Over mij

Mijn foto
Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.

donderdag 19 januari 2012

Donderdag 19 januari

De ochtend begon zoals gewoonlijk bij mij; Stil dus. Bij het ontbijt hebben ze hier op donderdag een wit kaiserbroodje dus dat ging er wel in. Daarna terug in mijn kamer een film gekeken. Om kwart voor elf kwam de ergotherapeut en toen moest ik eigenlijk in mijn stoel zitten om naar beneden naar de werkplaats te gaan. Ik wilde absoluut nog mijn stoel niet in, dus kon ik op bed blijven. Ze wilde beneden aangepast bestek gaan maken, zodat ik zelf kan proberen te gaan eten.
Een soort beugeltje wordt er dan aan je hand gemaakt met een vork eraan. Nou voorlopig gaat het nog goed met de mensen om me heen, dus dit komt later wel.

Rond kwart voor twaalf kwam de fysio. Die heeft me in mijn bed meegenomen naar de fysio zaal en daar moest ik laten zien wat ik met mijn benen kon.
Van mijn linkerbeen kan ik nog steeds mijn kleine teen bewegen en van rechts nog steeds mijn voet heffen en al mijn tenen bewegen. Ook kan ik als de fysio mijn been buigt en het dan tegenhoudt mijn knie in evenwicht houden. Dit ging best redelijk goed.
In dezelfde houding vroeg ze mij of ik mezelf in bed zou kunnen draaien, omdat mijn romp het nog best wel een beetje doet. Na veel zware inspanning kon ik zelf een beetje naar links draaien. Ik probeer dan mijn arm  om het rand van het bed te doen en dan kan ik me zo een beetje omtrekken. Rechtsom gaat veel moeilijker en lukte dit ook niet helemaal.

Na deze super zware training ben ik weer naar mijn slaapkamer gereden en daar werd ik niet helemaal lekker. Dit was snel over maar ik was zo moe van alles, dat ik niet wilde eten en lekker ben gaan slapen.
Zo rond 2 uur heeft mijn moeder me wakker gemaakt want ik wil Ajax/AZ kijken. We zijn lid geworden van Eredivisielive en zo kan ik het op mijn laptop kijken. Alleen is de verbinding super slecht en staat het beeld om de paar seconde stil, maar ja ik heb het redelijk kunnen zien.
De fysio Joep kwam telkens even kijken hoe de stand was maar hij is voor een flut club.

Tegen kwart over 5 werd ik gehaald voor het avondeten. Mijn tosti is weer gemaakt en deze eet ik braaf op. De diĆ«tiste is weer bij mijn moeder langs geweest en ik mag nu 2 tosti`s. 's Middags 1 en 's avonds 1. Met dubbel ham. En voor de rest moeten mijn ouders zoveel mogelijk calorieĆ«n erin gooien omdat ik teveel afval. Maar trek heb ik nog steeds niet. Toen mijn vader rond kwart voor zes kwam had hij een prakkie van oma Kranenburg mee en oma Van Groningen had ook een prakkie mee. Ik heb alleen een stukje vlees daarvan op. Maar oma`s jullie eten is altijd lekker, alleen heb ik niet zo`n honger op dit moment maar vind het super lief van jullie. Dikke kus.

Daarna kwamen dus mijn oma, zusje, tante Sonja en nicht Jennifer op visite en de hond Nick. Hij vond het helemaal niks bij mij op bed.
We zaten beneden in de kantine en toen kwamen Ed, Nel en Rianne ook binnnen. Het was erg gezellig. Ik heb Rianne weer lekker kunnen pesten en dan heb ik het al snel naar mijn zin. Vond het fijn dat jullie er waren. Ik moest eigenlijk rond 8 uur mijn stoel in maar heb niks tegen mijn vader en moeder gezegd, dus om kwart over negen kwamen we boven en toen was het te laat. Ik vind het niet erg!!!!!!

Ik werd naar mijn kamer gereden en daar heb ik nog een stukje film liggen kijken. Rond half elf kreeg ik hoofdpijn. Ik ga nu lekker slapen.

Tot morgen.

Groetjes Mitch

2 opmerkingen:

  1. Lieve Mitchel,

    We blijven goed op de hoogte , iedere morgen vol verwachting lezen we jouw verslag, hou moed!!!!

    Heel veel sterkte doe mamma de groeten, een dikke kus van Opa en Oma Kranenburg.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Mitch,

    Super fijn dat er een blog is waardoor we op de hoogte kunnen blijven hoe het met je gaat. Vanaf de dag dat het is gebeurd ben je niet uit m'n gedachten. Eerst hoopte ik dat het nieuws niet waar zou zijn, maar niets was dus minder waar. Elke dinsdag is het vreemd dat je niet, samen met je moeder en/of opa op de menles bent. Het leven zit soms raar in elkaar. Maar ik weet zeker dat jij er voor gaat knokken en dat het steeds een stukje beter met je zal gaan. Hoe moeilijk het soms ook zal zijn. Ga er voor!

    groetjes, Yvonne Haverhoek

    BeantwoordenVerwijderen