Maandag 30 Januari

Om acht uur werd ik wakker gemaakt. Over mijn humeur zullen we het maar niet meer zoveel hebben.
Naar de woonkamer gegaan waar ik wat gedronken heb en daarna weer terug naar mijn kamer.
Lekker filmpje gekeken tot om kwart voor elf toen kwam mijn ergotherapeut Marloes.
Ze gaat van de week 2x inplannen, dat ze bij het middag eten zit, zodat we meer met mijn aangepaste vork kunnen gaan doen. Ook gaat ze me aanmelden bij de volwassen afdeling voor dwarslaesie.
Ze hebben daar een groep die een soort hand en vinger therapie hebben, zodat m'n vingers die het nu wat doen, beter gestimuleerd worden.

Om kwart voor twaalf kwam mijn fysio José en die heeft me in de stoel gezet. We hebben een apparaat voor mijn benen geprobeerd die passief kan fietsen, maar dit lukt alleen als ik in een duw rolstoel zit, dus die gaan ze nu regelen voor mij.
Met mijn elektrische rolstoel kan ik met mijn benen hier niet bij komen.

Toen door na het eten waar ik twee broodjes op heb.
Daarna moest ik gelijk door naar de weegbrug (daar lijkt het op) waar ik met mijn stoel en al op kan rijden.
Ik ben één ons aangekomen!!!!!!!

Daarna nog even in de woonkamer gezeten en toen weer mijn bed in.
Om kwart over twee kwam de kinderpsycholoog. Ik ben niet van plan om met haar te praten, omdat ik hier helemaal geen zin in heb, dus ze was met vijf minuten weer weg. Maar ze was wel aardig.

Daarna heb ik lekker op mijn bed gelegen. Niet geslapen, maar lekker liggen rusten.
Rond kwart over vijf ben ik weer mijn stoel in gegaan. Heb in m'n stoel een broodje gegeten.
Onder het eten kwam  mijn vader.

Zo rond half zeven denk ik kwamen Opa van Groningen met Ome Kees van Duin en Tante Wil.
Het was heel gezellig en vond het erg leuk dat ze er waren. Ik ben rond kwart over zeven mijn bed weer ingegaan.

Toen de visite weer weg was ben ik lekker in mijn kamer gaan liggen. Lekker rustig.
Het is nu elf uur en ik ga slapen.

Groetjes Mitchel

Zondag 29 Januari

Jemig word ik op mijn vrije zondag om half tien door Jaceline wakker gemaakt. Slaat helemaal nergens op als je mag uitslapen. U weet dus alweer hoe mijn humeur was vanmorgen.
Maar ja, even mocht ik nog wat wakker worden en daarna onder de douche.
Best wel lekker, maar ik heb er ook een hekel aan omdat het zo´n gedoe is nu ik zo ben.
Eenmaal fris en fruitig ging het wel weer met me.

Aangekleed en lekker in de huiskamer wat sport op tv liggen kijken.
En natuurlijk om half één mijn laptop aan om de wedstrijd Ajax-Feyenoord te kijken.
Het begon nog wel goed met 0-1 voor, maar wat was de wedstrijd slecht. 4-2 verloren. Ik heb uiteindelijk de computer maar uitgezet. Kon het niet meer aanzien.

Na deze slechte wedstrijd ben ik m´n stoel ingegaan. Zo rond drie uur kwamen Oma, Tante Sonja en Kimberly op visite. Niet lang daarna kwam m´n vader ook nog.
Was weer gezellig. Lekker zitten kletsen enzo.

Rond half vijf ging de visite weer weg en niet lang daarna ging ik mijn bed weer in.
We hebben rond kwart voor zes lekker eten laten komen en hebben met z`n vieren gezellig zitten eten.
Broodje shoarma heb ik op. Vind het nu nog wel lekker rustig de weekenden. Je kan lekker uitslapen en gezellig met z`n allen eten.

Rond zeven uur stonden Leida en Ylva voor m´n neus.
Dit was ook erg gezellig. Lekker zitten praten en zij gingen rond negen uur weg.
Tussendoor ben ik weer mijn stoel in gegaan, dus netjes twee keer gezeten vandaag.

Papa en Kim gingen rond kwart voor acht naar huis.
Toen iedereen naar huis ging ben ik lekker in me bed gaan liggen. Ik ben heel moe want ik heb niet tussendoor geslapen vandaag.
Dus ik wens iedereen een goede nacht en tot morgen, want ik ga nu slapen.

Groetjes Mitchel

Zaterdag 28 januari

Zo ik heb lekker uitgeslapen tot half elf. Nou moet ik nog een soort van opschieten omdat zo Martin Kranenburg met Laura op visite komt. Ik lig nog een beetje wakker te worden en dan staan ze naast m'n bed. Gauw gaat Janneke me wassen en kan ik naar de woonkamer.
Laura heeft lekker gebak en nootjes meegenomen.
Dit heb ik heerlijk als ontbijtje op. Dat gaat er wel in.
Het is fijn om met Martin te praten omdat hij bijna hetzelfde heeft meegemaakt en begrijpt wat ik moet doorstaan.
Het is erg gezellig. Zo rond twaalf uur komen papa en Marco.
Mama gaat even met Marco weg en papa blijft bij me.

Toen de visite weg was ben ik even gaan slapen. Tja hoe kan ik weer moe zijn, maar ja het is echt zo.
Toen ik weer wakker was ben ik weer in mijn stoel gegaan.Ome Leon met Sanne en Rick kwamen daarna op visite.
Daarna kwam Marijke nog met haar moeder.
Allemaal gezellig en fijn om zo met bezoek het weekend door te komen.

Ik kwam er gisteren ook achter dat ik mijn pink van mijn linkerhand ook kan bewegen en dat ik mijn pols van mijn rechterhand ook beter kan bewegen. Ik kan mijn hand dus vanuit mijn pols omhoog bewegen. Super dat er telkens iets terug komt!!!!!!!

Toen mama terug was is mijn vader weer naar huis gegaan. Rond kwart voor zeven kwamen Ronald, Brigitte, Rick en Tim weer om samen te eten.
We hebben chinees besteld (wat drie kwartier duurde) en hebben dit met z'n allen opgegeten  hier.
Rond tien uur is Marco weer naar huis gegaan en ondertussen viel Ronald boven van zijn stoel. Odile mijn verpleegster vroeg of hij graag ook wilde revalideren of dat hij graag bij mij wilde blijven slapen. We hebben erg gelachen. Sorry Ronald.
Het is nu half elf en we zitten nu nog gezellig in de woonkamer te praten en wat tv te kijken.

Was een leuke en gezellige dag.

Groetjes Mitchel

Vrijdag 27 januari

Het is weer morgen en vrolijk ben ik niet. Mijn verpleegster Odile laat me iets langer liggen om bij te komen. Na het gebruikelijke aan tafel zitten bij het ontbijt, waar ik alleen wat gedronken heb, ga ik weer even naar mijn kamer om een filmpje te kijken. Zo rond tien uur ben ik naar de huiskamer gegaan, omdat er vier mensen van de afdeling naar huis mochten of naar de dagbehandeling. Dan is er altijd een afscheid met zelf geknutselde kado's van de verpleging. Jammer dat Sebastiaan naar huis gaat, want die sliep bij mij op de kamer en daar kon ik wel goed mee opschieten. Maar hij blijft in dagbehandeling, dus komt hij wel elke dag hierheen.
Er namen ook twee stagiaires afscheid en is het hier ritueel dat ze het zwembad in gegooid worden.
Dus iedereen naar beneden naar het zwembad. Erg leuk.
Toen we naar beneden gingen, ging Odile op mijn snoer staan en ging dit kapot.
Omdat ik lig op een soort bed van lucht, moest hier wel gelijk iets aan gedaan worden anders loopt mijn bed leeg.

Na dit alles ging ik rond half elf mijn stoel in.
Om kwart voor één heb ik fysiotherapie van Jose. Ze hebben me vanuit mijn stoel op die rode tafels getild en hebben twee grote kussens in m'n rug gezet. Ze gingen kijken of ik iets aan beweging kon doen met mijn handen. Toen ik daar zat was ze weer super positief, omdat ik zelf goed kon blijven zitten en mij heel goed in evenwicht kon houden.
We hebben toen met een ballon overgeslagen. Dat ging goed. Ze hebben nog geprobeerd of ik een honkbal knuppel of een badmintonraket kon vasthouden.
Dit gaat helaas niet, omdat ik geen kracht heb om iets vast te houden. Maar het goed kunnen blijven zitten was al weer super.

Daarna ging ik met mijn moeder even naar buiten en hebben we een broodje gegeten bij de bakker.
Ik ben daarna terug gegaan omdat ik toch wel heel moe was.
Zo rond twee uur lag ik weer in mijn bed en heb geslapen tot half vier. Toen maakten ze me wakker omdat ik nog een keer therapie had.
Er staat zo'n machine daar, waar ik met mijn handen en armen kan fietsen.
Dit ging ook helaas niet, maar niet geprobeerd is ook niet goed en wat niet is kan nog komen.

Daarna nog in m'n stoel even op skype gezeten en daarna met de paar bewoners die er in het weekend zijn (maar vier) een broodje en tosti gegeten.
Zo rond zes uur kwam mijn vader. Om kwart over zes moest ik uit  mijn stoel, omdat ik anders te lang zit.
Heb tot zeven uur lekker op mijn kamer gelegen en daarna kwamen Tom, Sandra, Jesley, Damon en Nigel op visite. Vind het erg leuk dat ze er zijn en ze vonden ook dat ik weer veel verbetering had sinds twee weken geleden. Fijn om te horen, omdat je kleine veranderingen zelf niet zo snel meer ziet.
Tom en Sandra hebben voor mij en de rest Mc Donalds gehaald. Heb lekker een hamburger en kipnuggets op. Bedankt nog hè.
Was erg gezellig.
Nu lig ik in de woonkamer tv te kijken. Lekker rustig en kan zo lang blijven liggen als ik wil. Dat is het lekkere van de weekenden hier.

Tot morgen.

Groetjes Mitchel

Donderdag 26 januari

Daar is weer een nieuwe dag die we rustig aan moeten beginnen. Het is best wel moeilijk als je gewend bent om op te staan, even rustig wakker te worden. Zelf je drinken pakken, als ik daar zin had ontbijt te eten. Mijzelf aankleden en bijvoorbeeld naar school te gaan. Allemaal dingen die je zelf bepaalt.
Nu word ik wakker gemaakt om half acht omdat ik moet plassen. (zo noemen we het maar even)
Dat is op zich al vervelend, omdat ik dus niet meer zelf kan bepalen of ik wel of niet moet plassen.
Vervolgens gaan ze me om acht uur wassen. Of ik nou zin heb of niet, het moet gewoon.
Ik ben de regie over mijn eigen leven kwijt en daarom ben ik vaak een beetje chago zeker in de morgen.

Maar goed, ik heb bij het ontbijt een half broodje gegeten. Was het weer snel zat, dus weer terug naar mijn kamer zo rond negen uur.
Daarna lekker een film liggen kijken en om elf uur kwam Maaike van de fysio om mij benen (om de beurt)  in de Kinitec te zetten.
Dat noemen ze passief bewegen. Dat apparaat gaat langzaam iets naar boven met mijn onderbeen en naar beneden. Dus ik blijf in beweging, maar doe dat niet zelf.

Rond kwart voor twaalf kwam de andere fysio Jose en ik zou eigenlijk in mijn stoel gaan met haar.
Zij wilde me in bed meenemen om in het fysio gedeelte mij op een andere tafel te laten liggen en dan mijn stoel in. Deze andere tafel is harder en zo kan ik beter merken of ik goed in balans kan blijven en of de spieren in mijn romp het nog een beetje doen.
Ik moest eerst vanuit mijn bed proberen om telkens mijn romp (liggend) en mijn kont op te tillen of ik zo naar de zijkant van het bed kon schuiven.
Dan kwam ik op een harde rode tafel. Apart, want we kwamen erachter dat ik wel met mijn kont naar rechts kon komen, maar ik kan niet mijn kont een beetje optillen en naar links komen. Heel gek werkt dat.

Uiteindelijk lukte het de fysio Jose en mij om helemaal op die tafel te komen en toen ging ze me rechtop laten zitten met mijn benen naar beneden.
En ja hoor, ik kon helemaal alleen uiteindelijk blijven zitten. Super.
Toen zijn we met een plank van de tafel mijn stoel in gegaan, maar toen werd ik misselijk.
Jemig ik ben kapot, wat is dit zwaar.

Om half één nog even naar de huiskamer gegaan met mijn stoel om een broodje te eten.
Daarna wilde ik heel snel in bed.
Ik lag denk rond kwart over één in bed en sliep heel snel.
Om half vijf maakte m'n moeder me wakker.
Moet je nagaan hoe zwaar het is wat ik bij de fysio moest doen.

Ik ben rond kwart over vijf weer in mijn stoel gegaan en heb gewacht tot mijn eigen eten kwam. Mijn vader was er om zes uur en Oma, Tante Sonja, Kimberly en Kelly kwamen even daarna met het prakkie van Oma. Dat heb ik opgegeten en toen zijn we even naar beneden gegaan.

Rond acht uur weer naar boven en mijn bed weer in, want ik ben moe.
Toen kwam Tante Mieke met Mies en Daan nog op visite.
We hebben lekker in de woonkamer gezeten en het was gezellig.
Zo rond negen uur wilde ik naar bed.
Heb nog even liggen skypen en ga nu slapen.

Tot morgen,

Groetjes Mitchel

Woensdag 25 januari

Ik werd vandaag wakker gemaakt door Shannon. Ze deed heel rustig dus dat ging redelijk. Tot in één keer Odile met een super vrolijk gezicht "goedemorgen" door mijn gordijntje heen gilde. Ik wilde eigenlijk niet lachen, maar het was heel grappig hoe ze dit deed.
Ik heb daarna een ontbijtje op. Broodje met ham en een gekookt eitje. Dat krijgen we hier elke woensdag.
Nog even in de woonkamer gebleven en rond een uur of half tien naar mijn kamer gegaan om een fimpje te kijken.

Rond kwart over elf zou de fysio Jose komen, dus voor die tijd zou ik mijn stoel in gaan. Toen ik net daar helemaal klaar voor was en nog op bed lag, kwam Jose en zij wilde uitproberen of ik zelf (zonder tillift) van bed naar stoel zou kunnen gaan. Zij heeft gezien dat er nog wat spieren zijn die het nog doen in mijn romp, dus is er een kans dat ik zelf wat kan meewerken.
Ze hebben me eerst op mijn zij gedraaid en toen voorzichtig mijn voeten op de grond neer gezet zo op de rand van het bed. Ze was samen met fysio Maaike want alleen kan ik niet blijven zitten.
We kwamen erachter dat dit redelijk ging. Ik kan nog niet mee helpen om me ergens met mijn armen af te zetten. Wel zit ik heel erg te wiebelen, omdat veel spieren het niet meer doen, maar mijn gevoel van als ik links om val, om dan naar rechts te proberen te gaan leunen heb ik nog en daar waren ze heel blij mee. Wel was dit weer op topsport niveau en was ik blij dat ik in mijn stoel kon gaan zitten.

Daarna was het etenstijd en heb ik in mijn stoel wel een stuk of drie aardappeltjes gegeten van hier.
Ik ben na het eten nog even in de woonkamer gezeten en dat was wel gezellig met een jongen die bij mij op de slaapkamer ligt, Sebastiaan.
Hij is voor voetbalclub Utrecht  en ik uiteraard voor Ajax.
Daar hebben we leuke discussies over.

Rond half twee mijn bed weer in en even zitten skypen.
Ik zou eigenlijk om kwart voor drie ergotherapie krijgen, maar om de een of andere reden is Marloes niet langs geweest. Dus heb ik even een uurtje liggen slapen. Zo rond vier uur was mijn vader er met Rick.
We hadden om half vijf een afspraak met de revalidatiearts.

Dit gesprek ging over het algemeen hoe het nu met mij gaat. Of ik hier wat kan wennen. Of mijn ouders het goed vinden gaan. Het ging ook over de medicijnen die ik gebruik en meer van dat soort dingen.
Was een goed gesprek, alleen een beetje jammer dat mijn arts voor Feyenoord is. Beetje Jammer.

Daarna ben ik mijn stoel ingegaan en zijn we gezellig met Rick, m'n vader en moeder beneden gaan eten.
Al snel daarna kwamen Opa en Oma Kranenburg met lekkere kippensoep. Bedankt Oma erg lekker zoals altijd.
Later kwamen Rob en Angelique Gijzenberg op visite. We zijn even met z`n allen bij rugby gaan kijken. Zo leuk om te zien. Rond acht uur weer naar boven gegaan. Ik moest mijn stoel uit, omdat ik al bijna twee en een half uur erin had gezeten. Daarna nog even het bed naar de huiskamer gereden en zo rond negen uur gingen Rob en Angelique weg. Vond het erg leuk en gezellig dat ze er waren.

Het was daarna nog gezellig in de woonkamer en we hebben het tot half elf kunnen rekken, voordat we naar onze slaapkamer moesten. Normaal word je om tien uur eruit gestuurd.

Al met al een rustige maar goede dag.

Tot morgen.

Groetjes Mitch

Dinsdag 24 januari

Vanmorgen eerst wakker gemaakt voor het plassen. Daarna nog even verder gaan slapen, maar voor acht uur moesten ze me echt gaan wassen omdat ik vandaag om half negen in mijn stoel moet zitten.
Ik kan u vertellen dat mijn humeur dus wel weer zakt als ik dus zo vroeg al van alles moet.
Maar ja, verpleegster Odile (sorry, gisteren haar naam verkeerd geschreven) gaat gewoon door met haar plan van aanpak, dus zat ik netjes op tijd  in mijn stoel.
Dit moest omdat de ergotherapeut Marloes vandaag ging kijken of ik zelf brood kon eten met mijn vork.
Dit gaat dus hartstikke goed, alleen ging mijn brood na het aanprikken gewoon weer terug op een ander bord omdat ik echt geen hap door mijn keel kon krijgen.

Om half tien had ik een combinatie afspraak met de ergo Marloes en fysio José.
Ze gingen vandaag precies opschrijven en nakijken welke functies het nu nog wel en niet doen. Ze hebben dit al een keer gedaan maar dat was liggend en dit was in mijn stoel.
Sommige dingen gingen goed met mijn armen en sommige dingen nog niet.

Maar weet u wat er gebeurde:

VAN MIJN LINKERHAND KON IK OPEENS MIJN WIJSVINGER EEN BEETJE BEWEGEN EN VAN MIJN RECHTERHAND MIJN MIDDELVINGER.

Wat een nieuws hè. Mijn moeder en ik konden niet geloven dat er iets gebeurde in mijn handen. Dit is iets wat ik zo ontzettend graag wil. We zijn zo ongelooflijk blij. SUPER.

Na deze therapieën ben ik weer mijn bed in gegaan, want ik heb zo wel weer aan topsport gedaan.
Met het middag eten heb ik twee pistolets met ham en komkommer op. Ook weer goed gedaan vind ik zelf.

En eigenlijk heb ik de rest van de middag lekker een film gekeken en wat op skype gezeten. Rustig aan dus.
Ik had geen afspraken dus dit kon ook.
Mijn vader kwam aan het einde van de dag en Opa van Groningen met Marc van Eck.
Opa had een lekkere prak van Oma mee genomen. Lekker twee schnitzels en een prakkie met stoofperen. Het was weer lekker.  Bedankt Oma.
Het was ook erg gezellig met Opa en Marc. Ik ging rond zeven uur mijn stoel in en toen zijn we naar beneden gegaan want Opa en papa hadden nog niet gegeten. Ik heb alleen vanmiddag niet geslapen, dus na een uur was ik al zo moe dat ik weer mijn bed in wilde en gingen ze weer naar huis.
We kwamen langs het basketballen dus daar zijn we nog even wezen kijken. Op mijn bed nog even wezen skypen en nu ga ik slapen.

Wat een mooie dag.

Oh ja, ik wil iedereen bedanken die maar kaarten stuurt en mailtjes zetten op mijn blog. Bedankt voor alle belangstelling elke dag weer. Dit doet me echt heel goed!!!!


Tot morgen.

Groetjes Mitchel

Maandag 23 januari

Ik werd rond acht uur wakker gemaakt door verpleegkundige Odyle. Ze weet dat ik 's morgens geen gezeur aan mijn hoofd wil dus deed ze rustig aan. Toch moest ik voor het eerst 's morgens lachen met haar. Ze is echt grappig. Na mijn ontbijt ( jaja ik heb 1 beschuitje op) ging ik weer naar mijn kamer. Zo rond half elf kwam Odyle weer om mij in mijn stoel te zetten. Ik had ergotherapie en moest naar beneden naar de orthowerkplaats. Ze gaan vandaag een vork voor me maken met een beugel aan mijn hand.
Dit is gelukt en we zijn daar bijna één uur mee bezig geweest.
Ondertussen belde tante Mieke mijn moeder. Ze was in de buurt en kwam even langs.
We zijn gezellig naar de kantine gegaan en we hebben daar een lekker broodje gegeten. Kom je vaker onder de middag tante?

Daarna ben ik naar boven gegaan en ben ik weer het bed ingegaan om lekker te slapen.
Van ongeveer half twee tot half vier heb ik de binnenkant van mijn ogen bekeken.
Ik werd wakker gemaakt omdat de fysio kwam.
Ze hebben mijn schouder weer goed onderzocht, omdat ik daar steeds meer pijn aan heb en ze zeggen dat er bij de aanhechting een ontsteking zit.
Zal er wel weer bij horen.

Ook  gaan ze overleggen wanneer ik het zwembad in mag. Ben benieuwd.

Daarna lekker aan het skypen geweest. Ik vind dat echt leuk. Je ziet je  vrienden en je kan met ze praten.
Om half zes ben ik voor het eten gehaald en ik heb een kopje soep op. Rond zes uur kwam mijn vader met macaroni van oma. Ik heb goed gegeten en zelfs nog een beetje gele vla op.
Daarna weer mijn stoel ingegaan zo rond kwart over zeven.

We zaten in de woonkamer en toen zagen we Ome Arie en Tante Henny. Vond het erg leuk dat ze kwamen. Rond acht uur kwamen de buurtjes van thuis Dana en Mieke. Heel leuk dat ze er waren maar ze hebben er erg lang over gedaan. Twee tomtom`s aangezet en ze zeiden allebei dat ze een andere kant op moesten gaan. Schoot niet op maar ze waren er wel. Leuk!

Rond kwart over negen weer mijn bed in en daar lig ik nu nog steeds. Even weer op skype gezeten en nu lig ik lekker tv te kijken. Een redelijk goede dag.

Oh ja Ronald zoals je kan lezen heb ik super mijn best gedaan met eten  dus die opmerking van PANNEKOEK mag je nu wel weglaten. Tot zaterdag (haha).

Lieve mensen ik ga zo slapen.

Tot morgen.

Liefs Mitchel

Zondag 22 januari

Vanochtend weer lekker uitgeslapen. Rond half 11 werd ik door de verpleging wakker gemaakt. Lekker zo`n zondag. Daarna het ritueel van wassen en Jacqueline mijn verpleegkundige is altijd van de rappe dus gelijk kleren aan en de stoel in.
Heb niet gegeten daar had ik echt geen zin in! Ik ben even met mijn moeder naar beneden gegaan om Rick en Ome Dick op te wachten, maar die kwamen later. (Rick had een feestje gehad, dus die was niet vroeg zijn bed uit). Toen we boven waren kwam het warme eten (bahhhh) dus probeerde ik of ik weer in bed mocht om onder het eten uit te komen. Hier trapte ze niet in maar moest nog wel even in mijn stoel blijven.

Tussendoor was mijn revalidatiearts hier omdat hij ging zwemmen met zijn kinderen. Hij heeft nog even met mij gepraat (op zijn vrije zondag) en ze gaan morgen medicijnen proberen omdat mijn spasmes zo erg worden. Ik wilde hier in het begin niet aan beginnen, omdat ik bang was dat als ik deze medicijnen zou gaan slikken, mijn spieren zo slap worden dat wat ik nu kan bewegen dan weer zou uitvallen. Hij heeft me verzekerd dat dit niet zo is, dus gaan we hier mee starten.

Zo rond 13.00 uur mocht ik weer gaan liggen dus heb ik weer twee uur in mijn stoel gezeten. Toen ik net in bed lag wilde ik gaan slapen maar toen waren Ome Dick en Rick er. Ik had toch wel wat honger maar wist niet waarin, toen Ome Dick voorstelde om voor mij wat bij de Mc Donalds te halen.
Niet slecht voor het ontbijt. Ondertussen ben ik gaan slapen. Na ruim een uur was ik weer wakker en kwamen ze eindelijk aankakken.
Ze hebben heel Utrecht gezien en gereden maar geen Mc Donalds gevonden.
Shit balen.

Na veel zeuren van mijn moeder heb ik rond 15.00 uur toch maar een creamcracker op met suiker. Kunnen ze niet zeggen dat ik niks geprobeerd heb.
Daarna kwam mijn vader binnen met Kimberly en vlak daarna Dick met Yvonne. Super gezellig met z`n allen en lekker zitten kletsen. Heel leuk dat ze langskwamen. Yvonne had lekker een zak chips mee genomen en nog snoepjes. Volgens mij wil iedereen me vetmesten. Hoe zou dat nou komen????????

Toen alle visite weer weg was, behalve mijn vader en Kim, hebben we lekker een patatje laten komen. Ik heb een kwart broodje tartaar speciaal op en een frikandel speciaal. En een halve milkshake, goed voor de calorieën zegt de diëtiste.

Zo rond half zeven kwamen Rene, Ingrid en Jordy op bezoek. En raad het eens ze hadden wat lekkers meegenomen. Ze heeft lekkere gekruide nootjes mee genomen. Eerst wilde ik ze nog niet maar Ingrid was benieuwd of ik ze lekker vond en ze zijn heel lekker.
Zo rond 20.00 uur zijn mijn vader en Kim weer naar huis gegaan.
Rene, Ingrid en Jordy zijn tot half tien geweest. Jordy heeft geholpen om Skype op mijn computer te zetten, dus wie dit ook heeft:  mijn skype naam is mitchelkranenburg. Meld je aan en we kunnen kletsen als mijn programma dit toe laat.

Vond het heel gezellig dat ze er waren. Rond 22.00 uur werden m'n moeder en ik de huiskamer uitgejaagd want om 22.00 uur moet je hier naar je slaapkamer. Wat streng hè.

Ik wil trouwens iedereen bedanken voor de leuke berichten die ik op mijn blog krijg. Erg leuk om dit te lezen.

Het is nu kwart voor elf en ik lig nog lekker tv te kijken op mijn bed wat nu heerlijk kan.

Slaap lekker en tot morgen.

Groetjes Mitchel

Zaterdag 21 januari

Goed geslapen en lekker kunnen uitslapen tot half tien. Gewassen en gelijk in mijn stoel.

Rond elf uur kwamen Marijke, Liendo en Jacqueline op visite. Was erg gezellig. Na anderhalf uur weer uit mijn stoel. Lang hè.
Rond 1 uur zijn ze weer weggegaan. Ik heb voor het ontbijt 2 happen brood naar binnen kunnen krijgen.
Na 1 uur ben ik gaan slapen en rond 3 uur was ik weer wakker.

Toen waren Oma, Tante Sonja, Kelly, Tante Janneke en Samantha er. Was ook heel gezellig. Oma had een eigen gemaakte bal gehakt meegenomen en die heb ik met een broodje opgegeten.

Vlak daarna kwamen Ome Leon, Martine en mijn grote vriend Rick. Rick maakt het heel gezellig. Leuk dat hij mee was.

Even lekker op mijn kamer gelegen en toen rond half zeven weer mijn stoel in en toen kwamen Ronald , Brigitte, Rick en Tim op visite en we gingen met z`n allen pizza en shoarma eten.
Ook met Anna. Dat is een meisje van 16 die hier op de afdeling is en een lage dwarslaesie heeft. Ik heb lekker een broodje shoarma op. Dus niet meer zeuren dat ik te weinig eet.
Ik heb twee en een half uur in mijn stoel gezeten en dat ging goed.
Het was heel gezellig net zoals voor mijn ongeluk eten met z`n allen.
Zij gingen pas rond half elf weg. Super.
Daarna nog lekker film gekeken en rond 12 uur gaan slapen. Was een lekkere dag zonder therapieën. Lekker rustig.

Groetjes Mitchel

Vrijdag 20 januari

Goedemorgen allemaal. Nou ja laat dat goede er maar af met mijn ochtendhumeur. Na het wassen naar de huiskamer om te moeten ontbijten. Nou ben ik zo misselijk dat ik niks wil eten. Na het ontbijt lekker terug naar mijn kamer om een film te kijken. Rond 10 uur werd ik weer de huiskamer ingereden omdat er 4 mensen hier weggaan. Er wordt dan vaak wat gezegd door de verpleging en taart of cake uitgedeeld. Was wel grappig. Cake heb ik dus niet op. Daarna weer naar mijn kamer gegaan en rond kwart voor twaalf fysio gehad. Toen moest ik weer eten en met moeite heb ik een half broodje met ham op.

Lekker even geslapen daarna en toen heb ik een uur weer in mijn stoel gezeten en dat ging  goed.
Ze hebben me toen ook weer gewogen en ik ben nu binnen vijf dagen twee en een halve kilo afgevallen. Hier is niemand blij mee, dus iedereen zeurt nu als een gek aan mijn kop dat ik moet gaan eten. Als ik dit weekend niet probeer meer te gaan eten, dan moet ik volgende week aan de sondevoeding. Zo'n slang door mijn neus m'n maag in. Ik zeg dat ik dit niet wil, maar denk dat ik weinig keus heb als ze dit gaan doen. Daarna weer even rustig op mijn bed gelegen.

U raadt ook nooit wat ze vandaag op mijn kamer gedaan hebben; Jawel ze hebben een tv neer gezet en hij doet het nog ook. Er zat gewoon een aansluiting en zij maar zeggen dat dit niet mogelijk was op mijn kamer. Snap niet waarom hier zo moeilijk over gedaan is, maar goed ik heb er nu tot mijn vreugde één.

Met het avondeten zat ik weer in mijn stoel. Mijn oma had lekker eten gemaakt en dat mocht ik opeten. Ik heb alleen niet veel kunnen eten omdat ik snel vol zat.
Met het bezoek waren Ome Ad, mijn neef Daan en Luuk en Ruud er. Erg gezellig. Ben weer verwend met appeltaart, chocolade en kaarten. Vond het heel fijn dat ze er waren, maar vind het rot als ze naar huis gaan. Dan pas merk ik hoe graag ik zelf naar huis wil.

Mijn moeder liet mij net op de computer zien dat ze een stuk op de site van de Hoofdstad Aanspanning hebben geschreven. Lief hoor en bedankt lieve Ronald.
Ik lig nu in de woonkamer top gear te kijken op tv en dat is wel leuk.
Dit was weer zo`n beetje mijn dag.

Weltrust alvast en tot morgen.

Donderdag 19 januari

De ochtend begon zoals gewoonlijk bij mij; Stil dus. Bij het ontbijt hebben ze hier op donderdag een wit kaiserbroodje dus dat ging er wel in. Daarna terug in mijn kamer een film gekeken. Om kwart voor elf kwam de ergotherapeut en toen moest ik eigenlijk in mijn stoel zitten om naar beneden naar de werkplaats te gaan. Ik wilde absoluut nog mijn stoel niet in, dus kon ik op bed blijven. Ze wilde beneden aangepast bestek gaan maken, zodat ik zelf kan proberen te gaan eten.
Een soort beugeltje wordt er dan aan je hand gemaakt met een vork eraan. Nou voorlopig gaat het nog goed met de mensen om me heen, dus dit komt later wel.

Rond kwart voor twaalf kwam de fysio. Die heeft me in mijn bed meegenomen naar de fysio zaal en daar moest ik laten zien wat ik met mijn benen kon.
Van mijn linkerbeen kan ik nog steeds mijn kleine teen bewegen en van rechts nog steeds mijn voet heffen en al mijn tenen bewegen. Ook kan ik als de fysio mijn been buigt en het dan tegenhoudt mijn knie in evenwicht houden. Dit ging best redelijk goed.
In dezelfde houding vroeg ze mij of ik mezelf in bed zou kunnen draaien, omdat mijn romp het nog best wel een beetje doet. Na veel zware inspanning kon ik zelf een beetje naar links draaien. Ik probeer dan mijn arm  om het rand van het bed te doen en dan kan ik me zo een beetje omtrekken. Rechtsom gaat veel moeilijker en lukte dit ook niet helemaal.

Na deze super zware training ben ik weer naar mijn slaapkamer gereden en daar werd ik niet helemaal lekker. Dit was snel over maar ik was zo moe van alles, dat ik niet wilde eten en lekker ben gaan slapen.
Zo rond 2 uur heeft mijn moeder me wakker gemaakt want ik wil Ajax/AZ kijken. We zijn lid geworden van Eredivisielive en zo kan ik het op mijn laptop kijken. Alleen is de verbinding super slecht en staat het beeld om de paar seconde stil, maar ja ik heb het redelijk kunnen zien.
De fysio Joep kwam telkens even kijken hoe de stand was maar hij is voor een flut club.

Tegen kwart over 5 werd ik gehaald voor het avondeten. Mijn tosti is weer gemaakt en deze eet ik braaf op. De diëtiste is weer bij mijn moeder langs geweest en ik mag nu 2 tosti`s. 's Middags 1 en 's avonds 1. Met dubbel ham. En voor de rest moeten mijn ouders zoveel mogelijk calorieën erin gooien omdat ik teveel afval. Maar trek heb ik nog steeds niet. Toen mijn vader rond kwart voor zes kwam had hij een prakkie van oma Kranenburg mee en oma Van Groningen had ook een prakkie mee. Ik heb alleen een stukje vlees daarvan op. Maar oma`s jullie eten is altijd lekker, alleen heb ik niet zo`n honger op dit moment maar vind het super lief van jullie. Dikke kus.

Daarna kwamen dus mijn oma, zusje, tante Sonja en nicht Jennifer op visite en de hond Nick. Hij vond het helemaal niks bij mij op bed.
We zaten beneden in de kantine en toen kwamen Ed, Nel en Rianne ook binnnen. Het was erg gezellig. Ik heb Rianne weer lekker kunnen pesten en dan heb ik het al snel naar mijn zin. Vond het fijn dat jullie er waren. Ik moest eigenlijk rond 8 uur mijn stoel in maar heb niks tegen mijn vader en moeder gezegd, dus om kwart over negen kwamen we boven en toen was het te laat. Ik vind het niet erg!!!!!!

Ik werd naar mijn kamer gereden en daar heb ik nog een stukje film liggen kijken. Rond half elf kreeg ik hoofdpijn. Ik ga nu lekker slapen.

Tot morgen.

Groetjes Mitch

Woensdag 18 januari

De dag begon zoals gewoonlijk weer met wassen en zeuren. Ook al bedoelen ze het goed, ik vind het in de morgen niks als ze wat willen zeggen of doen. Ik ben al bekend op de afdeling met een ochtendhumeur. Normaal geen last van maar sinds het ongeluk wil ik met rust gelaten worden.
Na het ontbijt ( jawel 1 boterham op) ging ik terug naar mijn kamer. Daar kwam Roy van de technische oplossingen om te laten zien wat hij had uitgevonden om zelf mijn computer te bedienen. Het is een grote ronde knop en dat is nu mijn muis. Daarnaast zitten wat kleinere knoppen en dat is mijn linker en mijn rechtermuisknop. Daar kan ik mijn hand op laten vallen en dan doet hij het. Het lukte me wel om op die manier naar twitter gaan, maar ik was na twee minuten helemaal kapot en heb daarna gelijk anderhalf uur geslapen.

Zo rond kwart over elf maakten ze me wakker en moest ik gezwachteld worden om in de rolstoel te gaan. Dit duurt al met al een half uur met aankleden en al voordat ik dan met een kraantje in mijn rolstoel gehezen ben. Ze hadden ondertussen al m'n stoel naar beneden gebracht en de bediening links gezet. Toen ik zelf weer in mijn stoel zat, kwam ik erachter dat mijn bediening nog niet goed zat. Toen we beneden in de werkplaats waren hebben ze hem iets verplaats en een knop erop gezet, zodat ik zelf de rolstoel aan en uit kan zetten. Dit zit aan de zijkant en ik kan daar een klap op geven en dan lukt dat. We gingen weer naar boven, maar was zo uitgeput dat ik zelf mijn rolstoel niet meer kon bedienen. Wat kan ik daar boos over worden.

Toen ze me in bed gingen leggen werd ik helemaal beroerd. Heel erge hoofdpijn, misselijk, wit zien en klam zijn. Als je een dwarslaesie hebt dan kan het zo zijn dat je bloeddruk van het ene op het andere moment torenhoog is. Er hangt boven mijn bed ook een medicijn dat dan acuut toe gediend moet worden. Dus gelijk de verpleging in rep en roer om alles zo snel mogelijk te controleren, alleen deed dat stomme ding het niet. Ondertussen renden er 3 mensen van de verpleging heen en weer om het juiste apparaat te zoeken. Mijn bloeddruk was redelijk goed. Daar lag het niet aan. Ik had alleen druk op mijn blaas dus dat moest later onderzocht worden. Omdat mijn lichaam verlamd is kan ik het niet voelen als er ergens lichamelijk een probleem zit, dus moeten er heel veel dingen gecontroleerd worden omdat ik het zelf niet voel.
Ik heb daarna twee en een half uur geslapen en daarna was ik wel wat opgeknapt. Jemig wat voelde ik me beroerd. Na een rustige middag in de woonkamer kreeg ik bij het eten mijn gebruikelijke recept. JAJA u raadt het al een TOSTI. Toen kwam de verpleging eraan en vertelde mij dat ik weer een blaasonsteking heb, vandaar waarschijnlijk mijn klachten van vanmiddag. Daar heb ik nu weer een antibioticakuur voor.

De avond was leuk. Mijn vader was er weer rond half zes. Na het eten ben ik in mijn stoel gegaan en zijn we samen naar rolstoel rugby gaan kijken. Zo dat is echt gaaf om te zien. Dat gaat zo ontzettend hard. Daarna kwamen opa en oma Kranenburg op visite met Tante Wil. Oma heeft lekkere paling met brood voor mij meegenomen. Lekker hoor. Het was erg gezellig,

Tot morgen.

Groetjes Mitch

Dinsdag 17 januari

De ochtend was weer zwaar. Dat gezeur elke ochtend boven me hoofd. Ze heeft me 5x geroepen. Ik hoorde haar wel maar deed net of ik nog sliep. Dus maar weer wassen en naar het ontbijt. Je merkt wel dat je de andere kinderen wat meer leert kennen en dat is wel leuk. Maar snel moe, dus na het eten terug naar mijn kamer en heb ik een film liggen kijken.

Om kwart voor elf kwam de ergotherapeut. Ze heeft ook meer alles bewogen met mij. Mijn rechter pols knakt onwijs en wordt wat dikker. Ze gaan morgen overleggen of daar verder naar gekeken moet worden. Daarna nog fysio gehad, maar die hebben ook niet veel meer gedaan. Even geluncht en toen maar weer gaan slapen.

Rond kwart voor vier kwam de ergotherapeut weer naar mij toe en ze hebben me in de elektrische rolstoel gezet. Mijn bediening zat nu rechts maar dat ging niet dus gingen we naar beneden naar de werkplaats. Daar maken ze van alles. Proteses heb ik genoeg zien hangen. Iets veranderd aan m'n stoel, maar ik kan er rechts niet zelf mee bedienen. Ben het gauw zat en wil met een half uurtje weer mijn bed in. Morgen gaan ze de bediening weer links zetten om te kijken of dat toch beter gaat.

Mijn vader was er weer lekker op tijd zo rond half zes. Even m'n tosti gegeten en toen naar beneden gegaan naar het restaurant . Mijn opa komt vanavond met Joep. Ze waren wat later want ze hebben lang in de file gestaan maar vond het super fijn dat ze er waren en het was gezellig. Ze gingen rond negen uur weg. Even daarna ben ik nog naar het rolstoel basketbal wezen kijken. Echt gaaf om te zien hoe ze dat doen en hoe hard het gaat. Elf uur vielen m'n ogen dicht.

Groetjes Mitch

Maandag 16 januari

Ik heb redelijk goed geslapen door middel van medicijnen. Rond acht uur word ik wakker gemaakt. Tot mijn spijt willen ze me dan gelijk wassen maar ik wil liever even met rust gelaten worden, dus ben ik chagerijnig in de morgen. Toen naar het ontbijt, maar eten doe ik niet veel. Ben nu 6 kilo afgevallen.
Om kwart voor elf had ik ergotherapie maar ik lag om half 10 al weer te slapen, dus hebben ze me laten liggen.

Om kwart voor 12 had ik fysiotherapie. Ik word dan naar een oefenzaal gereden met mijn bed en daar gingen ze kijken hoe het met mijn gewrichten gaat. Omdat je bijna niks zelf kan bewegen worden je spieren te kort en je gewrichten te stijf, dus gaat de fysio het voor mij bewegen.
Daarna moest ik eten. Er is later ook een diëtiste langs geweest om te kijken of ik niet teveel afval. Omdat ik hier het eten niet te vreten vind mag ik nu 's middags brood eten (ze eten hier namelijk warm tussen de middag) en in de avond mag ik een tosti.

Na het eten heb ik gevraagd of ik in de rolstoel mag en of ik even naar buiten mag. Rond tien voor 2 zat ik in mijn elektrische rolstoel en ben ik met mijn moeder naar buiten gegaan. Ik kwam er alleen heel snel achter dat ik mijn rolstoel niet zelf kon besturen. Dat was jammer, maar mijn moeder heeft dit gedaan alleen bakt ze er niks van. Lekker even naar een broodjeszaak geweest en wat gekocht. Daarna naar het park gegaan en lekker buiten dit broodje opgegeten. Met een uur moest ik weer uit de stoel omdat ze bang zijn voor doorlig plekken. Dit gebeurt namelijk heel snel en dan mag ik niet meer zitten en moet ik de hele dag weer op bed blijven. Maar tot zover heb ik hier nog geen last van.
Daarna ben ik weer gaan slapen en toen ik wakker was, was mijn vader hier weer.

's Avonds kwamen Marco en Masha Brouwer op visite. Ben verwend met lekker luchtjes en snoep. Was erg gezellig. Rond kwart voor tien ben ik gaan slapen. Werd een uur later wakker omdat mijn benen zo zeer deden en ik het benauwd had, maar denk dat ik meer erover gedroomd had want het was snel over.
Groetjes Mitch

Zondag 15 januari

Ik heb vannacht niet goed geslapen. Het is weekend dus er zijn hier weinig kinderen op de afdeling. Mijn vader is vanaf donderdag al dag en nacht bij me. Dat vind ik heel fijn. Het besef dat ik niks meer kan met mijn handen en benen wordt steeds groter. Ik voel me erg down. Mijn vader is aan het eind van de middag weggegaan en mijn moeder blijft nu weer bij me. Vanavond krijg ik weer een pil om te slapen en hoop dat deze nacht beter gaat.

Dit is mijn verhaal hoe het ongeluk gebeurd is.

Dinsdag 27 december.
Ik ging met mijn vrienden fietsencrossen met onze dirtbikes. We zijn naar Hoofddorp gefietst en hebben daar een dubbel bult gemaakt om over heen te springen.
Ik ging over de eerste bult heen en had te weinig vaart en daardoor klapte ik met mijn voorwiel in de 2e bult. Mijn hoofd raakte toen de grond en mijn lichaam is over mijn hoofd heen geslagen. Ik lag daar en wist meteen dat ik verlamd was. Ik had het gevoel dat mijn benen recht omhoog stonden maar ik zag ze naast mij liggen. Er kwam een vrouw aanrennen die met haar hond liep. Zij heeft de ambulance gebeld. Ik ben op zo`n harde plank gelegd en mijn hoofd werd vastgemaakt in zo`n nekkraag. Ik ben toen naar de VU in Amsterdam gebracht. Daar hebben ze gelijk allemaal onderzoeken gedaan. Foto`s, CT scan en een MRI scan. Daaruit bleek dat ik geen wervels gebroken had, maar mijn ruggenmerg is geschud. Dit betekent dat er schade is in mijn ruggenmerg en dat er een hele grote kneuzing is. Er werd mij verteld dat ik een hoge incomplete dwarslaesie heb en dat ze niet weten of er nog dingen herstellen. Het kan wel als de zwelling is afgenomen, maar het kan ook dat ik zo verlamd blijf.
Op dat moment kon ik helemaal niks met mijn lichaam.

Ik ben van de VU overgebracht naar het AMC omdat ik naar de intensive care moest. Er was geen plek in de VU. Weer de ambulance in op weg naar het AMC. Ik was bang.
Ik moest daar naar de intensive care omdat door een dwarslaesie ook de functie van je longen en darmen kunnen uitvallen. Ik heb daar 2 dagen en nachten gelegen. Ik had wel meer zuurstof nodig, omdat ik niet helemaal goed kon ademhalen maar het was niet ernstig.

Op donderdag ben ik naar de tienerafdeling gebracht van het AMC, het Emma Kinderziekenhuis. Hier heb ik 2 weken gelegen. Woensdag 11 januari ben ik overgebracht naar De Hoogstraat. Dit is een revalidatiecentrum waar een jeugdafdeling is en ze kinderen met een dwarslaesie kunnen behandelen.

Op dit moment kan ik mijn bovenarmen bewegen. Mijn handen en polsen zijn verlamd. Vanaf onder mijn borst is ook alles verlamd. Ik moet tot 30 maart met een nekkraag om liggen en dan kijken ze in het AMC verder of hij  af mag of dat ik misschien nog geopereerd moet worden aan mijn nek. Afwachten maar. Mijn moeder probeert elke dag een verhaal te schrijven hoe het nu met mij gaat.