Over mij

Mijn foto
Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.

donderdag 12 april 2012

Donderdag 12 april

Ik schrijf vandaag even een bericht over de afgelopen dagen.
Het is soms lastig om dingen te schrijven op het blog, omdat ik niet meer bij alle therapieën ben.

We hebben Mitchel dinsdag om half tien  binnen gebracht in de Hoogstraat. Het is een heerlijk lang weekend geweest. Fijn om dan thuis te kunnen zijn met hem.

Ik vind het een beetje moeilijk worden om de dagen de hele tijd te vermelden aan jullie. Zeker omdat heel veel therapieën op elkaar lijken en ik dan elke dag hetzelfde ga schrijven.
Ik denk dat het voor jullie dan niet meer leuk is om te lezen.

Ik wil vandaag even melden dat het goed gaat met Mitchel.
Hij vindt steeds meer zijn draai in de Hoogstraat. Hij sluit zich meer aan bij alle jongeren hier en dat is heel fijn.
De therapieën, daar gaat hij nog steeds 100 procent voor. Hij doet al zijn mogelijke moeite om alles eruit te halen wat er in zit. Daarom wil ik ook zeggen hoe trots ik op hem ben. Ik heb zoveel respect voor hem gekregen, als je ziet hoe zwaar dit allemaal is en hoe hij hier mee omgaat.
Mitchel, je bent een kanjer!!!!

Zondag wilde hij thuis in bad. Dit wilde hij al langere tijd, maar ik durfde het niet aan. Dit hebben we zondag dus wel gedaan en oooh mensen wat viel dat tegen.
Hij voelde het water helemaal niet aan zijn lichaam en in plaats van het warme water voelde hij zijn lichaam koud worden. Misschien stelt dit voor u niet zoveel voor, maar voor ons is het weer een teken dat zijn lichaam niet in orde is en zijn gevoel overal verstoord is.
Maar goed, weer een ervaring rijker.

Ik blijf af en toe wat op het blog schrijven, maar ik denk niet meer elke dag.

Er zijn de laatste tijd ook geen nieuwe ontwikkelingen in zijn lichaam, maar als dit wel zo is dan krijgt u het gelijk te lezen.

Ik wil iedereen voor zijn belangstelling bedanken!

Liefs, Diana

1 opmerking:

  1. Yvonne Haverhoek12 april 2012 om 12:50

    Lieve Diana,

    Ik kan me goed voorstellen dat het niet altijd meevalt om zoveel te schrijven. Maar ik wil je wel bedanken dat je het zo lang hebt volgehouden. Hierdoor zijn we super goed op de hoogte gehouden hoe één en ander in de Hoogstraat er aan toe gaat. Ik ben daar echt van onder de indruk! En Mitchel is inderdaad een kanjer hoe hij er mee omgaat, hoe moeilijk het ook voor hem is en natuurlijk ook voor al zijn naasten. Er is nog een lange weg te gaan, maar steeds zie je vorderingen door het keiharde werken, top!. Het is in ieder geval al super fijn dat hij nu in het weekend naar huis.

    Groetjes Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen