan met Chris.
Dit is lastiger dan binnen, omdat deze brug niet versteld kan naar boven, maar we kwamen er wel weer achter dat ik rechter kon staan dus weer een stapje verder.
Om half vijf ben ik weer binnen.

Vanavond waren Marijke en haar moeder er weer.

Groetjes Mitchel

Donderdag 15 maart

Ik heb niet zo lekker geslapen. De ochtend liep voor de rest wel goed. Ik heb weinig therapieën vandaag.
Om kwart over tien heb ik bij de techniek een afspraak. Er is op dit moment niet zoveel voor mij te doen, maar omdat ik nu een iPad heb, wordt er een standaard bij mijn bed neergezet.

Om kwart over twaalf heb ik school. Daar kan ik dus weinig zinnigs over zeggen.
Na het eten ga ik even buiten zitten in de zon met een paar revalidanten en mijn moeder.

Om kwart over 1 moet ik even naar bed. Ik probeer Janneke van de verpleging zover te krijgen, dat we even met Anna naar buiten gaan, maar eigenlijk heb ik om kwart over twee school en daarna kan zij niet.
Gelukkig krijg ik Janneke zover dat ze met ons naar buiten gaat en ik niet naar school hoef. We zijn even lekker in het park geweest. Heerlijk zo buiten in de zon! Daarna heb ik niks bijzonders meer gedaan.

's Avonds ging het behoorlijk mis met mij. Sinds ik thuis ben geweest is het besef zo groot dat mijn leven niet meer hetzelfde is en dat ik verlamd ben. Toen mijn vader er was heb ik verschrikkelijk liggen huilen.
Ik heb het gevoel dat ik niks meer bereik en dat mijn lichaam niet verder gaat herstellen. Ook ben ik het vechten voor normale dingen even helemaal zat. Na wat gepraat te hebben met mijn vader en later met Jacqueline van de verpleging bedaarde ik wat.
Precies op tijd kwam tante Mieke met Ruud, Daan en Michelle er aan.
Ik kon weer even ophouden met huilen en we hebben er er nog een gezellige avond van gemaakt.

Groetjes Mitchel

Woensdag 14 maart

Zo ik heb gelukkig beter geslapen dan gisteren, dus ik voel me ook beter.
Al moet ik zeggen dat het besef zo langzaam maar zeker tot me door gaat dringen dat ik verlamd ben.

Ik heb vanmorgen eerst handentherapie. Dit ga ik nu elke dag krijgen. Puur om alles goed te trainen; ze noemen het fitness voor mijn handen. Dit heb ik elke dag in de ochtend.

Toen ik om kwart voor twaalf terug kwam, heb ik samen met mijn moeder nog een gesprek gehad.
De spasmes worden zo erg dat ik nog meer medicijnen krijg.
Mijn moeder moet vannacht blijven slapen, want ze moet nog wat leren en dan mag ik dit weekend op zaterdag weg en een nacht thuis slapen en zondagavond weer terug.
Dit is natuurlijk super nieuws.
Alleen andere dingen die ik door mijn dwarslaesie allemaal gekregen heb, daar word ik verdrietig van. Schijtziek word ik van de gevolgen van mijn dwarslaesie.
Maar goed na dit gesprek ga ik eten en daarna even mijn bed in.
Om kwart voor twee wil ik er weer uit. Ik merk goed dat ik veel meer mijn bed uit wil, dus dit is een goed teken.

Om kwart over twee heb ik fysio met Joep. We gaan een soort voetballen. Het gaat redelijk, al is het ook wel moeilijk. Ik moest mijn eigen Ajax team samenstellen en die opstelling zette hij dan neer met kegels en ik moest ze dan weer om schoppen. De rest van de dag heb ik geen therapieën meer.
We hebben lekker in de woonkamer gezeten.

Om zes uur kwam mijn vader met heerlijk eten aan Oma Kranenburg. Ze heeft lekker kippensoep gemaakt en salade en snijbonen met aardappels en draadjesvlees. Ik heb lekker gegeten en om half acht kwamen Opa en Oma Kranenburg gezellig op visite. We hebben lekker beneden wat gedronken en bij de rugby gekeken. Dat is wel heel leuk van die mannen van de rugby. Ze vragen allemaal hoe het gaat en hoe het met mijn handen is. Ze vragen vooral wanneer mijn kraag af mag, want dan mag ik met ze meespelen.
Lijkt me erg leuk.

Groetjes Mitchel

Dinsdag 13 maart

Ik heb heel slecht geslapen. Ik word telkens wakker van mijn spasmes en word hier niet vrolijk van. Het vreet ontzettend veel energie.
Ik heb om kwart over tien een combinatiebehandeling met Nienke van de ergo en José de fysio.

We hebben even wat dingen door genomen. Dat mijn handen nu zo veel mogelijk getraind moet worden om mijn spieren zo goed mogelijk te krijgen. Mijn handbewogen rolstoel is nog niet optimaal. Ze gaan weer kijken voor andere rolstoelen. Over een poosje wordt er een aanvraag gedaan, zodat ik mijn eigen stoel ga krijgen die precies goed is voor mij. Nou goed een hoop gepraat, maar dat hoort er soms ook bij, maar ik vind het vaak wat lastig.
Daarna heb ik gelijk voor het eerst de handtherapie bij de volwassenen. Ik moet gaan oefenen om mijn pols zo veel mogelijk omhoog te krijgen. Dit gaat me goed af en Margreet die mij begeleidt hierin, had niet verwacht dat ik dit al zou kunnen. Ik blijf ze verbazen.

Ik ben wel helemaal moe nu. Ik ga even naar de woonkamer en we gaan om kwart over twaalf eten.
Hierna ga ik mijn bed in. Ik heb om kwart over twee school.
Ik ben in slaap gevallen en Janneke van de verpleging heeft me laten slapen. Om kwart voor drie heb ik fysio van Annemarijn. Maar ook dit trek ik niet, juist omdat ik zo nog zwemmen heb. We besluiten met z'n allen dat ik de fysio niet ga doen, omdat ik m'n energie nodig heb voor het zwemmen.

Om half vier word ik aangekleed voor het zwemmen.
Het is weer fijn in het water. Ik probeer weer een stukje te lopen in het water en wat te zwemmen.
Het is lekker maar ik heb heel weinig energie. Maar ik lig wel drie kwartier in het water. Odile komt me weer halen.
Na het eten komen Opa van Groningen met Dennis Bos en natuurlijk mijn vader.

Groetjes Mitchel

Maandag 12 maart

Ik heb goed geslapen en om half negen zit ik in mijn stoel voor het ontbijt. Ik ben eerst gewogen en ik ben één ons aangekomen.
Ik zit in de slaapkamer als mijn moeder komt. Ik heb eerst techniek beneden met Roy.
Hij heeft nu iets besteld voor mijn Playstation. Dit duurt allemaal erg lang, maar deze dingen hebben tijd nodig. Ook heeft hij twee braces besteld die ik met allemaal handelingen nodig zal hebben.
We gaan nog even naar een kamer waar een iPad ligt. Hij laat me zelf proberen om met deze iPad te werken. Het is ongelooflijk wat ze hier mee kunnen.
Eén knopje om de gordijnen open te doen. Om het licht aan en uit te zetten, of om op afstand de voordeur te openen. Het is super. Ik kan gelukkig vrij goed met deze iPad overweg, dus dat is fijn als ik er van de week één van hier krijg.

Om kwart over elf heb ik school. Ik probeer er aan alle kanten onderuit te komen, maar Odile die mij vandaag verzorgt helpt me niet. Als ze me probeert te duwen in mijn rolstoel, zet ik gelijk weer de rem erop. Ze besluit om me aan m'n handen en armen mee te trekken en ik heb geen keuze mee zo.
Ik heb een half uur nask en dan is het weer klaar.

Om kwart voor twaalf heb ik fysio van José en ze wil alles weten over mijn dag thuis. Of ik ook nog dingen ben  tegen gekomen wat thuis heel moeilijk was. Ik heb dit niet zo ervaren, alleen mijn handschoenen zitten op de één of andere manier nog steeds rot.
Ik kan niet uitleggen waarom, maar door verder te vragen van José kom ik er ook achter dat het super vervelend is aan mijn handen. Als ik ze aan heb kan ik een paar meter vooruit komen. Sturen en achteruit rollen kan ik nog niet. En als ik de handschoenen aan heb, dan kan ik niks anders meer met mijn handen doen.
We proberen of ik toch zonder handschoenen kan rollen. Dit lijkt iets makkelijker te gaan,. Zonder handschoenen zijn alleen de wielen te glad. Dus zijn we weer naar beneden gegaan om rubber erop te zetten zodat ik meer grip heb. We gaan het zo even proberen.
Daarna gelijk warm eten maar ik heb hier weinig zin in.

Rond één uur ga ik mijn bed in om wat te rusten en een film te kijken.
Ik moet om kwart over twee weer helemaal klaar zijn, omdat ik fysio van Annemarijn heb.
We gaan een spelletje doen.
Annemarijn laat een kaartje zien. Hier staan 4 dieren op in verschillende kleuren.
Ik moet proberen om met een slalom naar een tafel toe te gaan. Daar liggen kaartjes op met het ontbrekende dier met de juiste kleur en die moet ik proberen te pakken en dan weer zo snel mogelijk terug.
Mijn moeder doet ook mee op een kruk met wieltjes. Alleen moet zij veel meer slalommen. Ik ben natuurlijk fanatiek, dus mijn eerste doel is de kegels van mijn moeder om rijden, zodat zij niet kan winnen. Maar goed ik heb gewonnen en het was toch leuk om te doen.

De rest van de dag heb ik geen therapieën meer. Dus ik kijk lekker een film op bed.
Mijn vader was er later weer en Jasper Roubos kwam ook op visite.
Het was gezellig.

Groetjes Mitchel

Zaterdag 10 en Zondag 11 maart

Eindelijk het is zover. Lekker een dagje naar huis. Ik word om half acht wakker gemaakt en om half negen zit ik kant en klaar in mijn stoel om te gaan.
Om tien over half negen komen mijn ouders binnen met mijn zusje. Even de laatste dingen doornemen en om negen uur ga ik de auto in.
Er was nog even een probleem om mijn stoel in de auto te krijgen. Hier hebben we niet naar gekeken, ze dachten dat deze inklapbaar was, maar dit was niet het geval.
Maar goed, na wat puzzelen gaan we op weg.

Heerlijk om een beetje te zien waar ik eigenlijk lig en om onderweg te zijn.
We zijn eerst bij de boerderij van mijn vader en ome Leon gestopt. Er is daar heel veel veranderd en ik heb wel foto`s van mijn vader gezien, maar in het echt is het toch anders en veel leuker om te zien.
Daarna gaan we door naar het huis van Opa en Oma van Groningen.
Daar hangt de vlag uit en ook de buren hebben de vlag uitgehangen. Heel leuk en lief.
Niet alleen stonden Opa en Oma van Groningen er, maar ook Opa en Oma Kranenburg waren er.
Oma Kranenburg heeft een heerlijk appeltaart en cake gemaakt, dit hebben we lekker met zijn allen opgegeten.
Ik blijf de ochtend nog even binnen en het is gezellig.

Na het eten (eindelijk mijn gebakken ei, die ik hier niet krijg) ga ik even op bed liggen. Ik heb nu viereneenhalf uur gezeten en het gaat prima. Geen rode plekken!!!

Ik wil er om twee uur uit omdat ik naar buiten wil. We zijn naar de paarden gegaan en heb ook even heerlijk in de zon gezeten.
Damon en Nigel komen mij ook even opzoeken en zij nemen mij even mee naar hun huis.
Dit is vlakbij dus dat is ook leuk.
Daarna komt Marijke nog even en Ineke Vlug van de ponyclub komt ook nog even langs. Zij komt wat homeopatische medicijnen brengen voor me. Dank je wel Ineke. Lief dat je er was.
Ik ben vanaf twee uur tot half zes buiten geweest. Super fijn.

Oma maakt voor mijn varkenshaas met roomsaus en patat klaar. Ik heb heel goed zitten eten, want het was heerlijk. Om half zeven moet ik van mijn moeder even mijn bed in. Ik denk dat ze wel gelijk had, want om tien voor zeven sliep ik al. Heel erg moe van de spannende dag en de buitenlucht. Om kwart voor acht maken ze me wakker, want ik moet aankleden en terug naar Utrecht tot mijn spijt.
We komen daar rond negen uur weer aan en ik lig om half tien op mijn bed. Nog even op de computer gezeten en daarna gaan slapen.

Zondag werd ik om half elf wakker gemaakt. Ik heb dus lekker uitgeslapen. Om twaalf uur komen mijn moeder en Marco binnen. We hebben allemaal hetzelfde idee; dat ik lekker naar buiten ga, de stad in.
Ik wist niet of het lopend kon, maar we gaan met de auto.
De winkels zijn dicht, maar het is prachtig weer en we gaan lekker op een terras wat eten en we hebben lekker rondgelopen. Om vijf uur zijn we weer terug in de Hoogstraat.
Ronald, Bregitte, Rick en Tim komen gezellig eten want dat is gisteren niet gelukt.
We halen met zijn allen een patatje en mijn moeder en Marco gaan rond kwart over zeven richting huis. De rest blijft nog even en het is gezellig. Ik heb geprobeerd om Tim ondersteboven te rijden met mijn elektrische rolstoel. Zij gaan om kwart over negen naar huis en ik ga mijn bed in.

Groetjes Mitchel

Vrijdag 9 maart

Ik heb vanochtend rustig aan gedaan. Janneke mijn verpleegster zat zo te kletsen dat we laat klaar waren met alles.
Ik heb om kwart voor tien ergotherapie van Nienke. We hebben het nog even gehad om mijn handen vast te zetten en zij had nog niks van de dokter vernomen dat we hier nog even mee wachten. Ze heeft nog even naar mijn douchestoel gekeken, omdat ik hier nog niet goed genoeg in zit, waardoor ik steeds rode plekken krijg. Dus deze wordt nu weer aangepast.

Hierna heb ik geen therapie meer. Mijn moeder kwam wat later en die keek op mijn rooster en daar stond op dat ik eigenlijk school had. Nou ben ik hier niet rouwig, dat ik hier niet geweest ben, maar Janneke was vergeten mij te brengen en normaal komen ze je van school halen en dat hebben ze ook niet gedaan.
Daarna zou ik fysio van Annemarijn hebben, maar zij is ziek dus dit gaat ook niet door.

Ik heb bij het eten een lekker broodje op.
Rond één uur ben ik op mijn bed gaan liggen. Ik zit al vanaf kwart voor negen dus ik heb het weer lang volgehouden.
Ik word om half drie weer uit mijn bed gehaald om naar de fysio met José te gaan. Ik moet zelf mijn rolstoel duwen, maar dan krijg ik heel veel spasmes, dus heeft ze mijn linkerbeen in een soort spalk gedaan en ik moet zeggen dat het gelijk een stuk minder werd. Voor de rest zijn we even gaan staan.

Toen heb ik even wat gedronken in de woonkamer en om vier uur heb ik weer fysio maar nu van Chris.
Hij gaat even staan met mij aan de brug, maar mijn krachten zijn helemaal op dus ik kan moeilijk staan en ik sta helemaal scheef en ik kan me niet goed vasthouden.
Maar ja, ik kan ook wel eens moe zijn na zo'n dag.

Om vijf uur komen Marijke met haar moeder Jacqueline. Het is gezellig. Nog 1 nacht slapen. Ik hoop dat het een beetje lukt.

Groetjes Mitchel

Donderdag 8 maart

Dit wordt een kort verhaal want mijn moeder is er vandaag niet dus heb ik via de telefoon verteld wat ik gedaan heb.

Ik had vanmorgen fysio van José.
Zij heeft met een speciaal apparaat gemeten hoe de functies in mijn lichaam zijn.
Vooral wordt gekeken of ik nog beperkingen heb met mijn gewrichten, maar al deze uitslagen zijn goed.

Ik heb ook nog techniek beneden. We zijn nu bezig geweest of ik iets met een IPad kan.
Ik krijg hier een aangepast stokje voor en dan gaan we proberen of dit gaat lukken.

Later heb ik nog school gehad. Ik had Engels en het ging wel goed.
Ook zijn er vanmiddag twee leraren van het HVC geweest.
Ik vind het aardig dat ze even bij mij langskomen.
Ze hebben gelijk nog een afspraak met de school van de Hoogstraat. Ik hoop dat ze iets aardigs over me verteld hebben. Afwachten maar.

Ik weet op dit moment niet wie er vanavond op visite komen.

Nog 2 nachtjes en dan mag ik een dag naar huis. Ik kan niet wachten.

Groetjes Mitchel

Woensdag 7 maart

Ik heb vanacht voor het eerst zonder medicijnen geslapen. Ik kreeg eerst nog medicijnen hiervoor, omdat ik anders niet in slaap kon komen. Dit is dus helemaal goed gegaan.
Na mijn ochtendritueel, dat u nou ondertussen kunt dromen, kwamen mijn ouders deze dag allebei vroeg, omdat het vandaag een meeloopdag is.
Dat betekent dat je met je ouders bij iedere therapie bent.
Er wordt dan uitgelegd wat ze allemaal met me doen de hele dag en ze kunnen dan allemaal vragen stellen.
Mijn ouders hebben eerst een gesprek met de maatschappelijk werker en met de psycholoog, maar daar hoef ik gelukkig niet bij te zijn.

Daarna om kwart over tien hebben we fysio met José. Ik laat aan mijn vader zien hoe ik kan staan aan de brug. Dat soort dingen ziet hij namelijk in de avond niet. José is heel positief over mij. Ik maak zulke goeie stappen de laatste tijd. Hard doortrainen dus.

Om kwart voor elf hebben we ergotherapie. We hebben een gesprek met de ergo van de volwassen afdeling en mijn eigen ergo.
Er wordt voorgesteld om de spieren en pezen in mijn handen te laten verkorten. Dit heeft als doel dat ik een functiehand krijg waar ik meer mee zou kunnen dan nu.
Dat verkorten doen ze door elke nacht een handschoen aan te trekken die mijn vingers in een kromme stand zetten. Dit zou ik twee maanden moeten doen en dan mag ik overdag niet mijn vingers meer oprekken. Ik zie dit helemaal niet zitten. Ik vind het een rot verhaal en wil dit gewoon niet.
Misschien komen de functies in mijn handen nog wel terug. Ik ga op het moment zo goed vooruit.
Ik moet vrijdag zeggen wat mijn beslissing is, dus we laten het nu even rusten.

Om kwart voor twaalf hebben wij een gesprek met de revalidatie arts.
Hij is heel tevreden over mij. Ik ben deze week weer een paar ons aangekomen en ik neem goede stappen en doe erg mijn best.
Ik krijg alleen meer medicijnen voor mijn spasmes want deze worden steeds erger.

Hierna ga ik gezellig beneden eten met mijn ouders.
Om één uur ga ik mijn bed weer in om te rusten.
Ik heb vandaag geen school, daar ben ik blij om.

Om kwart voor drie mag ik nog een keer zwemmen met de fysio Chris.
Dit stond niet in mijn programma, maar omdat we zo graag aan mijn vader willen laten zien hoe ik het doe in het water, heeft hij me extra ingepland om dit te doen.
Het ging weer goed. Ik vind het heerlijk in het water.
Als ik loop in het water is het net of ik over een koord moet lopen. Dit komt omdat mijn spieren aan de binnenkant van mijn benen het wel doen en de buitenkant niet.
Dus als ik op het droge zou lopen zou ik omvallen, omdat ik daardoor geen evenwicht kan hebben.

Ik ben na het zwemmen weer op mijn bed gaan liggen.
Op bezoek komen vanavond Opa en Oma Kranenburg en Gerard Nijsen.
Het is weer heel gezellig.

Groetjes Mitchel

Dinsdag 6 maart

Ik heb goed geslapen. Ik moest in mijn douchestoel, maar had daarna rode plekken ervan.
Ik moest dus weer een poos op mijn bed liggen. Ik mocht er om tien uur uit en moest toen nog eten.
Ik eet een half broodje en moet gelijk om kwart over tien naar school.
Dat  begint goed deze dag.
Ik heb een andere leraar en deze let niet op de tijd en om vijf over elf komt Odile mij bevrijden van deze school.
Heb even lekker gemopperd maar daarna gaat het wel weer.

Ik heb om kwart over elf fysio van José.
Ik heb gisteren avond weer iets nieuws gedaan en José wil dit gelijk van mij zien.
Ik kan vanaf mijn bed (als iemand mijn benen uit bed legt) zelf tot zit komen. Ik ga echt met stappen voor uit.
Dus dit heb ik even laten zien aan de fysio, maar ook aan mijn moeder.

Daarna heb ik weer aan de brug gestaan. Ik kon vijf keer achter elkaar vanaf zit zelf gaan staan.
Ben wel moe hierna maar niet super moe.
Om kwart over twaalf ga ik eten.
Mijn moeder maakt een broodje knakworst voor me.
Na het eten om één uur ga ik mijn bed in om te rusten. Ik kijk lekker een filmpje.

Om kwart voor drie heb ik fysio. We zouden naar beneden gaan om naar andere handschoenen te kijken, zodat ik zelf mijn rolstoel kan rollen. Als ik dit nu doe dan gaan mijn vingers en mijn nagels in mijn andere vingers duwen, omdat deze krom staan en dit doet zeer. Door een communicatie foutje tussen de verpleging en de fysio waren ze me vergeten aan te kleden en in de stoel te zetten. Dus alles snel snel en gauw naar beneden. Het is wel gelukt. Ze maken met dat handschoentje nu mijn duim vast, zodat ik er geen last meer van heb.

Om half vier moet ik me gauw omkleden want ik moet het zwembad in.
Ja, u leest het goed, eindelijk mag ik zwemmen!!!!
Ik vind het heerlijk als ik in het water lig en vind dit helemaal niet eng.
En weet u wat:
IK KAN LOPEN IN HET WATER.
Heel raar. Ik wist zelfs niet meer hoe ik moest lopen.
Gek hè, dat je dat niet meer weet.
Ik heb ook nog een beetje op mijn rug gezwommen en na een half uur moest ik eruit.

Ik ben nu wel heel erg moe, maar ook voldaan.
Ik ga even lekker op mijn bed liggen.
Na het eten komen Ome Fred met Tante Ans Wijnen en Marc van Eck.
Het was heel gezellig.

Groetjes Mitchel

Maandag 5 maart

Ik ben weer om half acht wakker gemaakt. Aan deze tijd wen ik ook alweer, want mijn humeur is goed.
Ik ben aan het aftellen om naar huis te gaan.
Na het ontbijt ben ik mijn stoel in gegaan, zo rond 9 uur.

Ik had om kwart over tien een afspraak bij de techniek beneden. Ze hebben mijn lepel afgemaakt en we zouden verder gaan kijken of ik wat met een IPad zou kunnen.
Alleen is de IPad die ik krijg er nog niet en beneden bij de techniek was het programma stuk, dus konden we hier weinig mee.

Toen heel even rustig gezeten en om kwart voor twaalf had ik fysio van José.
We zijn weer in en uit de auto gegaan en dit ging allemaal prima.
Daarna moest ik eten.
Na het eten (om tien voor half twee) ben ik mijn bed weer ingegaan.
Ik heb nu bijna vierenenhalf uur gezeten in mijn stoel.
Ik ga even een film kijken op bed.

Om kwart over twee moest ik mijn handbewogen rolstoel in voor fysio.
Ik moet zelf mijn rolstoel rollen en proberen een slalom te doen tussen kegels door.
Het is erg zwaar, maar het lukt me. Alleen doen mijn handen zeer, omdat de handschoenen die ik nu heb heel erg rot zitten. We gaan eerdaags een afspraak maken om te kijken of dit anders kan.

Daarna om kwart voor drie heb ik gelijk school; BAH.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat het achteraf wel meeviel. Ik begrijp gelijk meer van één vak, waar ik eerst helemaal niks van snapte.

Om vier uur ben ik weer mijn bed in gegaan.

Vanavond komen mijn vader, Tante Mieke en Daan. Gezellig.

Ik wil nog wel even vertellen wat ik deze week bereikt heb:

- Gaan staan aan de brug
- Staan in de brug met spalken en zelf steunen op mijn armen ruim 10 seconden
- Staan 3 seconden zonder steun aan de armen tussen de brug
- Opbouwen in de handbewogen rolstoel
- Zelfstandig rijden in de rolstoel met handschoenen
- Zelf telefoon bedienen en een pakje Wicky vasthouden
- Staande transfer naar de auto maken
- Naar school geweest!
- De douchestoel dagelijks gebruiken

Best wel veel hè voor een week!!!!!!!!!!!!!!!!!


Groetjes Mitchel

Zondag 4 maart

Zo even bijkletsen van een paar dagen. Vrijdag ging alles goed. Ik heb zware therapie gehad met José. Ik heb mezelf staand gekregen aan de brug ( zie filmpje).
Het was heel zwaar maar ik krijg het wel voor elkaar om mezelf te laten staan met behulp van de brug.

Zaterdag lekker dagje gehad. Ik was om half elf wakker, ben daarna gedoucht en aangekleed.
Mijn moeder was er om half één met Marijke.
Mijn vader kwam even daarna.
Zo rond één uur kwamen Ome Leon met Martine en Renske en Babet.
Het was gezellig.

's Middags even rustig aan gedaan en om kwart voor zeven was mijn vaste visite Ronald, Brigitte, Rick en Tim er weer. Ronald nam een mooi houtsnijwerk mee van een paard. Deze is van mijn opa en die mag ik lenen zolang ik hier ben. Erg mooi Opa dank u wel.

We hebben Chinees en patat gehaald en het was lekker.
Mijn  moeder is om half tien weggegaan en de rest is om ongeveer 11 uur naar huis gegaan. Toen ben ik lekker naar bed gegaan.

Zondag werd ik om elf uur wakker. Lekker uitgeslapen. Alles gaat goed.
Ik moet even op mijn bed blijven liggen omdat ik rode plekken heb van de douchestoel.

Om één uur ga ik mijn rolstoel in.
Ik wil even de auto in om wat meer van de omgeving te zien.
We gaan rond twee uur de auto in. Mijn vader helpt me om hier in te komen. We zijn even langs het stadion van Utrecht gereden en een rondje in de omgeving. Ik denk dat ik drie kwartier in de auto heb gezeten en het ging hartstikke goed.
Toen we terug waren zaten Tante Sonja en Oma van Groningen er al. We hebben even gezellig in de kantine gezeten en daarna ben ik mijn bed weer ingegaan. Even achter de computer.

Om kwart over vijf kwamen Nel en Rianne. Mijn moeder en Nel hebben lekker kip bij KFC gehaald, alleen waren ze daar vergeten om mijn bestelling erin te doen, maar ja het was  gezellig.

Tot morgen.
Groetjes Mitchel

Donderdag 1 maart

Ik ben weer om half acht wakker gemaakt. Gelukkig ben ik niet zo chago als de vorige dag.
Na het ritueel van in de douchestoel, wassen en aankleden, ga ik mijn elektrische rolstoel in voor het ontbijt.
Ik heb om half tien ergotherapie. Ze gaan een andere douchestoel regelen, omdat die ik nu heb te groot voor mij is.

Om kwart voor tien komen mijn moeder, Tim en Kimberly er aan. Erg leuk want ze doen een meeloopdag, zodat ze precies kunnen zien wat ik hier de hele dag doe.
Ik ga even mijn bed in en om kwart voor elf tot kwart voor twaalf heb ik fysio van José. Ze heeft weer van alles bedacht. Ik heb gisteren aan een brug gestaan. Zo één die ze ook voor turnen gebruiken.
Ik heb zo goed als los gestaan en met behulp van José heb ik vijf minuten op mijn eigen benen gestaan.

Vandaag hebben we weer geprobeerd te staan, alleen heb ik heel veel last van spasmes dus het was wat moeilijker. José heeft eerst twee spalken aan de achterkant vastgemaakt, om er voor te zorgen dat het staan beter ging. Daarna heeft ze voor aan mijn kuiten en onder mijn voeten een soort brace omgedaan om te kijken of ik dan een stap kon doen. Ze heeft deze omgedaan, omdat ik mijn voeten nog niet kan heffen.
Maar ook door de erge spasmes lukt dit slecht en, oh, wat ben ik ontzettend moe. Zwaar een uur fysio.

Daarna moest ik gelijk door naar een intake van school.
Bah, ik heb hier echt een hekel aan. Maar ja, ze gaan contact opnemen met school om te kijken wat ik kan doen en alles gaat voorlopig mondeling, zolang ik niks kan schrijven of typen.
Ik ben gelijk van slag. Het is allemaal een beetje veel voor me.

Ik ga met mijn moeder, Tim en Kim naar beneden om daar wat te eten. Zo rond één uur ga ik mijn bed in. Ik ben helemaal stuk.
Ik lig lekker naar muziek te luisteren en val in slaap. Ik moest eigenlijk om kwart over twee naar de techniek, maar de verpleging liet me een half uur langer slapen.

Om kwart voor drie ben ik naar beneden gegaan. Roy heeft een aangepaste lepel voor mij gemaakt en een oogje voor mijn telefoon.
Er zit een rondje achterop, zodat ik mijn telefoon kan vasthouden en er is ook iets gemaakt zodat ik zelf kan bellen.
Het lukt dus dat is super. Met de lepel was ik uiteindelijk zo moe dat we hier maandag mee verder gaan.
Kim en Tim hebben bij de techniek een rondleiding gehad, mooi om te zien wat ze allemaal hier kunnen doen.

Daarna zaten we even in de woonkamer en Anna en Lisanne gingen even naar buiten en wij zijn even mee gegaan.
Lekker even naar het park. Mitchel voorop en Anna hing hier achteraan met de rolbrancard. Iedereen staart ons aan buiten. Was leuk en gezellig en het is heerlijk weer. Om kwart voor vijf ga ik weer mijn bed in en doe ik weer even mijn ogen dicht. Erg vermoeiende dag.

Ik ga er om kwart over vijf uit om bij het eten te zijn. Ik eet alleen later, want mijn vader neemt een prak mee van Oma. Ik lig nog even lekker in mijn bed.

Vanavond komen René, Ingrid, Yordi en Sharon en Martijn op visite. Het is erg gezellig en vind het fijn dat er nog zoveel visite voor mij komt.

Groetjes Mitchel