Ik heb niet zo lekker geslapen. De ochtend liep voor de rest wel goed. Ik heb weinig therapieën vandaag.
Om kwart over tien heb ik bij de techniek een afspraak. Er is op dit moment niet zoveel voor mij te doen, maar omdat ik nu een iPad heb, wordt er een standaard bij mijn bed neergezet.
Om kwart over twaalf heb ik school. Daar kan ik dus weinig zinnigs over zeggen.
Na het eten ga ik even buiten zitten in de zon met een paar revalidanten en mijn moeder.
Om kwart over 1 moet ik even naar bed. Ik probeer Janneke van de verpleging zover te krijgen, dat we even met Anna naar buiten gaan, maar eigenlijk heb ik om kwart over twee school en daarna kan zij niet.
Gelukkig krijg ik Janneke zover dat ze met ons naar buiten gaat en ik niet naar school hoef. We zijn even lekker in het park geweest. Heerlijk zo buiten in de zon! Daarna heb ik niks bijzonders meer gedaan.
's Avonds ging het behoorlijk mis met mij. Sinds ik thuis ben geweest is het besef zo groot dat mijn leven niet meer hetzelfde is en dat ik verlamd ben. Toen mijn vader er was heb ik verschrikkelijk liggen huilen.
Ik heb het gevoel dat ik niks meer bereik en dat mijn lichaam niet verder gaat herstellen. Ook ben ik het vechten voor normale dingen even helemaal zat. Na wat gepraat te hebben met mijn vader en later met Jacqueline van de verpleging bedaarde ik wat.
Precies op tijd kwam tante Mieke met Ruud, Daan en Michelle er aan.
Ik kon weer even ophouden met huilen en we hebben er er nog een gezellige avond van gemaakt.
Groetjes Mitchel
Over mij
- Mitchel
- Mijn naam is Mitchel Kranenburg. Ik ben 15 jaar. Op 27 december heb ik een ongeluk gehad met mijn fiets en nu heb ik een dwarslaesie.
Hoi Grote Vriend,
BeantwoordenVerwijderenJa, ik kan mij voorstellen dat je af en toe een dip hebt en het moeilijk vindt om de situatie te aanvaarden. Maar je bent al een stuk vooruit gegaan en eigenlijk heel snel.
Daar hoort dan ook bij dat je soms even een terugval hebt omdat je het niet ziet zitten, maar met jouw karakter en doorzettingsvermogen is er altijd [soms wat langere] weg vooruit.
Na 42 jaar werken van mij in de gezondheidszorg weet ik dat dit er bij hoort, maar weet ik ook dat je als je doorzet weer vooruit zult gaan.
Geweldig nieuws is het dat je morgen [zaterdag] naaar huis kan en daar ook tot zondagavond kunt blijven. Dus: alleen maar vooruitgang....
En ik zie Opa van Gr. al glunderen bij jouw aankomst.
Kunnen jullie de pony niet voor de rolstoel inspannen en dat Opa een zitje achterop de rolstoel maakt zodat hij of Ronald kunnen mennen? Heb je in ieder geval weer frisse lucht èn achter de kont van het peerd... Ik zie het al voor me :-).
Ik moest je de groeten doen van Janny Ligthart die ik vanmorgen gesproken heb en sterkte wensen.
Nou, een heel fijn weekend thuis en sterkte.
Groeten aan alle bekenden maar vooral aan jou van
Loek.
Dag Mitchel,
BeantwoordenVerwijderenDat we het allemaal verschrikkelijk vinden wat je is overkomen is duidelijk. Wij kunnen ons niet eens goed voorstellen hoe erg het is, het is allemaal zo gewoon wat we doen en jij ervaart van het ene moment op het andere dat het niet zo normaal is en je wordt je er steeds bewuster van.
Jij moet er nu voor knokken om iets te bereiken wat je nog niet zo lang geleden zonder nadenken kon doen. Als jij erover schrijft dat je weer iets hebt bereikt, dan vinden wij het zo geweldig voor jou en zijn dan ook weer heel blij.
Je verdriet is even tastbaar en voelen wij mee, maar jij blijft degene die er doorheen moet en weer moet knokken en je vastbijten om dingen te bereiken die je minder afhankelijk maken. Daarbij hoort ook het verwerken en verdriet.
Je hebt bewezen dat je een vechter bent en dat zal je altijd blijven. Dus weer al je moed bijeenrapen en op naar de volgende positieve ervaring waarvan je er nog veel zal hebben. Daar zijn wij van overtuigt!
VOLHOUDEN hoor.
Els Eijling & Fred Koning