Ik heb redelijk goed geslapen door middel van medicijnen. Rond acht uur word ik wakker gemaakt. Tot mijn spijt willen ze me dan gelijk wassen maar ik wil liever even met rust gelaten worden, dus ben ik chagerijnig in de morgen. Toen naar het ontbijt, maar eten doe ik niet veel. Ben nu 6 kilo afgevallen.
Om kwart voor elf had ik ergotherapie maar ik lag om half 10 al weer te slapen, dus hebben ze me laten liggen.
Om kwart voor 12 had ik fysiotherapie. Ik word dan naar een oefenzaal gereden met mijn bed en daar gingen ze kijken hoe het met mijn gewrichten gaat. Omdat je bijna niks zelf kan bewegen worden je spieren te kort en je gewrichten te stijf, dus gaat de fysio het voor mij bewegen.
Daarna moest ik eten. Er is later ook een diëtiste langs geweest om te kijken of ik niet teveel afval. Omdat ik hier het eten niet te vreten vind mag ik nu 's middags brood eten (ze eten hier namelijk warm tussen de middag) en in de avond mag ik een tosti.
Na het eten heb ik gevraagd of ik in de rolstoel mag en of ik even naar buiten mag. Rond tien voor 2 zat ik in mijn elektrische rolstoel en ben ik met mijn moeder naar buiten gegaan. Ik kwam er alleen heel snel achter dat ik mijn rolstoel niet zelf kon besturen. Dat was jammer, maar mijn moeder heeft dit gedaan alleen bakt ze er niks van. Lekker even naar een broodjeszaak geweest en wat gekocht. Daarna naar het park gegaan en lekker buiten dit broodje opgegeten. Met een uur moest ik weer uit de stoel omdat ze bang zijn voor doorlig plekken. Dit gebeurt namelijk heel snel en dan mag ik niet meer zitten en moet ik de hele dag weer op bed blijven. Maar tot zover heb ik hier nog geen last van.
Daarna ben ik weer gaan slapen en toen ik wakker was, was mijn vader hier weer.
's Avonds kwamen Marco en Masha Brouwer op visite. Ben verwend met lekker luchtjes en snoep. Was erg gezellig. Rond kwart voor tien ben ik gaan slapen. Werd een uur later wakker omdat mijn benen zo zeer deden en ik het benauwd had, maar denk dat ik meer erover gedroomd had want het was snel over.
Groetjes Mitch
Over mij
- Mitchel
- Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.
Hey Mitch, wat een super idee zo'n Blog! Zoveel mensen die graag willen weten hoe het met je gaat! En op deze manier kunnen we dagelijks op de hoogte blijven.
BeantwoordenVerwijderenWat is het toch een heftig verhaal. Steeds weer. Stoere foto's op de motor en waarmee krijg je een ongeluk? Met de fiets! Maar wat heb ik een respect voor jou! Elke keer als we komen dan maak je er iets gezelligs van, dan ben je IN voor een grapje. En zó positief. Mitch ik weet zeker dat jij er alles uit zal halen wat mogelijk is! Wat heb jij een vechtlust. Heel veel sterkte met alles en we komen gauw bij je op bezoek in Utrecht. Dikke kus Ingrid