Over mij
- Mitchel
- Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.
woensdag 18 januari 2012
Dinsdag 17 januari
De ochtend was weer zwaar. Dat gezeur elke ochtend boven me hoofd. Ze heeft me 5x geroepen. Ik hoorde haar wel maar deed net of ik nog sliep. Dus maar weer wassen en naar het ontbijt. Je merkt wel dat je de andere kinderen wat meer leert kennen en dat is wel leuk. Maar snel moe, dus na het eten terug naar mijn kamer en heb ik een film liggen kijken.
Om kwart voor elf kwam de ergotherapeut. Ze heeft ook meer alles bewogen met mij. Mijn rechter pols knakt onwijs en wordt wat dikker. Ze gaan morgen overleggen of daar verder naar gekeken moet worden. Daarna nog fysio gehad, maar die hebben ook niet veel meer gedaan. Even geluncht en toen maar weer gaan slapen.
Rond kwart voor vier kwam de ergotherapeut weer naar mij toe en ze hebben me in de elektrische rolstoel gezet. Mijn bediening zat nu rechts maar dat ging niet dus gingen we naar beneden naar de werkplaats. Daar maken ze van alles. Proteses heb ik genoeg zien hangen. Iets veranderd aan m'n stoel, maar ik kan er rechts niet zelf mee bedienen. Ben het gauw zat en wil met een half uurtje weer mijn bed in. Morgen gaan ze de bediening weer links zetten om te kijken of dat toch beter gaat.
Mijn vader was er weer lekker op tijd zo rond half zes. Even m'n tosti gegeten en toen naar beneden gegaan naar het restaurant . Mijn opa komt vanavond met Joep. Ze waren wat later want ze hebben lang in de file gestaan maar vond het super fijn dat ze er waren en het was gezellig. Ze gingen rond negen uur weg. Even daarna ben ik nog naar het rolstoel basketbal wezen kijken. Echt gaaf om te zien hoe ze dat doen en hoe hard het gaat. Elf uur vielen m'n ogen dicht.
Groetjes Mitch
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hé Mitch,
BeantwoordenVerwijderenWat ben je toch dapper als ik dit zo allemaal lees. En het is best logisch dat je moe bent, het is een hele ispanning voor jou.Fijn dat ze proberen een oplossing te zoeken voor je rolstoel. En ja uitslapen is er niet bij je hebt zo te lezen een druk programma.Denken veel aan je, heel veel sterkte en we houden contact.
Groetjes Han en Gab
Hoi Mitch,
BeantwoordenVerwijderenHier weer even een berichtje uit Nieuw-Vennep. Volgens mij weten heel veel mensen nu al de weg naar je Blog te vinden; goed hè. Kunnen we allemaal dagelijks lezen hoe het met je gaat.
Fijn dat je rolstoel nu goed staat en dat je zelf iets op de computer kan doen. Jammer dat het zoveel energie kost en dat je daarom zoveel slaapt. Stukje voor stukje oefenen maar....
Nou man wij zien je zaterdag weer en tot dan lezen we je blog.
Dikke knuf en kus, Brigitte (en de mannen)