We hebben ontzettend goed nieuws!
Mitchel mag op 27 juli uit de interne opname van de Hoogstraat.
Yes, hij komt eindelijk naar huis. Wat zijn we blij met dit nieuws; hij is er zo aan toe om daar weg te gaan.
De planning is dat hij daarna voor 3 dagen in de week in dagbehandeling gaat. Dus ook super dat hij geen 5 dagen heen en weer hoeft te reizen.
Op dit moment gaat het even iets minder met hem.
Hij heeft een flinke blaasontsteking waar hij erg ziek van is. Hoofdpijn, ontzettend veel meer last van spasmes, zo erg dat hij vanmorgen lag te stuiteren in zijn bed, misselijk was en hoge koorts had.
Doordat hij koorts heeft mag hij zijn bed niet uit, omdat de huid dan slechter is en hij dan doorligplekken kan krijgen. Maar als je zo'n koorts hebt wil je ook je bed niet uit.
En dan nog meer goed nieuws; Mitchel mag terug naar zijn oude school.
Mitchel wilde absoluut niet naar een andere school. Alleen is het zo dat hij hier nooit een diploma kan halen, alleen een certificaat. Dat komt dat hij techniek deed, nu kan hij zijn theoretische vakken wel doen, maar nooit de techniek waarvoor hij werkstukken moet maken voor zijn examens.
Omdat hij dus niet alles kan doen, kan hij nooit een diploma halen, maar wij zijn al super tevreden als hij een certificaat krijgt. Dus dat maakt helemaal niks uit.
Volgende week donderdag gaat hij met de afdeling jeugd zeilen op de Loosdrechtse Plassen.
Dus dat is ook weer een leuke dag.
Voor de rest doet hij het nog steeds super goed.
Het aftellen is begonnen...
Tot gauw.
Liefs, Diana
Hoi Mitchel,
BeantwoordenVerwijderenFijn dat je binnenkort weer naar huis mag.
Wel vervelend dat je nog zo last van je spasme hebt. Ik hoop dat dit snel minder wordt.
Maar wel een geweldig nieuws dat je naar je oude school mag. Enne... een diploma of niet, jij komt er wel!
Volgende week donderdag lekker zeilen, ik hoop dat je fantastisch zeilweer hebt, met een flink windje, dan kunnen jullie lekker hard.
Hou je taai.
groetjes,
Yvonne
Ha maatje,
BeantwoordenVerwijderenAs vrijdag 27 juli is het precies 7 maanden geleden dat jouw dat verschrikkelijke ongeluk overkwam. Nu 7 maanden verder, vechten, vechten en nog eens vechten. Wat een doordouwer ben je Mitch, ik neem mijn pet echt voor je af. Gelukkig ben en blijf je ook dat vervelende ventje dat mij iedere keer weer dwars zit.....
Zoals je van de week zei, heerlijk weer thuis slapen en eten. Iets om naar uit te kijken, en hoewel je daar in Utrecht in perfecte handen bent, is er " no place like home ". Ik hoop dat je weer vlug je draai zult vinden. Zet hem op zou ik zeggen.
Dit zal wel een van mijn laatste reacties op jouw blog zijn, en daarom Mitch, neem ik ook mijn pet af voor je vader en moeder en alle zaken waar zij tegenaan lopen met aanvragen voor een rolstoel, hand-bike, woning aanpassingen enz. Allemaal praktische zaken waarbij je soms ongelofelijk machteloos voelt. Zat zo'n gemeente ambtenaar maar eens een dagje in jouw rolstoel en maakt hij / zij maar eens één dag mee wat jij allemaal moet mee maken......
Maar ja, ambtenaren, het zegt genoeg, van achter een bureau weten ze je hele leven en welzijn te bepalen..... Frustrerend he Diana, ik snap heel goed dat je soms boos en verdrietig bent, maar ergens zal er wel een oplossing komen.
Nou, familie waar nodig kunnen jullie altijd op me rekenen ( en ook op de rest van de Brugmannetjes ), tot slot nog een overdenking......:
Weet je waarom een ambtenaar niet in een boom kan klimmen........, die boom groeit sneller dan die ambtenaar klimt......
Greetz,
Ronald.