Sorry voor de late reactie op het blog.
Donderdag 5 april.
Ik heb om kwart over tien tot kwart over elf een afspraak met de fysio Joep en José om in de Lokomat te gaan.
Het is geweldig om hier mee aan het werk te gaan, maar wel zwaar. Ik ga staan op de loopband en dan zijn ze rond de tien minuten bezig om alles vast te maken, zodat ik kan gaan lopen. Je moet een heel harnas aan om in deze robot te kunnen lopen. Laatst heb ik 1 minuut hierin gelopen, maar deze keer langer. Al lukte het vandaag slecht om alles goed vast te krijgen. Het is moeilijk uit te leggen, maar alles moet zo precies op mij afgesteld worden, voordat alles goed zit en dat lukte vandaag niet zo goed. Maar ik heb wel weer kunnen lopen en het ging voor de rest goed.
Daarna moet ik gelijk mijn bed in, omdat ik gecontroleerd moet worden op rode plekken. Ik heb er wel een paar, maar mijn huid houdt het goed.
Ik blijf op mijn bed liggen want ik ben best wel moe. Ik val in slaap en ze maken me om kwart over twaalf wakker voor het eten.
Ik heb eigenlijk nog sport van Wieteke, maar dit laten ze vallen omdat ik om vier uur zemmen heb en anders wordt het teveel.
Met zwemmen ging het goed. Ik heb een stukje alleen gelopen in het water, maar uiteindelijk viel ik met mijn gezicht in het water. Maar verder ging alles goed.
Ik heb 's avonds geen visite gehad, alleen mijn vader kwam langs.
Vrijdag 6 april.
Ik heb vandaag alleen maar 2x school en 1x fysio.
Elke vrijdag komt de ergo Nienke vroeg aan mijn bed en moet ik mezelf proberen aan te kleden. Het is een heel gedoe, maar beetje bij beetje leer je wel hoe je dingen moet gaan doen.
Over school valt niet veel te vertellen en bij de fysio hebben we geoefend hoe snel ik nu zelf kan rijden met mijn handbewogen rolstoel.
Het lukte me om in 6 minuten een halve kilometer af te leggen.
Om vier uur zijn mijn vader en mijn moeder er om mij op te halen en naar huis te gaan. Ik moet dinsdagochtend om 9 uur weer hier binnen te zijn, dus ik heb lekker een lang weekend.
Tot dinsdag en prettige Paasdagen allemaal.
Groetjes, Mitchel
Over mij
- Mitchel
- Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.
Hoi Mitchel
BeantwoordenVerwijderenGoed dat jullie nog steeds het dagboek/blog bijhouden. Ik had dat echt niet gekund! Over het lopen in het water, ja dat is aan de ene kant makkelijk, omdat je geen gewicht hebt, maar het water maakt je ook instabiel. Ik merk dat zelf altijd nog. Ik kan bijvoorbeeld niet echt de zee of het water inlopen. Pas als ik het water zo rond boven mijn knieen heb gaat het weer. Maar lager water, daar val ik zo in om. Dat doe ik dus maar op mijn knieen. Gek he?
Maar ik vind het zo goed dat je aan het lopen bent en ik hoop zo dat je straks ook echt weer kunt lopen. Dat hoop ik echt met heel mijn hart.
Maar je doet je best en ik weet het hoor, de weg is heel lang, soms denk je echt veel te lang! Mara het is het echt waard!
Groeten van Ineke
Yo Mitchel,
BeantwoordenVerwijderenEven een berichtje vanuit de Haarlemmermeer. Gisteren heeft Rick gereden met Olaf, hij is weer helemaal de oude na zijn aanval van gaskoliek tweede Paasdag. Lekker duur paardje zo, met van die actie's op zon en feestdagen haha.
Opa van G. heeft het onderstel van de kleine brandweerwagen retour, het ziet er werkelijk schitterend uit, maar dat zie je morgen wel weer. Nu opbouwen, ik ben zo benieuwd hoe het gaat worden, zal wel heel spectaculair zijn, zeker met Billy ervoor!
Zondag het evenement van de Hoofdstad in het Amsterdamse Bos, ik hoorde dat er al meer dan 50 aanspanningen zijn. Cool hoor. Kom je dan ook even kijken, kom dan langs de catering wagen, ik trakteer je dan hehehehe!
Nou man, ik zie je morgen wel weer op het Kabel, succes met het geoefen daar. Jammer trouwens dat Mama nog geen tijd heeft gevonden wat op je blog te schrijven, dat mis ik! ( en ik denk nog veel meer mensen, 25992 hits, ongelofelijk ).
Groet,
Ronald.