Hallo allemaal
Het gaat allemaal goed met Mitchel. Hij doet nog steeds ontzettend zijn best bij alle therapieën. Hij heeft van de week een stuk gelopen met een hoge rollator. Hij legt dan zijn armen hoog op een speciale rollator en hij kan dit heel goed volhouden. Ook doen zijn handen iets meer dan eerst. Hij kan twee vingers nu zelf strekken en buigen dus zo langzaam aan gebeurt er nog steeds wat in zijn lichaam.
Mitchel is vorige week zaterdag uit zijn rolstoel gevallen. Waar we allemaal al bang voor waren is gebeurd. Hij ging weer met zijn vrienden op stap, die zijn rolstoel dan aan hun fiets vastbinden. Toen ze onderweg waren, kwam Mitchel met zijn wieltjes tegen een steen aan en hij vloog uit zijn rolstoel.
Dit was een enorme schrik voor hem. Zijn vriend heeft hem opgepakt en weer in zijn rolstoel gezet.
Hij dacht dat hij niks had, omdat hij niks voelde maar toen hij `s avonds zijn broek en shirt uit deed zaten er toch een paar lelijke schaafwonden.
Op zich kan dit gebeuren maar de schrik was te groot voor hem om dit nog een keer te doen.
Ik had een scootmobiel laten opladen, maar deze accu`s deden het niet meer, dus het gevolg was dat hij op Koninginnedag niet met zijn vrienden naar het dorp kon.
Dit was een hele moeilijke en zware dag voor ons allemaal.
Alleen weet ik dat deze dingen jammer genoeg nog veel vaker gaan komen.
We zaten in de middag even buiten en ik zei tegen hem: Lekker even in de zon hè, waarop hij antwoordde dat hij de zon niet op zijn lichaam voelt, net zoals met het bad. Heel erg confronterend, maar ja het is niet anders. Ik denk hier niet bij na, maar dit is wel de werkelijkheid waar Mitch mee te maken heeft en dit zijn bijzonder moeilijke momenten.
Ik moet wel zeggen na zo'n zware dag, dan is hij nog een dag van slag, maar daarna gaat hij er weer voor de volle honderd procent tegen aan en daarom ben ik ontzettend trots op hem.
We moeten a.s. vrijdag weer naar het ziekenhuis voor zijn nek.
Ook weer een spannende dag, maar we gaan er van uit dat alles nu goed is.
Hij draagt zijn kraag niet meer dus we gaan voor goed nieuws.
Verleden week dinsdag zijn Daan en Ruud (zijn vrienden) een dag mee geweest. Ze mochten de hele dag ook in een rolstoel rijden, zodat ze weten hoe het voelt. Mitch heeft genoten van deze dag. Het was erg gezellig en hij vond het fijn dat ze een dag met hem mee wilden lopen.
Ik laat u vrijdag weten hoe het in het ziekenhuis is geweest.
Liefs, Diana
Over mij
- Mitchel
- Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.
Fijn om te horen dat Mitchel nog steeds vooruit gaat. Ik kan me voorstellen dat hij behoorlijk geschrokken is toen hij uit zijn rolstoel viel.Op zich wel een komisch gezicht hoe hij met een touwtje achter de fiets is vastgebonden Maar ja, het is in ieder geval goed afgelopen. Het is bijna niet voor te stellen dat hij de zon en het water niet op zijn lichaam voelt. Maar ondanks alles gaat het nog steeds weer wat beter. Top dat hij met een rollator eal en klein beetje kan lopen. Er is nog een lange weg te gaan, maar het is echt een doorzetter. Hoop op goed nieuws voor jullie a.s. vrijdag in het ziekenhuis.
BeantwoordenVerwijderenDe groeten aan iedereen.
Yvonne
Dag Mitchel,
BeantwoordenVerwijderenJa, dat is niet niets om uit je rolstoel te vallen! Maar je moet het meemaken, je grenzen leren kennen wat je wel en niet kan met die rolstoel. En een beetje avontuur moet je houden hoor! Jij bent alleen heel afhankelijk van de hulp die je dan krijgt, dus avonturen met vrienden om je heen die je kunnen helpen zou ik zeggen. Net zoals een poosje geleden toen je in de berm vaststond.
Dat je het even moet verwerken is logisch en volgens mij heb je ook goed de pest in gehad (mag ik dat woord gebruiken?), heel terecht hoor. Maar fijn dat je goede vrienden hebt dat blijkt maar weer dat ze een dag met je meegaan en zelf proberen te ervaren hoe het is om de hele dag in zo'n rolgevaar te moeten zitten. Weet je trouwens dat ik wel eens door zo'n elektrische ondersteboven ben gereden, door iemand die er niet zo erg de controle over had. Doet behoorlijk zeer want zo'n ding weegt aardig wat en over je tenen moet je hem ook niet krijgen die kunnen daar aardig plat van worden. Mijn vriendin heeft MS en is daardoor rolstoelgebonden, ze heeft een enorme leuke hulphond, die hond wist sneller dan ik dat je je voeten (in zijn geval poten) niet in de buurt van de wielen moet hebben.
Vrijdag zullen wij aan je denken hoor!
met hartelijke groet,
Els Eijling & Fred Koning
Yo maatje,
BeantwoordenVerwijderenLang geleden dat ik voor het laatst op je blog heb geschreven! We zien je immers elk weekend op het Kabel.
Zit ik bij MaMa Mia te eten met Brigitte, Rick & Tim, hoor ik Tim opeens roepen, heeeehhheee daar gaat Mitch. Nog voordat ik om kon kijken was je al voorbij. Hoe vroeg ik aan Tim......, nou Pap gewoon aan een sjorbandje aan een fiets geknoopt en het ging nog snel ook!! Niet zo gek dus dat je eruit bent gevallen, kon niet uitblijven, maar gelukkig is het wel goed afgelopen.
Ik heb trouwens veel respect voor je vrienden, ze nemen je overal mee op sleeptouw en op bijvoorbeeld zo' n schoolfeest laatst verloren ze je niet uit het oog. Top hoor zulke vrienden!
Overigens heb ik ook veel respect voor je vader en moeder, zoals zij alles oppakken, ja ik weet het Diana en Arjan, je hebt geen keus, maar toch top zoals jullie met alles omgaan en hoe moeilijk voor jullie en je naaste familie is. Top hoor, Mitchel treft het met zulke ouders en familie!
Nou Mitch, hou je goed, succes met oefenen weer en tot vrijdag.
Tjuus,
Ronald.